Sanosvit Calcium to lek w postaci syropu, który stosuje się w celu uzupełnienia niedoboru wapnia w organizmie. Preparat jest zalecany kobietom w ciąży oraz karmiącym piersią, osobom chorującym na osteoporozę, a także wspomagająco w leczeniu objawów alergii. Substancjami czynnymi leku są glukonolaktobionian wapnia i laktobionian wapnia. Syrop ma przyjemny, bananowy smak i jest łatwy do podawania, dlatego może być z powodzeniem stosowany również u dzieci.
Sanosvit Calcium stosowany jest w ramach profilaktyki oraz w celu uzupełnienia niedoboru wapnia w organizmie, między innymi w okresie ciąży lub laktacji, w leczeniu osteoporozy oraz wspomagająco w leczeniu objawów alergii.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta, lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Syrop Sanosvit Calcium należy podawać doustnie, w postaci nierozcieńczonej.
Dzieci do 6 lat: łyżeczkę do herbaty (5 ml) 2 do 3 razy na dobę.
Dzieci od 6 do 12 lat: 2 łyżeczki do herbaty (10 ml) 2 do 3 razy na dobę.
Młodzież i dorośli: łyżkę stołową (15 ml) 2 do 3 razy na dobę.
5 ml syropu (1 łyżeczka do herbaty) zawiera 114 mg jonów wapnia.
Po zastosowaniu należy szczelnie zamknąć opakowanie. Lek może być stosowany zarówno u dzieci, jak i u dorosłych, jednak ze względu na formę syropu i przyjemny smak jest stosowany głównie u dzieci.
Nie należy stosować leku, jeśli u pacjenta występuje:
- nadwrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
- hiperkalcemia (zwiększone stężenie wapnia w surowicy krwi), na przykład u chorych z nadczynnością gruczołów przytarczycznych, hiperwitaminozą D, szpiczakiem mnogim i przerzutami nowotworów do kości,
- ciężka hiperkalciuria (zwiększone wydalanie wapnia z moczem),
- galaktozemia lub cukrzyca,
- w przypadku przyjmowania dużych dawek witaminy D.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niezbyt często występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): - hiperkalcemia (zwiększone stężenie wapnia w surowicy krwi) i hiperkalciuria (zwiększone wydalanie wapnia z moczem).
Rzadko występujące działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 1 000 pacjentów): - zaparcia, niestrawność, wzdęcia, nudności, ból brzucha i biegunka
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które są wydawane bez recepty.
Lek zmniejsza wchłanianie tetracyklin i związków fluoru, między innymi fluorochinolonów. W związku z tym wymagana jest 3-godzinna przerwa między podaniem tych leków i soli wapnia. Duże dawki leku i witaminy D mogą osłabiać działanie werapamilu i innych leków blokujących kanał wapniowy. Duże dawki soli wapnia podawane równocześnie z glikozydami nasercowymi (pochodne digoksyny i strofantyny) nasilają ich działanie i mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca. Lek nasila działanie sulfonamidów.
Witamina D, glikokortykosteroidy, parathormon, moczopędne leki tiazydowe i kwas cytrynowy zwiększają wchłanianie soli wapnia, natomiast kalcytonina, nadmiar lipidów oraz fosforany zmniejszają wchłanianie soli wapnia.
W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania jakichkolwiek innych leków należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia ewentualnych zmian dotyczących przyjmowania leku.
Lek Sanosvit Calcium nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. U kobiet w ciąży należy unikać przedawkowania wapnia.
Substancjami czynnymi leku są: glukonolaktobionian wapnia i laktobionian wapnia. 5 ml syropu zawiera: Glukonolaktobionian wapnia 1442,5 mg, Laktobionian wapnia 313,6 mg
Inne składniki leku to: sacharoza, kwas propionowy, sodu benzoesan (E 211), kwas solny stężony (do ustalania pH), aromat bananowy (zawiera m.in.: glikol propylenowy - E 1520, metyloheptino-węglan, eugenol, cytral, izoeugenol, siarczyny), woda oczyszczona.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Sanosvit Calcium należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy poradzić się lekarza, jeśli pacjent:
- przyjmuje glikozydy naparstnicy, epinefrynę, tetracykliny lub diuretyki tiazydowe;
- choruje na niewydolność nerek, choroby serca, sarkoidozę, kamicę nerkową szczawianowo-wapniową, dnę moczanową.
Podczas długotrwałego leczenia lekami zawierającymi wapń, stosowania wysokich dawek leku, a zwłaszcza podczas jednoczesnego przyjmowania witaminy D i (lub) leków lub pokarmów zawierających wapń (np. mleko), należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi oraz czynność nerek.
Przechowywać w oryginalnym, szczelnie zamkniętym opakowaniu. Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Nie zamrażać. Po otwarciu butelki, leku nie przechowywać dłużej niż 3 miesiące. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Jeśli lek przyjmowany jest regularnie, a od momentu pominiętej dawki upłynęło niewiele czasu, należy ją przyjąć tak szybko jak jest to możliwe. Jeśli zbliża się pora przyjęcia następnej planowej dawki leku, należy ją przyjąć w odpowiednim czasie. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
ORIFARM HEALTHCARE A/S
