Bexsero jest szczepionką przeciw meningokokom grupy B.
Bexsero zawiera cztery różne składniki uzyskane z powierzchni bakterii Neisseria meningitidis
z grupy B.
Szczepionka Bexsero jest podawana osobom w wieku 2 miesięcy i starszym w celu ochrony
przed chorobami wywoływanymi przez bakterie Neisseria meningitidis z grupy B. Bakterie te
mogą wywoływać ciężkie, niekiedy zagrażające życiu zakażenia, takie jak zapalenie opon
mózgowo-rdzeniowych (zapalenie warstwy osłaniającej mózg i rdzeń kręgowy) czy posocznica
(zatrucie krwi).
Jak każda szczepionka, szczepionka ta może powodować działania niepożądane, chociaż nie
u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów), do których wystąpienia
może dojść u pacjenta przyjmującego szczepionkę Bexsero (zgłaszane we wszystkich grupach
wiekowych), to:
ból/tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie skóry w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk
skóry w miejscu wstrzyknięcia, stwardnienie skóry w miejscu wstrzyknięcia.
Po przyjęciu szczepionki mogą również wystąpić wymienione poniżej działania niepożądane.
Niemowlęta i dzieci (do 10 lat)
Bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów):
gorączka (≥ 38°C), brak apetytu, tkliwość
w miejscu wstrzyknięcia (w tym ciężka tkliwość w miejscu wstrzyknięcia definiowana jako płacz
w przypadku poruszenia kończyną, w którą wykonano zastrzyk), bolesność stawów, wysypka skórna
(dzieci w wieku od 12 do 23 miesięcy) (niezbyt często po podaniu dawki uzupełniającej), senność,
drażliwość, nietypowy płacz, wymioty (niezbyt często po podaniu dawki uzupełniającej), biegunka,
ból głowy.
Często (dotyczy mniej niż 1 na 10 pacjentów):
wysypka skórna (niemowlęta i dzieci w wieku
od 2 do 10 lat).
Niezbyt często (dotyczy nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):
wysoka gorączka (≥ 40°C), drgawki (w
tym drgawki gorączkowe), suchość skóry, bladość (rzadko po podaniu dawki uzupełniającej).
Rzadko (dotyczy nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów):
choroba Kawasaki mogąca obejmować takie
objawy, jak gorączka trwająca przez pięć lub więcej dni w powiązaniu z wysypką na tułowiu, po
której niekiedy następuje złuszczanie naskórka z dłoni i palców, obrzęk węzłów chłonnych na szyi,
zaczerwienienie oczu, ust, gardła i języka. Swędząca wysypka, wysypka skórna.
Młodzież (w wieku od 11 lat) i dorośli
Bardzo często (dotyczy więcej niż 1 na 10 pacjentów):
ból w miejscu wstrzyknięcia uniemożliwiający
wykonywanie codziennych zajęć, ból mięśni i stawów, nudności, złe samopoczucie ogólne, ból głowy.
Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu do obrotu obejmowały:
Powiększone węzły chłonne.
Reakcje alergiczne, które mogą obejmować ciężki obrzęk warg, jamy ustnej, gardła (mogący utrudniać
połykanie), trudności w oddychaniu ze świszczącym oddechem lub kaszlem, wysypkę, utratę
przytomności, bardzo niskie ciśnienie krwi. Zasłabnięcie (nagłe zwiotczenie mięśni), osłabione reakcje lub utrata świadomości oraz bladość lub
sinawe zabarwienie skóry u małych dzieci.
Omdlenie lub uczucie omdlewania.
Wysypka skórna (młodzież w wieku od 11 lat i dorośli).
Gorączka (młodzież w wieku od 11 lat i dorośli).
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak: silny obrzęk kończyny, w którą podano szczepionkę,
pęcherzyki w miejscu wstrzyknięcia lub wokół niego oraz twardy guzek w miejscu wstrzyknięcia
(mogący się utrzymywać dłużej niż miesiąc).
Sztywność karku lub zwiększoną wrażliwość na światło powodującą dyskomfort (światłowstręt),
wskazującą na podrażnienie opon mózgowo – rdzeniowych, zgłaszano sporadycznie, krótko po
szczepieniu. Objawy te miały charakter łagodny i przejściowy.
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, o lekach, które pacjent planuje przyjmować, a także o innych przyjmowanych
ostatnio szczepionkach.
Bexsero może być podawane równocześnie ze szczepionkami zawierającymi którykolwiek ze
składników szczepionek przeciw: błonicy, tężcowi, kokluszowi (krztuścowi), Haemophilus influenzae
typu b, poliomyelitis, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, pneumokokom, odrze, śwince,
różyczce, ospie wietrznej oraz meningokokom grup A, C, W, Y. W celu uzyskania dodatkowych
informacji należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
W przypadku równoczesnego podawania z innymi szczepionkami, Bexsero należy podać w oddzielne
miejsce wstrzyknięcia.
Lekarz lub pielęgniarka mogą poprosić o przyjęcie przez pacjenta leków obniżających gorączkę
w trakcie podawania lub po podaniu szczepionki Bexsero. Pomoże to w zmniejszeniu niektórych
działań niepożądanych szczepionki Bexsero.
Bexsero nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn. Jednak niektóre z wymienionych możliwych działań niepożądanych mogą tymczasowo wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest wciąży, lub gdy planujeciążę, przed zastosowaniem Bexsero należy poradzić się lekarza.
Lekarz może zalecić zastosowanie szczepionki Bexsero, jeśli istnieje ryzyko narażenia ciężarnej kobiety na zakażenie meningokokowe.
Szczepionka Bexsero zawiera 4 substancje czynne:
- 3 rekombinowane białka szczepu Neisseria meningitidis z grupy B
- pęcherzyki błony zewnętrznej (OMV) ze szczepu NZ98/254 bakterii Neisseria meningitidis grupy B.
Substancje pomocnicze: chlorek sodu, histydyna, sacharoza, woda do wstrzykiwań.
Szczepionkę należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tej szczepionki po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku kartonowym i
na ampułko-strzykawce po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
