Tezeo HCT jest lekiem złożonym, zawierającym dwie substancje czynne, telmisartan i hydrochlorotiazyd w jednej tabletce. Obie substancje wspomagają kontrolę zbyt wysokiego ciśnienia tętniczego krwi.
Telmisartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną przez organizm, powodującą zwężenie naczyń krwionośnych, co prowadzi do podwyższeniaciśnienia tętniczego. Telmisartan blokuje działanie angiotensyny II, dzięki czemu naczynia krwionośne rozkurczają się, a ciśnienie tętnicze ulega obniżeniu.
Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków zwanych tiazydowymi lekami moczopędnymi, które powodują zwiększenie wydalania moczu, prowadząc doobniżenia ciśnienia tętniczego krwi.
Len lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę, częstotliwość oraz okres stosowania ustala lekarz. Należy starać się przyjmować tabletkę codziennie o tej samej porze. Lek Tezeo HCT można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać popijając wodą lub innym napojem bezalkoholowym.
Nie zaleca się stosowania leku Tezeo HCT u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.
Jeśli masz uczulenie na telmisartan, hydrochlorotiazyd lub inne pochodne sulfonamidów lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. Jeśli występują: ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby, takie jak zastój żółci lub zwężenie dróg żółciowych (utrudnienie odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego) lub jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby; ciężka choroba nerek; zbyt małe stężenia potasu lub za duże stężenia wapnia we krwi, które nie ulegają poprawie na skutek leczenia. Jeśli występuje: za niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie); choroba nerek lub stan po przeszczepieniu nerki; zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych jednej lub obu nerek); choroba wątroby; choroba serca; cukrzyca; dna moczanowa; zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie, któremu towarzyszą zaburzenia równowagi elektrolitowej); toczeń rumieniowaty układowy (zwany również „toczniem” lub „SLE”), choroba, w przebiegu której układ odpornościowy atakuje własny organizm.
Gdy przyjmujesz inne leki. Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które planujesz przyjmować. Szczególne ważne jest poinformowanie lekarza jeśli przyjmujesz: preparaty litu, stosowane w leczeniu niektórych rodzajów depresji; leki, które zmniejszają stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), takie jak inne leki moczopędne (diuretyki), leki przeczyszczające (np. olej rycynowy), kortykosteroidy (np.prednizon), ACTH (hormon adrenokortykotropowy), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej), sól sodowa penicyliny G (antybiotyk), kwas salicylowy oraz jego pochodne; leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, inhibitory ACE, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi; leki nasercowe (np. digoksyna) lub leki stosowane w celu kontroli rytmu serca (np. chinidyna, dyzopiramid); leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (np. tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna); inne leki stosowane w leczeniu nadciśnienia, steroidy, leki przeciwbólowe, leki stosowane w leczeniu nowotworów, dny moczanowej lub zapalenia stawów oraz suplementy witaminy D.
Jeśli jesteś w ciąży lub ją podejrzewasz oraz gdy karmisz piersią.
hydrochlorotiazyd, telmisartan
ZENTIVA
