Lek Elin ma postać niebieskich, okrągłych, niepowlekanych tabletek o ściętych brzegach i średnicy 6,4 mm, z wytłoczonym numerem „146“ na jednej stronie i gładkich po drugiej.
Każde opakowanie zawiera 13 blistrów po 21 tabletek.
Każde pudełko zawiera blistry pakowane oddzielnie w laminowaną torebkę aluminiową.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Ten środek antykoncepcyjny zawiera dwa rodzaje żeńskich hormonów płciowych: estrogen i progestagen. Z uwagi na zawartość dwóch hormonów lek określa się mianem „złożonego, hormonalnego środka antykoncepcyjnego“.
Zawarte w nim hormony zapobiegają uwolnieniu komórki jajowej z jajników, co uniemożliwia zajście w ciążę. Ponadto lek zagęszcza śluz w szyjce macicy, co utrudnia nasieniu przedostanie się do niej.
Lek stosuje się w cyklu 21-dniowym, co oznacza, że przez 21 dni należy codziennie przyjmować jedną tabletkę, a po 21 dniach należy zrobić 7-dniową przerwę.
Lek Elin to złożona, doustna tabletka antykoncepcyjna stosowana w celu zapobiegania ciąży. Elin należy stosować wyłącznie w celu zapobiegania ciąży.
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli
Lek Elin należy przyjmować codziennie przez 21 dni
Lek Elin dostarczany jest w blistrze zawierającym 21 tabletek, z których każdą oznaczono nazwą dnia tygodnia. Tabletkę należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Przyjmowanie należy rozpocząć od tabletki na przypadający dzień tygodnia. Kolejne tabletki należy przyjmować zgodnie z kierunkiem strzałek na blistrze. Każdego dnia należy przyjmować jedną tabletkę. Tabletkę połykać w całości, w razie potrzeby popijając wodą. Tabletki nie należy żuć.
Siedmiodniowy (7) okres przerwy w przyjmowaniu tabletek
Po przyjęciu wszystkich 21 tabletek z blistra przez 7 dni nie należy stosować tabletek. Jeśli pacjentka przyjmie ostatnią tabletkę z opakowania w piątek, kolejną tabletkę z nowego opakowania przyjmie w sobotę przyszłego tygodnia.
W ciągu kilku dni od przyjęcia ostatniej tabletki z blistra można się spodziewać krwawienia z odstawienia przypominającego miesiączkę. Krwawienie może utrzymywać się do momentu rozpoczęcia przyjmowania tabletek z kolejnego blistra.
W okresie siedmiodniowej (7) przerwy w przyjmowaniu tabletek nie ma konieczności stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych, pod warunkiem, że tabletki były przyjmowane prawidłowo i że przyjmowanie tabletek z kolejnego blistra rozpocznie się o czasie.
Rozpoczęcie przyjmowania tabletek z kolejnego blistra
Po 7 dniach przerwy w przyjmowaniu tabletek leku należy wznowić ich przyjmowanie z kolejnego blistra, nawet gdy krwawienie nadal się utrzymuje. Tabletki z nowego blistra należy zacząć przyjmować o czasie. O ile lek jest przyjmowany prawidłowo, rozpoczęcie przyjmowania tabletek z nowego blistra będzie zawsze przypadać na ten sam dzień tygodnia.
Gdy w poprzednim miesiącu nie stosowano antykoncepcji hormonalnej
Przyjmowanie leku należy rozpocząć w pierwszym dniu cyklu (pierwszy dzień miesiączki). Jeżeli lek zostanie przyjęty w pierwszym dniu miesiączki, ochrona przed zajściem w ciążę będzie natychmiastowa. Przyjmowanie leku można także rozpocząć w 2.-5. dniu cyklu, jednak wówczas przez pierwszych 7 dni należy stosować dodatkowe zabezpieczenie, np. w postaci prezerwatywy.
Zmiana ze złożonego, hormonalnego środka antykoncepcyjnego albo złożonego, antykoncepcyjnego krążka dopochwowego albo plastra antykoncepcyjnego
Przyjmowanie leku najlepiej rozpocząć w dniu po przyjęciu ostatniej tabletki aktywnej (zawierającej substancje czynne) uprzednio stosowanego leku, ale najpóźniej w dniu po zakończeniu przerwy w przyjmowaniu uprzedniego leku (albo dzień po ostatnim przyjęciu tabletki zawierającej placebo). W przypadku przejścia z antykoncepcyjnego krążka dopochwowego albo plastra antykoncepcyjnego należy postępować według zaleceń lekarza.
Zmiana z metody zawierającej wyłącznie progestagen (minipigułka, wstrzyknięcie, implant lub wewnątrzmaciczny system antykoncepcyjny wydzielający progestagen)
Pacjentka może każdego dnia przejść z minipigułki na lek (z implantu lub systemu wewnątrzmacicznego w dniu ich usunięcia, z leku podawanego w postaci iniekcji – w dniu przypadającym na kolejne podanie), jednak we wszystkich przypadkach przez pierwszych 7 dni przyjmowania tabletek należy stosować dodatkowe zabezpieczenie, np. w postaci prezerwatywy.
Po poronieniu
Należy stosować się do zaleceń lekarza.
Po urodzeniu dziecka
Przyjmowanie leku można rozpocząć pomiędzy 21. a 28. dniem po porodzie. Jeśli przyjmowanie leku rozpocznie się po 28. dniu, przez pierwsze 7 dni stosowania leku należy stosować tzw. metodę barierową, np. prezerwatywę. Jeżeli po porodzie doszło do stosunku przed wznowieniem przyjmowania leku, pacjentka powinna sprawdzić, czy nie jest w ciąży lub poczekać do następnej miesiączki.
Pacjentki karmiące piersią, które chcą wznowić przyjmowanie leku po urodzeniu dziecka. W przypadku wątpliwości co do terminu rozpoczęcia przyjmowania leku należy zwrócić się do lekarza.
Dzieci
Leku nie należy stosować u dziewcząt w okresie dojrzewania, które jeszcze nie miesiączkują.
Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.
Sposób podawania
Przyjmowanie należy rozpocząć od tabletki na przypadający dzień tygodnia.
Kolejne tabletki należy przyjmować zgodnie z kierunkiem strzałek na blistrze. Każdego dnia należy przyjmować jedną tabletkę.
Tabletkę połykać w całości, w razie potrzeby popijając wodą. Tabletki nie należy żuć.
Czas trwania leczenia
To jak długo stosować lek Elin, ustala lekarz.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Wszystkie kobiety stosujące złożone hormonalne środki antykoncepcyjne narażone są na zwiększone ryzyko zakrzepów krwi w żyłach [żylna choroba zatorowo-zakrzepowa (ŻChZZ)] oraz zakrzepów krwi w tętnicach (tętnicza choroba zakrzepowo-zatorowa).
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjentki wystąpi którykolwiek z następujących objawów obrzęku naczynioruchowego: obrzęk twarzy, języka i (lub) gardła i (lub) trudności w przełykaniu lub pokrzywka potencjalnie z trudnościami w oddychaniu.
Bardzo często – mogą występować u więcej niż 1 na 10 pacjentek:
- bóle głowy (w przypadku silnych, nietypowych lub długotrwałych bólów głowy należy natychmiast zwrócić się do lekarza);
- rozstrój żołądka;
- nudności;
- wymioty;
- biegunka;
- bolesne miesiączkowanie;
- krwawienia maciczne niezwiązane z cyklem miesiączkowym.
Często - mogą występować u mniej niż 1 na 10 pacjentek:
- zakażenia dróg moczowych (ból w trakcie oddawania moczu);
- zakażenia pochwy takie, jak zakażenia grzybicze;
- reakcje alergiczne (nadwrażliwość);
- zatrzymanie płynów w organizmie;
- depresja;
- zmiany nastroju;
- uczucie nerwowości;
- zawroty głowy;
- trudności w zasypianiu (bezsenność);
- migrena (jeżeli wystąpi pierwsza migrena lub będzie przebiegać silniej niż zazwyczaj, należy natychmiast zwrócić się do lekarza);
- ból żołądka i jelit;
- wzdęcia;
- obrzęki;
- stany osłabienia;
- wiatry;
- zaparcie;
- trądzik;
- wysypka;
- skurcze mięśni;
- ból kończyn dolnych i górnych;
- ból pleców;
- upławy;
- brak miesiączki;
- bolesność piersi;
- ból w klatce piersiowej;
- obrzęk dłoni, kostek lub stóp;
- zwiększenie masy ciała.
Niezbyt często – mogą występować u mniej niż 1 na 100 pacjentek:
- nieprawidłowe komórki w szyjce macicy (wykryte w badaniu cytologicznym);
- zaburzenia łaknienia;
- wahania masy ciała;
- uczucie mrowienia albo drętwienia;
- zaburzenia widzenia;
- suchość oczu;
- kołatanie serca;
- powstawanie zakrzepów (zakrzepica);
- wysokie ciśnienie krwi;
- uderzenia gorąca;
- wypadanie włosów (łysienie);
- nadmierny owłosienie (hirsutyzm);
- pokrzywka;
- świąd skóry;
- zaczerwienienie skóry;
- zmiana koloru skóry;
- bóle mięśniowe;
- zaburzenia związane z piersiami takie, jak:
- pełniejsze piersi,
- wydzielanie płynu z brodawek sutkowych.
- torbiele jajników (mogą powodować ból i powiększenie brzucha oraz zaburzenia miesiączkowania);
- suchość pochwy;
- zaburzenia libido;
- omdlenie;
- parestezje;
- duszność;
- ból brzucha.
Rzadko - mogą występować u mniej niż 1 na 1000 pacjentek:
- zmniejszenie popędu płciowego;
- zmiany łaknienia;
- zawroty głowy, uczucie wirowania;
- przyspieszone bicie serca;
- zapalenie trzustki, które powoduje silny ból w jamie brzusznej i plecach;
- zapalenie wątroby;
Objawy ciężkiej niewydolności wątroby to:
- silny ból w górnej części jamy brzusznej;
- żółta skóra lub oczy (żółtaczka).
- wrażliwość na światło;
- upławy;
- torbiel piersi;
- żylne zdarzenia zakrzepowe;
- tętnicze zdarzenia zakrzepowe;
- wzmożona potliwość.
Nieznana – częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych:
Objawy raka piersi to między innymi:
- zagłębienia w skórze;
- zmiany w obrębie brodawek sutkowych;
- wszelkie widoczne lub wyczuwalne zgrubienia.
- zaburzenia stężenia tłuszczów we krwi (wykryte w badaniu krwi);
- udar;
- napad drgawkowy;
- uczucie dyskomfortu podczas noszenia soczewek kontaktowych;
- zakrzepy w naczyniach krwionośnych zaopatrujących gałkę oczną (zakrzepica naczyń siatkówki);
- czerwone, bolesne, guzowate obrzmienia na kończynach dolnych (zakrzepica żył głębokich);
- zakrzepy w płucach powodujące ból w klatce piersiowej i napady duszności (zatorowość płucna);
- ciężkie reakcje alergiczne powodujące obrzęk twarzy i gardła (obrzęk naczynioruchowy);
- czerwone guzki lub zgrubienia zazwyczaj widoczne na obu podudziach (rumień guzowaty);
- poty nocne;
- zmniejszenie ilości produkowanego pokarmu w okresie karmienia piersią;
- gruczolaki wątroby;
- ogniskowy rozrost guzkowy;
- gruczolakowłókniak piersi;
- dyslipidemia;
- zdarzenie mózgowonaczyniowe;
- drgawki;
- zawał mięśnia sercowego.
Nie należy stosować leku Elin, jeśli u pacjentki występuje którykolwiek ze stanów wymienionych poniżej.
Jeśli u pacjentki występuje którykolwiek ze stanów wymienionych poniżej, powinna o tym powiadomić swojego lekarza.
Lekarz poinformuje wówczas pacjentkę, jakie inne metody antykoncepcji byłyby w jej przypadku bardziej odpowiednie.
- jeśli pacjentka ma uczulenie na norgestymat, etynyloestradiol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
- jeśli u pacjentki występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości wystąpił) zakrzep w naczyniu krwionośnym kończyny dolnej (zakrzepica żył głębokich), płuc (zatorowość płucna) lub innego narządu;
- jeśli pacjentka wie, że choruje na schorzenie wpływające na krzepnięcie krwi, np. niedobór białka C, niedobór białka S, niedobór antytrombiny III, obecność czynnika V Leiden lub obecność przeciwciał antyfosfolipidowych;
- jeśli u pacjentki występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości wystąpił) zawał serca lub udar mózgu;
- jeśli u pacjentki występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości wystąpiła) dusznica bolesna (schorzenie, w przebiegu którego występuje silny ból w klatce piersiowej, który może być pierwszym objawem zawału serca) bądź przemijający napad niedokrwienia mózgu (TIA - przemijające objawy udaru mózgu);
- jeśli pacjentka karmi piersią, a dziecko ma mniej niż 6 tygodni;
- jeśli u pacjentki rozpoznano raka piersi, raka macicy, szyjki macicy lub pochwy;
- jeśli u pacjentki występuje krwawienie z pochwy o nieznanej przyczynie;
- jeśli u pacjentki istnieje konieczność wykonania zabiegu operacyjnego lub jeśli pacjentka pozostaje długotrwale unieruchomiona;
- jeśli pacjentka cierpi na którekolwiek z wymienionych niżej schorzeń mogących zwiększać ryzyko tworzenia się zakrzepów w tętnicach:
- ciężką cukrzycę z uszkodzeniem naczyń krwionośnych,
- bardzo wysokie ciśnienie tętnicze,
- bardzo wysoki poziom związków tłuszczowych we krwi (cholesterolu lub triglicerydów),
- schorzenie określane mianem hiperhomocysteinemii;
- jeśli pacjentka pali 15 lub więcej papierosów w ciągu doby i ma przynajmniej 35 lat;
- jeśli pacjentka ma lub niedawno przebyła ciężką chorobę wątroby;
- jeśli pacjentka ma zapalenie wątroby typu C i przyjmuje leki zawierające ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, dazabuwir, glekaprewir z pibrentaswirem, lub sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem;
- jeśli pacjentka choruje na raka piersi albo wątroby;
- jeśli pacjentka ma lub przebyła zapalenie trzustki;
- jeśli pacjentka nie zaczęła miesiączkować (dziewczęta w wieku dojrzewania płciowego);
- jeśli u pacjentki występuje (lub kiedykolwiek w przeszłości występowała) pewna odmiana migreny zwana migreną z aurą.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Elin należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Kiedy należy skontaktować się z lekarzem?
Należy pilnie uzyskać pomoc lekarską – jeśli pacjentka zauważy u siebie możliwe objawy zakrzepu krwi, które mogą oznaczać utworzenie się zakrzepu krwi w kończynie dolnej (zakrzepica żył głębokich), utworzenie się zakrzepu krwi w płucach (zatorowość płucna), zawał serca lub udar mózgu.
Jeśli u pacjentki występuje którykolwiek z poniższych stanów lub schorzeń, wówczas powinna ona o tym powiedzieć lekarzowi. Jeśli w okresie stosowania leku Elin dojdzie do pojawienia się któregokolwiek z poniższych stanów bądź do jego zaostrzenia się, to również wówczas należy powiadomić o tym lekarza.
- podeszły wiek;
- duża nadwaga (waga na poziomie 90 kg lub więcej);
- palenie papierosów;
- zakrzepica w wywiadzie chorobowym, w tym w wywiadzie wśród najbliższej rodziny;
- nadciśnienie tętnicze lub wzrost ciśnienia krwi;
- długotrwałe przebywanie w pozycji leżącej z powodu przebycia poważnej operacji chirurgicznej, urazu lub choroby;
- nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków), choroba zastawkowa serca, niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego lub udar w młodym wieku wśród członków najbliższej rodziny;
- choroba krwi (porfiria);
- utrata słuchu;
- cukrzyca;
- kamica żółciowa;
- choroby wątroby, przebiegające z zażółceniem skóry i oczu (żółtaczka);
- choroba układu nerwowego polegająca na wykonywaniu mimowolnych ruchów ciała (pląsawica Sydenhama);
- choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego (przewlekłe zapalne choroby jelit);
- toczeń rumieniowaty układowy (choroba wpływająca na naturalny system obronny);
- zespół hemolityczno-mocznicowy (rodzaj zaburzenia krzepnięcia krwi powodującego niewydolność nerek);
- niedokrwistość sierpowatokrwinkowa (dziedziczna choroba krwinek czerwonych);
- podwyższony poziom określonych substancji tłuszczowych we krwi (hipertriglicerydemia) u pacjentki lub u kogokolwiek z jej rodziny. Hipertriglicerydemia wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na zapalenie trzustki;
- konieczność wykonania zabiegu operacyjnego lub długotrwałe pozostawanie w unieruchomieniu;
- niedawne urodzenie dziecka - w tym przypadku pacjentka jest narażona na zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów krwi. Pacjentka powinna spytać się lekarza, jak szybko po porodzie może rozpocząć stosowanie leku Elin;
- zapalenie żył położonych bezpośrednio pod skórą (zapalenie żył powierzchownych);
- żylaki kończyn dolnych;
- pęcherzykowata wysypka skórna w czasie ciąży (opryszczka ciężarnych);
- plamy skórne w czasie ciąży: żółtobrązowe plamy lub punkty, szczególnie w obrębie twarzy (ostuda);
- depresja;
- aktualny lub przebyty rak piersi wśród osób z najbliższej rodziny;
- padaczka;
- dziedziczny obrzęk naczynioruchowy. Jeżeli u pacjentki wystąpią objawy obrzęku naczynioruchowego, takie jak obrzęk twarzy, języka i (lub) gardła i (lub) trudności w połykaniu czy pokrzywka potencjalnie z trudnościami w oddychaniu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Produkty zawierające estrogeny mogą powodować lub nasilać objawy dziedzicznego lub nabytego obrzęku naczynioruchowego;
- migrena;
- podejrzenie ciąży.
Stosowanie złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych, takich jak Elin, zwiększa ryzyko utworzenia się zakrzepu krwi w porównaniu z niestosowaniem tych środków.
W rzadkich przypadkach zakrzep krwi może zablokować naczynia krwionośne, powodując poważne problemy zdrowotne. Do rozwoju zakrzepów krwi może dochodzić:
- w żyłach (wówczas mówimy o zakrzepicy żylnej lub żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, czyli ŻChZZ);
- w tętnicach (wówczas mówimy o zakrzepicy tętniczej lub tętniczej chorobie zakrzepowo-zatorowej).
Powrót do zdrowia po zakrzepach krwi nie zawsze jest całkowity. W rzadkich przypadkach konsekwencje mogą być długotrwałe, a w bardzo rzadkich przypadkach zaburzenie to może zakończyć się śmiercią. Należy jednak pamiętać, że ogólne ryzyko rozwoju szkodliwego zakrzepu krwi z powodu stosowania leku Elin jest niewielkie.
Niektóre kobiety stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne, w tym Elin, zgłaszały depresję lub obniżenie nastroju. Depresja może mieć ciężki przebieg, a czasami prowadzić do myśli samobójczych. Jeśli wystąpią zmiany nastroju i objawy depresji, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania dalszej porady medycznej.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków wydawanych bez recepty, takich jak leki ziołowe.
Niektóre rodzaje leków i preparatów ziołowych mogą wpływać na stężenie leku Elin we krwi oraz powodować, że lek będzie mniej skuteczny w zapobieganiu ciąży lub mogą wywołać nieoczekiwane krwawienie.
Dotyczy to:
- leków stosowanych w leczeniu zakażeń wirusem HIV i wirusem zapalenia wątroby typu C (leki zwane inhibitorami proteazy i nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy, takie jak rytonawir, newirapina, efawirenz) lub innych chorób zakaźnych (gryzeofulwina);
- leków na padaczkę (jak topiramat, sól sodowa fenytoiny, karbamazepina, prymidon, okskarbamazepina i felbamat);
- leków na wysokie ciśnienie w naczyniach płucnych (bozentan);
- leków na nadmierną senność w ciągu dnia (modafinil);
- leków na zrelaksowanie i trudności w zasypianiu (leki uspokajające, takie jak barbiturany);
- ziele dziurawca – leku ziołowego stosowanego w leczeniu depresji.
Lek Elin może także wpływać na działanie innych leków, takich jak:
- cyklosporyna (stosowana w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu, leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i niektórych chorób skóry);
- lamotrygina (stosowana w leczeniu padaczki);
- prednizolon (lek kortykosteroidowy zmniejszający stan zapalny);
- teofilina (stosowana w leczeniu astmy, zapalenia oskrzeli i rozedmy).
Jeśli pacjentka przyjmuje którykolwiek z powyższych produktów leczniczych, to przed rozpoczęciem przyjmowania leku Elin powinna zwrócić się do lekarza, który może zmodyfikować ich dawkowanie.
Nie wolno stosować leku Elin jeśli pacjentka ma zapalenie wątroby typu C i przyjmuje leki zawierające ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, dazabuwir, glekaprewir z pibrentaswirem lub sofosbuwir z welpataswirem i woksylaprewirem, ponieważ mogą spowodować nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby, wykrywane w badaniach krwi (zwiększenie aktywności ALT).
Lekarz przepisze inny rodzaj antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia tymi lekami.
Lek Elin można zastosować ponownie po około 2 tygodniach po zakończeniu leczenia tymi lekami.
Jedzenie ani picie nie powinno wpływać na sposób działania leku.
Elin a alkohol
W ulotce nie podano informacji na temat interakcji leku Elin a alkohol.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Elin jest przeciwwskazany do stosowania w ciąży.
W przypadku podejrzenia ciąży podczas przyjmowania leku Elin, pacjentka powinna wykonać test ciążowy, aby potwierdzić ciążę przed podjęciem decyzji o zaprzestaniu przyjmowania tego leku.
- Pacjentkom karmiącym piersią lekarz lub pielęgniarka może odradzić przyjmowanie leku i zalecić inną metodę antykoncepcji. Karmienie piersią nie zapobiega zajściu w ciążę.
Brak danych dotyczących wpływu leku Elin na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Choć ryzyko uszczerbku na zdrowiu spowodowane przyjęciem więcej niż jednej tabletki jest mało prawdopodobne, to pacjentka może odczuwać nudności, wymiotować lub krwawić z dróg rodnych. W przypadku któregokolwiek z powyższych objawów należy zwrócić się do lekarza.
Opóźnione przyjęcie więcej niż jednej tabletki z opakowania
Należy zwrócić się do lekarza.
Opóźnione przyjęcie jednej tabletki w tygodniu 1.
Pominiętą tabletkę należy przyjąć możliwie jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Kontynuować przyjmowanie tabletek o stałych porach i przez kolejnych 7 dni stosować dodatkowe środki ostrożności, np. prezerwatywę. Jeżeli w tygodniu poprzedzającym opóźnione przyjęcie tabletki doszło do stosunku płciowego, pacjentka może być w ciąży. W takim wypadku należy zwrócić się do lekarza.
Opóźnione przyjęcie jednej tabletki w tygodniu 2.
Pominiętą tabletkę należy przyjąć możliwie jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Kontynuować przyjmowanie tabletek o stałych porach. Ochrona przed zajściem w ciążę jest niezmienna i nie ma konieczności stosowania dodatkowych środków ostrożności.
Opóźnione przyjęcie jednej tabletki w tygodniu 3.
Istnieją dwie możliwości:
- Pominiętą tabletkę należy przyjąć możliwie jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Kontynuować przyjmowanie tabletek o stałych porach. Zamiast przerwy w przyjmowaniu tabletek rozpocząć kolejne opakowanie. Najprawdopodobniej pod koniec przyjmowania tabletek z drugiego opakowania wystąpi miesiączka, jednakże nawet w trakcie przyjmowania tabletek z drugiego opakowania może pojawić się lekkie krwawienie lub krwawienie przypominające miesiączkę.
- Można także przestać przyjmować tabletki z opakowania i bezpośrednio przejść do 7-dniowego okresu przerwy (należy zapisać dzień pominięcia tabletki). Jeżeli pacjentka chce rozpocząć nowy blister w stałym dniu, przerwa w przyjmowaniu tabletek powinna być krótsza niż 7 dni.
Zastosowanie się do jednego z dwóch powyższych zaleceń pozwoli zapobiec zajściu w ciążę.
W przypadku pominięcia jakiejkolwiek tabletki z blistra i braku krwawienia w ciągu pierwszych dni przerwy w przyjmowaniu tabletek zachodzi możliwość zajścia w ciążę. W takiej sytuacji przed rozpoczęciem przyjmowania tabletek z kolejnego blistra należy zwrócić się do lekarza.
Substancjami czynnymi leku są: norgestymat i etynyloestradiol. Każda tabletka zawiera 250 mikrogramów norgestymatu oraz 35 mikrogramów etynyloestradiolu.
Pozostałe składniki to: laktoza bezwodna, laktoza jednowodna, powidon K-25, all-rac-α-tokoferol, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, skrobia żelowana (Starch 1500), magnezu stearynian, indygotyna, lak (E132).
- Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
- Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonym na blistrze i pudełku po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Zapis na opakowaniu po skrócie EXP oznacza termin ważności, a po skrócie Lot/LOT oznacza numer serii.
- Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
- Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
