Haloperidol UNIA stosowany jest u dorosłych, młodzieży i u dzieci w chorobach, które wpływają na sposób myślenia, odczuwania i zachowania. Należą do nich zaburzenia psychiczne (takie jak schizofrenia, choroba afektywna dwubiegunowa) oraz zaburzenia zachowania. U młodzieży i dzieci lek Haloperidol UNIA stosuje się w leczeniu schizofrenii u pacjentów w wieku od 13 do 17 lat, a w leczeniu zaburzeń zachowania u pacjentów w wieku od 6 do 17 lat. Lek Haloperidol UNIA stosowany jest również u młodzieży i dzieci w wieku od 10 do 17 lat i u dorosłych w leczeniu niekontrolowanych ruchów i dźwięków (tików), na przykład w ciężkiej postaci zespołu Gillesa de la Tourette'a; u dorosłych, w leczeniu innych niekontrolowanych ruchów w chorobie Huntingtona. Haloperidol UNIA czasami jest stosowany, gdy inne leki lub sposoby leczenia nie działają, lub gdy powodują działania niepożądane, których pacjent nie akceptuje.
Dawkę i częstotliwość przyjmowaniego leku ustala lekarz. Nie stosować u dzieci do ukończenia 3 roku życia. Ostrożnie u osób w podeszłym wieku.
Kiedy nie przyjmować leku Haloperidol UNIA:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na haloperydol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
- Jeśli pacjent jest mniej świadomy rzeczy, które są wokół niego, lub jego reakcje stają się nienaturalnie powolne.
- Jeśli pacjent ma chorobę Parkinsona.
- Jeśli pacjent ma rodzaj otępienia zwanego otępieniem z ciałami Lewy'ego.
- Jeśli pacjent ma postępujące porażenie nadjądrowe (PSP).
- Jeśli u pacjenta występuje zaburzenie zwane wydłużeniem odstępu QTc, lub jakiekolwiek inne zaburzenia rytmu serca, które widoczne są w postaci nieprawidłowego EKG (elektrokardiogramu).
- Jeśli pacjent ma niewydolność serca lub niedawno przeszedł zawał serca.
- Jeśli pacjent ma niskie stężenie potasu we krwi, które do tej pory nie było leczone.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ze strony ośrodkowego układu nerwowego: zespół parkinsonowski, akatyzja (zespół niespokojnych nóg), ostry zespół dyskinetyczny (nieskoordynowane i niezależne od woli ruchy), napady drgawkowe. Inne objawy: bezsenność, pobudzenie psychoruchowe, depresja (zwłaszcza u chorych ze skłonnościami do zaburzeń nastroju), zawroty głowy, stany splątania i majaczenia. Szczególnie na początku leczenia: senność, zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, spowolnienie reakcji. Czasem: tachykardia ("kołatanie serca"), spadki ciśnienia. Rzadko: zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka zastoinowa, trądzikowate zmiany skórne, nadwrażliwość na światło, nudności, wymioty, zaparcia, biegunki. Do rzadkości należą ostre reakcje toksyczno - uczuleniowe, przebiegające z odwodnieniem. Ze strony autonomicznego układu nerwowego: suchość w jamie ustnej, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia. Zaburzenia hormonalne: obniżenie potencji, zaburzenia miesiączkowania, przerost gruczołów piersiowych u mężczyzn (ginekomastia) i ból piersi, stany związane z obniżeniem poziomu cukru we krwi (stany hipoglikemiczne), jak i z podwyższeniem poziomu cukru we krwi ( hiperglikemiczne), obniżony poziom sodu we krwi (hiponatremia). Ciężkie reakcje neurotoksyczne (sztywność, zaburzenia mowy i chodu) mogą się pojawić u chorych z nadczynnością tarczycy stosujących ten preparat.
Nie stosować leku Haloperidol UNIA, jeżeli pacjent przyjmuje pewne typy leków, stosowane w leczeniu:
- zaburzeń rytmu pracy serca (takie jak amiodaron, dofetylid, dyzopiramid, dronedaron, ibutylid, chinidyna, sotalol)
- depresji (takie jak cytalopram i escytalopram)
- psychoz (takie jak flufenazyna, lewomepromazyna, perfenazyna, pimozyd, prochlorperazyna, promazyna, sertindol, tiorydazyna, trifluoperazyna, trifluopromazyna oraz zyprazydon)
- zakażeń bakteryjnych (takie jak azytromycyna, klarytromycyna, erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna oraz telitromycyna)
- zakażeń grzybiczych (takie jak pentamidyna)
- malarii (takie jak halofantryna)
- nudności i wymiotów (takie jak dolasetron)
- nowotworów (takie jak toremifen i wandetanib).
Należy również poinformować lekarza o przyjmowaniu beprydylu (lek na ból w klatce piersiowej lub niskie ciśnienie krwi) lub metadonu (lek przeciwbólowy stosowany także w leczeniu uzależnienia od leków).
Spożywanie alkoholu w trakcie stosowania leku Haloperidol UNIA może wywołać senność i trudności z koncentracją. Oznacza to, że należy uważać na ilość spożywanego alkoholu. Należy powiedzieć lekarzowi o piciu alkoholu podczas stosowania leku Haloperidol UNIA oraz ile alkoholu pacjent spożywa.
Haloperidol UNIA może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów, używania narzędzi i obsługiwania maszyn. Działania niepożądane, takie jak uczucie senności mogą zaburzać czujność, szczególnie po rozpoczęciu leczenia lub zastosowaniu dużej dawki. Nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać maszyn bez wcześniejszego omówienia tego z lekarzem prowadzącym.
Ciąża: jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza. Lekarz może zalecić, aby nie stosować leku Haloperidol UNIA, jeżeli pacjentka jest w ciąży.
Karmienie piersią: Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjentka karmi piersią lub zamierza rozpocząć karmienie piersią. Niewielkie ilości leku mogą bowiem przedostawać się do mleka kobiecego, a następnie do organizmu dziecka. Lekarz prowadzący omówi ryzyko i korzyści z karmienia piersią podczas stosowania leku Haloperidol UNIA.
Wpływ na płodność: Haloperidol UNIA może zwiększać stężenie hormonu zwanego prolaktyną, który może wpływać na płodność mężczyzn i kobiet. Należy poradzić się lekarza, jeżeli pacjent ma jakiekolwiek wątpliwości.
Substancją czynną leku jest haloperydol. 1 ml roztworu (20 kropli) zawiera 2 mg haloperydolu.
Pozostałe składniki to: etanol 96% (v/v), kwas mlekowy, woda oczyszczona.
Należy poradzić się lekarza lub farmaceuty, jeżeli u pacjenta występuje:
- Spowolnione bicie serca, choroba serca lub jeżeli ktoś z jego rodziny zmarł nagle na serce.
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi lub jeśli pacjent odczuwa zawroty głowy po zmianie pozycji z leżącej na siedzącą lub z siedzącej na stojącą.
- Niski poziom potasu lub magnezu (lub innego elektrolitu) we krwi. Lekarz prowadzący zdecyduje, jakie leczenie zastosować.
- Wylew krwi do mózgu kiedykolwiek w przeszłości lub zdaniem lekarza ma większe ryzyko wylewu niż inni pacjenci.
- Padaczka lub kiedykolwiek w przeszłości występowały drgawki.
- Problemy dotyczące nerek, wątroby lub tarczycy. Lek ten należy stosować ostrożnie u tych chorych również ze względu na zawartość alkoholu (etanolu).
- Wysokie stężenie hormonu prolaktyny we krwi lub nowotwór, który może być spowodowany wysokim stężeniem prolaktyny (np. rak piersi).
- Zakrzepy krwi w wywiadzie lub zakrzepy krwi stwierdzone kiedykolwiek u kogoś z rodziny pacjenta.
- Depresja lub wejście w fazę depresji u pacjenta z chorobą afektywną dwubiegunową.
Konieczne może być bardziej uważne monitorowanie stanu pacjenta, a także zmiana dawki leku Haloperidol UNIA jaką przyjmuje pacjent.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. 10 Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Lek Haloperidol UNIA można stosować w ciągu 3 miesięcy od daty pierwszego otwarcia leku, nie przekraczając terminu ważności umieszczonego na opakowaniu.
Pominięcie przyjęcia leku Haloperidol UNIA: W razie pominięcia zażycia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę o zwykłej porze. Następnie lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy stosować dawki podwójnej.
Przerwanie przyjmowania leku Haloperidol UNIA: Lek Haloperidol UNIA należy odstawiać stopniowo, chyba że lekarz zdecyduje inaczej. Nagłe przerwanie leczenia może spowodować takie skutki jak: nudności i wymioty, trudności z zasypianiem. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza prowadzącego.
Lek Haloperidol UNIA zawiera alkohol (etanol): Ten lek zawiera 150 mg alkoholu (etanolu) w 1 ml leku (1500 mg alkoholu (etanolu) w 10 ml leku). Ilość alkoholu w 1,5 ml tego leku jest równoważna 5,7 ml piwa lub 2,25 ml wina. Ilość alkoholu w 2,5 ml tego leku jest równoważna 9,5 ml piwa lub 3,75 ml piwa. Ilość alkoholu w 10 ml tego leku jest równoważna 38 ml piwa lub 15 ml wina. Ilość alkoholu w tym leku prawdopodobnie nie będzie miała wpływu na dorosłych i młodzież, a jego działanie u dzieci prawdopodobnie nie będzie zauważalne. Alkohol w tym leku może zmieniać działanie innych leków. Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
UNIA
