Prenessa, 4 mg, tabl.,(i.row),MDZ,Czechy, 30 szt

Produkt Prenessa pochodzi z importu równoległego. Substancja czynna leku należy do grupy inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitory ACE).

Lek Prenessa stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz objawowej niewydolności serca, czyli stanu, w którym serce nie pompuje wystarczającej ilości krwi. Ponadto zmniejsza ryzyko incydentów sercowych, takich jak zawał serca, u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową, w tym u osób po przebytym zawale lub zabiegach poprawiających ukrwienie serca, poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych.

• Zalecana dawka początkowa i podtrzymująca w leczeniu nadciśnienia to 4 mg peryndoprylu (jedna tabletka Prenessa 4 mg) raz na dobę. W razie potrzeby, po miesiącu, lekarz może zwiększyć dawkę do 8 mg (dwie tabletki Prenessa 4 mg) raz na dobę.
• W leczeniu niewydolności serca dawka początkowa wynosi 2 mg (pół tabletki Prenessa 4 mg lub jedna tabletka Prenessa 2 mg, jeśli dostępna) raz na dobę. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do 4 mg raz na dobę.
• W stabilnej chorobie wieńcowej dawka początkowa to 4 mg raz na dobę; w przypadku dobrej tolerancji lekarz może zwiększyć dawkę do 8 mg raz na dobę.

Tabletkę należy połknąć, popijając wodą, najlepiej rano, przed posiłkiem, o stałej porze. Dawka może być dostosowana przez lekarza w zależności od efektów leczenia i potrzeb pacjenta. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty.

Substancją czynną jest peryndopryl z tert-butyloaminą. Każda tabletka zawiera 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, co odpowiada 3,338 mg peryndoprylu.

Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna (E 460), sodu wodorowęglan, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian (E 572).

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• Uczulenie na peryndopryl, którykolwiek składnik leku lub inny inhibitor ACE.
• Przebyte reakcje nadwrażliwości z obrzękiem warg, twarzy, szyi, rąk, stóp lub dusznością po inhibitorach ACE.
• Występowanie obrzęku naczynioruchowego w rodzinie lub w innych okolicznościach.
• Stosowanie po 3. miesiącu ciąży (zaleca się unikanie także we wczesnej ciąży).
• Cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu.
• Dializoterapia lub filtracja krwi inną metodą (w zależności od urządzenia lek może być nieodpowiedni).
• Ciężka choroba nerek ze zwężeniem tętnicy nerkowej.
• Stosowanie sakubitrylu z walsartanem (zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego).

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach serca, nerek, wątroby, cukrzycy, kolagenozie, stosowaniu diety niskosodowej, wymiotach, biegunce, przyjmowaniu leków moczopędnych, litu, suplementów potasu, zamienników soli lub leków na nadciśnienie (ARB, aliskiren). Lekarz może monitorować czynność nerek, ciśnienie i poziom elektrolitów.

Ryzyko obrzęku naczynioruchowego zwiększają niektóre leki (racekadotryl, inhibitory mTOR, wildagliptyna). U pacjentów rasy czarnej ryzyko obrzęku jest większe, a skuteczność leku może być mniejsza.

W razie wystąpienia obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem. Lek nie jest zalecany we wczesnej ciąży i przeciwwskazany po 3. miesiącu ciąży.

Należy zgłosić lekarzowi zawroty głowy po pierwszej dawce, gorączkę, ból gardła, żółtaczkę lub uporczywy kaszel. Na początku leczenia i przy zmianie dawki konieczne są kontrole lekarskie. Przed zabiegami chirurgicznymi, odczulaniem, hemodializą lub aferezą cholesterolu LDL należy poinformować lekarza o stosowaniu leku.

Lek zawiera laktozę i mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w tabletce, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu.

Jak każdy lek, Prenessa może powodować działania niepożądane. Należy przerwać leczenie i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku obrzęku twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, silnych zawrotów głowy, omdleń, bólu w klatce piersiowej, objawów udaru, skurczu oskrzeli, zapalenia trzustki, żółtaczki lub wysypki typu rumień wielopostaciowy.

Częste działania niepożądane (≤1/10): ból głowy, zawroty głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, szum w uszach, kaszel, duszność, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia, reakcje alergiczne, kurcze mięśni, uczucie osłabienia.

Niezbyt częste (≤1/100): zaburzenia nastroju, snu, depresja, suchość w ustach, wysypki, zaburzenia czynności nerek, impotencja, pocenie się, senność, omdlenia, kołatanie serca, zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło, bóle mięśni i stawów, gorączka, obrzęki, nieprawidłowe wyniki badań (hiperkaliemia, hiponatremia, hipoglikemia, zwiększenie mocznika i kreatyniny).

Rzadkie (≤1/1000): zwiększenie enzymów wątrobowych, bilirubiny, zaostrzenie łuszczycy, SIADH, ostra niewydolność nerek.

Bardzo rzadkie (≤1/10 000): dezorientacja, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie błony śluzowej nosa, zmiany obrazu krwi.

Częstość nieznana: objaw Raynauda.