LAREMID, 2 mg, tabletki, 20 sztuk

Lek Laremid ma postać tabletek barwy białej lub prawie białej, obustronnie płaskich, ze ściętym obrzeżem.

Opakowanie leku zawiera 20 tabletek w blistrach Aluminium/PVC, w tekturowym pudełku.

Laremid jest lekiem przeciwbiegunkowym.

Lek wydłuża czas przejścia pokarmu przez przewód pokarmowy, zmniejsza wydalanie wody i elektrolitów oraz zmniejsza natychmiastową potrzebę wypróżniania. Skutkiem działania leku jest zmniejszenie częstości i liczby wypróżnień.

Lek Laremid stosuje się:

• w objawowym leczeniu ostrej i przewlekłej biegunki;
• w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz zwiększenia ich konsystencji u pacjentów z wytworzoną przetoką jelita krętego.

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli

1. Ostra biegunka:

• Dawka początkowa: 2 tabletki (4 mg) jednorazowo.
• Dawka podtrzymująca: 1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym luźnym stolcu.
• Dawka maksymalna: 8 tabletek (16 mg) na dobę.

2. Przewlekła biegunka:

• Dawka początkowa: 2 tabletki (4 mg) na dobę.
• Dawka podtrzymująca: Dawkę początkową należy dostosować, aż do uzyskania 1-2 normalnych stolców na dobę. Zazwyczaj stosuje się od 1 do 6 tabletek (2 mg do 12 mg) na dobę.
• Dawka maksymalna: 8 tabletek (16 mg) na dobę.

Ważne informacje dodatkowe dla dorosłych:

• Brak poprawy: Jeśli w ostrej biegunce objawy nie ustąpią w ciągu 48 godzin, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
• Pacjenci w podeszłym wieku i z zaburzeniami nerek: Nie ma konieczności zmiany dawkowania.

Dzieci

1. Ostra biegunka:

• Dawka początkowa: 1 tabletka (2 mg) jednorazowo.
• Dawka podtrzymująca: 1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym luźnym stolcu.
• Dawka maksymalna: Dawkę należy dostosować do masy ciała – maksymalnie 3 tabletki na 20 kg masy ciała na dobę.

2. Przewlekła biegunka:

• Dawka początkowa: 1 tabletka (2 mg) na dobę.
• Dawka podtrzymująca: Dawkę początkową należy dostosować, aż do uzyskania 1-2 normalnych stolców na dobę.
• Dawka maksymalna: Dawkę należy dostosować do masy ciała – maksymalnie 3 tabletki na 20 kg masy ciała na dobę.

Ważne informacje dodatkowe dla dzieci:

• Brak poprawy: Jeśli w ostrej biegunce objawy nie ustąpią w ciągu 48 godzin, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.

Sposób podawania

Ponieważ długotrwała biegunka może być objawem poważniejszych chorób, nie należy stosować loperamidu długotrwale, dopóki przyczyna biegunki nie zostanie ustalona.

Czas trwania leczenia

Ponieważ długotrwała biegunka może być objawem poważniejszych chorób, nie należy stosować loperamidu długotrwale, dopóki przyczyna biegunki nie zostanie ustalona.

Jak długo stosować lek Laremid?

Jeżeli w leczeniu ostrej biegunki, w ciągu 48 godzin nie obserwuje się poprawy stanu klinicznego pacjenta, podawanie leku Laremid należy przerwać i pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Jak każdy lek, lek Laremid może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast skonsultować się z lekarzem, jeżeli wystąpią poniżej opisane objawy. Wymagają one natychmiastowego leczenia.

• Występujący nagle obrzęk twarzy, warg lub gardła - mogą to być objawy ciężkiej reakcji uczuleniowej.
• Zmiany na skórze w postaci wysypki, silnego podrażnienia, zaczerwienienia, pęcherzy, nadżerek na skórze, w jamie ustnej, oczach i narządach płciowych, gorączka i bóle stawowe lub złuszczanie skóry.
• Ból brzucha, nudności i wymioty, silne wzdęcie brzucha, które mogą być skutkiem osłabienia czynności ruchowej jelit (niedrożności jelit).
• Ból w nadbrzuszu, ból brzucha promieniujący do pleców, wrażliwość uciskowa brzucha, gorączka, przyspieszone tętno, nudności, wymioty, mogące być objawami stanu zapalnego trzustki (ostre zapalenie trzustki).

Podczas stosowania loperamidu chlorowodorku odnotowano:

Często (występują rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):

• bóle głowy, zaparcie, nudności, wzdęcia.

Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

• zawroty głowy, senność, bóle brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, suchość w jamie ustnej, ból w nadbrzuszu, wymioty, niestrawność.
• wysypka.

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów):

• reakcja nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny), reakcja anafilaktoidalna, obrzęk naczynioruchowy.
• utrata świadomości, osłupienie, obniżony poziom świadomości, zwiększenie napięcia mięśniowego, zaburzenia koordynacji ruchowej.
• zwężenie źrenicy.
• niedrożność jelita (w tym porażenna niedrożność jelita), rozszerzenie okrężnicy (w tym toksyczne rozszerzenie okrężnicy), wzdęcie brzucha.
• wysypka pęcherzowa (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy).
• świąd, pokrzywka.
• zatrzymanie moczu.
• zmęczenie.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• ostre zapalenie trzustki.

Kiedy nie stosować leku Laremid:

• jeśli pacjent ma uczulenie na loperamidu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• u dzieci w wieku poniżej 6 lat,
• jeśli pacjent ma nasiloną biegunkę z krwią i wysoką gorączką (ostra czerwonka),
• jeśli pacjent ma wrzodziejące zapalenie jelita grubego,
• jeśli pacjent ma ostrą biegunkę wywołaną przez bakterie chorobotwórcze lub rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków,
• w przypadkach, w których należy unikać zwolnienia perystaltyki jelit, z powodu możliwego ryzyka wystąpienia ciężkich powikłań, w tym niedrożności jelit, rozszerzenia okrężnicy i toksycznego rozszerzenia okrężnicy. Laremid należy natychmiast odstawić, jeżeli wystąpi zaparcie, wzdęcie brzucha.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Laremid należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta zaburzenia czynności wątroby.

Leczenie biegunki lekiem Laremid jest leczeniem wyłączne objawowym. W każdym przypadku, w którym możliwe jest ustalenie przyczyny biegunki, gdy jest to uzasadnione (lub wskazane), lekarz zaleci odpowiednie leczenie.
Nie należy przyjmować tego leku w celu niezgodnym z jego wskazaniem do stosowania ani w dawkach większych niż zalecane. U pacjentów przyjmujących zbyt duże dawki loperamidu (substancji czynnej leku Laremid) odnotowano występowanie ciężkich zaburzeń pracy serca (m.in. przyspieszony lub nieregularny rytm serca).

U pacjentów z biegunką, zwłaszcza u dzieci, pacjentów osłabionych oraz u osób w podeszłym wieku podczas stosowania leku należy uzupełniać niedobory płynów (wody) i soli mineralnych.

U pacjentów z AIDS leczonych z powodu biegunki loperamidem, należy przerwać stosowanie leku przy pierwszych objawach wzdęcia brzucha i skontaktować się z lekarzem.

Jeżeli po zastosowaniu loperamidu w ostrej biegunce, w ciągu 48 godzin u pacjenta nie nastąpiła poprawa, przyjmowanie leku należy przerwać i pacjent powinien skonsultować się z lekarzem.

Jeśli pacjent stosuje Laremid w celu leczenia biegunki związanej ze zdiagnozowanym u niego zespołem jelita drażliwego i w ciągu 48 godzin nie występuje poprawa, lek należy odstawić i skonsultować się z lekarzem.

Pacjenci powinni również skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy ulegną zmianie lub jeśli nawracające biegunki trwają dłużej niż dwa tygodnie.

1. Ostra biegunka:

• Dawka początkowa: 1 tabletka (2 mg) jednorazowo.
• Dawka podtrzymująca: 1 tabletka (2 mg) po każdym kolejnym luźnym stolcu.
• Dawka maksymalna: Dawkę należy dostosować do masy ciała – maksymalnie 3 tabletki na 20 kg masy ciała na dobę.

2. Przewlekła biegunka:

• Dawka początkowa: 1 tabletka (2 mg) na dobę.
• Dawka podtrzymująca: Dawkę początkową należy dostosować, aż do uzyskania 1-2 normalnych stolców na dobę.
• Dawka maksymalna: Dawkę należy dostosować do masy ciała – maksymalnie 3 tabletki na 20 kg masy ciała na dobę.

Ważne informacje dodatkowe dla dzieci:

• Brak poprawy: Jeśli w ostrej biegunce objawy nie ustąpią w ciągu 48 godzin, należy przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. W szczególności należy powiedzieć, jeśli pacjent przyjmuje:

• rytonawir (stosowany w leczeniu HIV);
• chinidynę (stosowaną w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub malarii);
• doustnie desmopresynę (stosowaną w leczeniu częstego oddawaniu moczu);
• itrakonazol lub ketokonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych);
• gemfibrozil (stosowany w leczeniu wysokiego stężenia cholesterolu we krwi).

W ulotce nie podano informacji na temat stosowania leku Laremid z jedzeniem i piciem.

Laremid a alkohol

W ulotce nie podano informacji na temat interakcji leku Laremid a alkohol.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania tego leku w okresie ciąży (szczególnie w pierwszym trymestrze) oraz podczas karmienia piersią. Niewielkie ilości mogą przenikać do mleka kobiecego. Należy poradzić się lekarza jaki lek można zastosować w tym okresie.

W przebiegu biegunki leczonej lekiem Laremid mogą pojawić się: utrata świadomości, obniżony poziom świadomości, zmęczenie, zawroty głowy lub senność. Dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jeśli pacjent przyjął zbyt dużą dawkę leku Laremid, należy natychmiast zgłosić się po poradę do lekarza lub szpitala. Mogą pojawić się następujące objawy: przyspieszona akcja serca, nieregularny rytm serca, zmiany rytmu serca (objawy te mogą mieć ciężkie, zagrażające życiu następstwa), sztywność mięśni, nieskoordynowane ruchy, senność, trudności w oddawaniu moczu i płytki oddech.

U dzieci reakcja na przyjęcie zbyt dużej dawki leku Laremid jest silniejsza niż u osób dorosłych. Jeśli dziecko przyjmie zbyt dużą dawkę leku lub wystąpi u niego którykolwiek z wymienionych wyżej objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Mogą wystąpić również inne objawy przedawkowania, takie jak: osłupienie, zaparcie, zwężenie źrenic, niedrożność jelit objawiająca się bólem brzucha, nudnościami i wymiotami.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Substancją czynną leku jest loperamidu chlorowodorek. Każda tabletka zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku.

Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon K-25, kwas stearynowy.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku ро: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.