Lek Solu Medrol jest wskazany przy zaburzeniach endokrynologicznych, chorobach reumatycznych, układowych chorobach tkanki łącznej, chorobach dermatologicznych, chorobach alergicznych, chorobach oczu, chorobach przewodu pokarmowego, chorobach układu oddechowego, chorobach hematologicznych, chorobach nowotworowych, obrzękach, przeszczepianych narządach, włośnicy z zajęciem układu nerwowego i mięśnia sercowego, gruźlicznym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych z blokiem podpajęczynówkowym.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Lek Solu-medrol może być podawany w postaci wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego, lub wlewu dożylnego. Dawka może być zmniejszona u niemowląt i dzieci, ale powinna być uzależniona od stanu pacjenta i odpowiedzi na leczenie, a nie od wieku czy masy ciała (nie powinna być mniejsza niż 0,5 mg/ kg mc./24h).
Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla pacjenta.
Nie należy stosować leku w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu oraz u pacjentów z układowymi zakażeniami grzybiczymi. Przeciwwskazane jest podawanie dooponowe i nadtwardówkowego. Nie stosować u wcześniaków i noworodków.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania Solu Medrolu u pacjentów z: chorobami zakaźnymi, cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami psychicznymi, narażonych na silny stres, alergią, niedoczynnością tarczycy, marskością wątroby, urazem głowy, niespecyficznym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, zapaleniem uchyłka, niedawno wykonanym zespoleniu jelitowym, czynnym lub utajonym owrzodzeniem żołądka, niewydolnością nerek, osteoporozą, miastenia gravis (nabytą, przewlekłą chorobą, charakteryzującą się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych).
Nagłe odstawienie leku Solu Medrol może wywołać ostrą niewydolność kory nadnerczy, prowadzącą do zgonu.
Nie należy podawać produktu Solu Medrol we wstrzyknięciach do mięśnia naramiennego ze względu na częste występowanie zaniku podskórnego.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.
Szczególnie ważna jest informacja jeśli pacjent przyjmuje lub niedawno przyjmował: leki przeciwbakteryjne (izoniazyd); antybiotyk przeciwgruźliczy (ryfampicyna); leki przeciwzakrzepowe (doustne); leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, fenobarbital, fenytoina); leki antycholinergiczne blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe; leki zwiotczając (pankuronium, wenkuronium); antycholinoesterazy; leki przeciwcukrzycowe; leki przeciwwymiotne (aprepitant, fosaprepitant); leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol); leki przeciwwirusowe (inhibitory proteazy HIV: indynawir i rytonawir); inhibitor aromatazy (aminoglutetymid); antagonista kanału wapniowego (diltiazem); doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol/noretyndron); sok grejpfrutowy; leki immunosupresyjne (cyklosporyna); leki immunosupresyjne (cyklofosfamid, takrolimus); makrolidowe leki przeciwbakteryjne (klarytromycyna, erytromycyna, troleandomycyna) niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) (duże dawki aspiryny (kwasu acetylosalicylowego)); leki zmniejszające stężenie potasu.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza lub zgłosić się do najbliższego szpitala:
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zakażenia oportunistyczne, zakażenia, zapalenie otrzewnej; leukocytoza (zwiększona liczba krwinek białych we krwi) - reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktoidalne; zespół Cushinga, niedoczynność przysadki mózgowej, zespół odstawienia steroidów; kwasica metaboliczna, lipomatoza nadtwardówkowa, zatrzymanie sodu, zatrzymanie płynów, zasadowica hipokaliemiczna, dyslipidemia, zaburzenia tolerancji glukozy, zwiększenie zapotrzebowania na insulinę (lub doustne leki przeciwcukrzycowe u pacjentów z cukrzycą), gromadzenie się tkanki tłuszczowej w niektórych częściach ciała, zwiększenie łaknienia (mogące prowadzić do zwiększenia masy ciała); zaburzenia afektywne (w tym nastrój depresyjny, nastrój euforyczny, niestabilność emocjonalna, uzależnienie od leku, myśli samobójcze), zaburzenia psychotyczne (w tym stan pobudzenia maniakalnego, urojenia, omamy i schizofrenia), zaburzenia umysłowe, zmiany osobowości, stan splątania, lęk, zmiany nastroju, nieprawidłowe zachowania, bezsenność, drażliwość; zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego (z obrzękiem tarcz nerwów wzrokowych [łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe]), napady drgawkowe, niepamięć, zaburzenia funkcji poznawczych, zawroty głowy, ból głowy; chorioretinopatia (zaburzenia siatkówki i błony naczyniowej), zaćma, jaskra, wytrzeszcz, rzadko – nieostre widzenie; zastoinowa niewydolność serca (u podatnych pacjentów), arytmia; zwiększona krzepliwość krwi, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze; zator tętnicy płucnej, czkawka - wrzody trawienne (z możliwością następczej perforacji i krwawienia), perforacja jelita, krwawienie z żołądka, zapalenie trzustki, wrzodziejące zapalenie przełyku, zapalenie przełyku, wzdęcia, ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności; metyloprednizolon może powodować uszkodzenie wątroby. Zgłaszano przypadki zapalenia wątroby i zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych (zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i aminotransferazy asparaginowej) - obrzęk naczynioruchowy, nadmierne owłosienie, wybroczyny, wylewy krwawe podskórne lub dotkankowe, zanik skóry, rumień, nadmierne pocenie się, rozstępy skórne, wysypka, świąd, pokrzywka, trądzik, odbarwienia skóry - osłabienie mięśni, bóle mięśniowe, miopatia, zanik mięśni, osteoporoza, martwica kości, złamania patologiczne, neuropatyczne zwyrodnienie stawów, bóle stawowe, zahamowanie wzrostu; nieregularne miesiączki; zaburzone gojenie się ran, obrzęk obwodowy, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, reakcje w miejscu wstrzyknięcia; zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, zmniejszenie tolerancji węglowodanów, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie stężenia wapnia w moczu, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zahamowanie odpowiedzi na testy skórne - złamania kompresyjne kręgosłupa, zerwanie ścięgna.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Kortykosteroidy przenikają do mleka ludzkiego. Lek Solu-Medrol można stosować podczas karmienia piersią tylko, jeśli tak zaleci lekarz.
Substancją czynną leku jest metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu.
Pozostałe składniki pomocnicze to: sodu diwodorofosforan jednowodny, disodu fosforan bezwodny. Rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Pominięcie zastosowania leku SOLU-MEDROL: Nie należy stosować dawki podwójnej, w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Lek SOLU-MEDROL 500 mg oraz 1000 mg zawiera alkohol benzylowy. Lek SOLU-MEDROL, 500 mg oraz 1000 mg, w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 9 mg alkoholu benzylowego w każdym 1 ml roztworu, co odpowiada 9 mg/1 ml alkoholu benzylowego. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Podawanie go niemowlętom i małym dzieciom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń oddychania. Nie stosować leku SOLU-MEDROL zawierającego alkohol benzylowy u noworodków (do 4. tygodnia życia) i nie stosować leku u małych dzieci (w wieku poniżej 3 lat) dłużej niż przez tydzień bez zalecenia lekarza. Należy zasięgnąć porady lekarza lub farmaceuty, jeśli pacjent ma chorobę wątroby lub nerek, lub kobieta jest w ciąży lub karmi piersią, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane takie jak zwiększenie ilości kwasu we krwi (tzw. kwasica metaboliczna).
