Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Podczas leczenia lekiem Oropram 20 mg, jeżeli jakiekolwiek działania niepożądane wystąpią, mogą zazwyczaj wystąpić w okresie pierwszych 8 do 14 dni. Działania niepożądane zwykle ponownie ustąpią.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych objawów należy natychmiast zaprzestać stosowania leku Oropram 20 mg i powiadomić lekarza lub udać się do najbliższego szpitala:
• Zespół serotoninowy: należy poinformować lekarza w przypadku wystąpienia wysokiej gorączki, drżenia mięśni i gwałtownych skurczy mięśni (tiki), uczucia niepokoju; objawy te mogą wskazywać na rozwój choroby. Należy natychmiast przerwać stosowanie leku Oropram 20 mg.
• Ciężkie reakcje alergiczne: należy natychmiast powiadomić lekarza, gdy wystąpią obrzęk twarzy, języka i (lub) gardła i (lub) trudności w oddychaniu albo połykaniu połączone z trudnościami w oddychaniu. Objawy te należą do bardzo ciężkich, ich wystąpienie może być przyczyną ciężkiej reakcji alergicznej na Oropram 20 mg. Może być konieczna nagła interwencja medyczna lub hospitalizacja. Objawy te występują zwykle bardzo rzadko.
• Szybkie, nieregularne bicie serca, omdlenia, które mogą być objawami stanu zagrożenia życia, nazywanym zespołem Torsades de Pointes.
Należy zgłosić się do lekarza lub do oddziału ratunkowego w przypadku wystąpienia myśli i zachowań samobójczych podczas leczenia citalopramem. Następujące działania niepożądane są zazwyczaj lekkie i ustępują po kilku dniach leczenia: nudności (mdłości), biegunka, nasilona potliwość, suchość w ustach, uczucie zmęczenia, bezsenność oraz senność.
Następujące działania niepożądane były zgłaszane w podanych częstotliwościach:
Bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• kołatanie serca (palpitacja)
• ból głowy
• nudności, suchość w jamie ustnej
• nasilona potliwość
• senność, bezsenność.
Często (występują u 1 do 10 na 100 pacjentów):
• drżenie, zawroty głowy
• zmniejszenie apetytu, zmniejszenie masy ciała, utrata masy ciała
• pobudzenie, niepokój, nerwowość, splątanie
• osłabienie popędu płciowego (libido)
• uczucie mrowienia, kłucia lub pieczenia skóry
• zaburzenia koncentracji
• dzwonienie w uszach (szumy uszne)
• podwyższone ciśnienie krwi (nadciśnienie)
• biegunka, wymioty, zaparcia, niestrawność (dyspepsja), bóle brzucha, wzdęcia z oddawaniem wiatrów
• zwiększone wydzielanie śliny
• bóle mięśni, ból stawów
• migrena
• nieżyt nosa i zapalenie zatok
• nadmierne wydzielanie moczu
• świąd
• uczucie zmęczenia, ziewanie
• brak orgazmu u kobiet, bóle miesiączkowe, impotencja (mężczyźni), zaburzenia wytrysku nasienia
• koszmary senne, zanik pamięci (amnezja), brak emocji i entuzjazmu.
Niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
• wolne bicie serca
• przyspieszone bicie serca
• zwiększenie apetytu, zwiększenie masy ciała
• agresja, utrata poczucia własnej osobowości (depersonalizacja), omamy, mania (uczucie nadmiernej ekscytacji, nadmierna aktywność, nerwowość i nadpobudliwość), euforia (nadmierny stan optymizmu, pogody ducha i dobrego samopoczucia), zwiększenie popędu płciowego
• omdlenia
• rozszerzone źrenice
• kaszel
• pokrzywka
• wysypka
• wypadanie włosów
• zaczerwienienie skóry lub plamy na skórze (plamica)
• nadwrażliwość na światło (wysypka skórna wywołana ekspozycją na światło słoneczne)
• problemy z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu)
• krwotoki miesiączkowe (obfite miesiączki)
• obrzęk.
Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):
• krwawienia (np. z pochwy, przewodu pokarmowego, skóry, tkanek miękkich)
• napady toniczno-kloniczne (drgawki typu „grand mal”), mimowolne ruchy (dyskinezy)
• zaburzenia smaku
• zapalenie wątroby (WZW)
• gorączka
• małe stężenie sodu we krwi (hiponatremia).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość)
• zaburzenia rytmu serca (arytmia)
• obrzęk (obrzęk naczynioruchowy) skóry i narządów wewnętrznych (błony śluzowej)
• nagłe, ciężkie reakcje alergiczne (reakcja anafilaktyczna) z towarzyszącymi gwałtownym spadkiem ciśnienia krwi, swędzącą wysypką, obrzękiem warg, języka i gardła oraz trudnościami w oddychaniu
• alergia (nadwrażliwość)
• zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), szczególnie u osób w podeszłym wieku
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi
• napady paniki, zgrzytanie zębami (bruksizm), uczucie niepokoju
• myśli samobójcze i zachowania samobójcze
• drgawki
• zespół serotoninowy (z objawami takimi jak wysoka gorączka, drżenie, nietypowe ruchy i sztywność mięśni, uczucie niepokoju)
• zaburzenia pozapiramidowe (np. mimowolne ruchy mięśni, drżenie, sztywność, kurcze mięśni)
• uczucie niepokoju oraz problemy z siedzeniem (akatyzja)
• zaburzenia ruchu
• zaburzenia widzenia
• choroby serca prowadzące do wydłużenia odstępu QT (nieregularne bicie serca rozpoznawalne w EKG)
• zawroty głowy podczas szybkiego wstawania spowodowane niskim ciśnieniem krwi (niedociśnienie ortostatyczne)
• krwotoki z nosa
• krew w stolcu (wrzody przewodu pokarmowego lub odbytu)
• nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby
• krwawe wybroczyny w skórze (siniaki)
• mlekotok u mężczyzn
• bolesny wzwód prącia (priapizm)
• nieregularne miesiączki
• u pacjentów stosujących leki z tej samej grupy co Oropram 20 mg obserwowano zwiększone ryzyko złamań kości.
Inne leki i Oropram 20 mg
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Nie należy stosować leku Oropram 20 mg jeśli pacjent stosuje leki regulujące rytm serca lub leki, które mogą mieć wpływ na rytm serca, takie jak: leki antyarytmiczne klasy IA i III, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fentiazyny, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwbakteryjne (np. sparfloksacyna, moksifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, w szczególności halofentryna), niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, mizolastyna). W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.
Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania leku Oropram 20 mg z następującymi lekami:
• inhibitorami monoaminooksydazy (MAOI, stosowanymi w leczeniu depresji i choroby Parkinsona), takimi jak selegilina, fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid, tranylcypramina i moklobemid. Leków tych nie należy stosować jednocześnie z Oropram 20 mg;
• leki zawierające linezolid (stosowane w leczeniu infekcji). Nie należy stosować leku Oropram 20 mg jednocześnie z linezolidem;
• sumatryptanem i innymi tryptanami (stosowane w leczeniu migreny);
• oksytryptanem i tryptofanem (stosowane w przypadku zaburzeń snu oraz depresji);
• tramadolem (stosowanym w leczeniu bólu);
• lekami, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia w obrębie skóry i błon śluzowych w przypadku jednoczesnego stosowania z lekiem Oropram 20 mg, włączając leki przeciwzakrzepowe (leki wpływające na czynność płytek krwi), np. warfarynę, tyklopidynę i dipirydamol, leki przeciwbólowe z grupy NLPZ, m.in. ibuprofen, ketoprofen, diklofenak i kwas acetylosalicylowy;
• neuroleptykami (leki stosowane w innych chorobach psychiatrycznych), na przykład tioksantenem i butylofenonem;
• lekami stosowanymi we wrzodzie żołądka, omeprazolem, lanzoprazolem, cymetydyną, ezomeprazolem;
• lekami stosowanymi w depresji, takimi jak np. fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina, wenlafaksyna, bupropion, trójpierścieniowe leki antydepresyjne jak nortryptylina, dezypramina, klomipramina, imipramina, dezypramina oraz preparaty ziołowe zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum);
• buspironem (stosowanym w leczeniu zaburzeń lękowych i depresji);
• propafenonem i flekanidem (stosowany w zaburzeniach rytmu serca);
• lekami stosowanymi w chorobach psychiatrycznych (leki przeciwpsychotyczne), np. lit, rysperydon, chloropromazyna, tiorydazyna, chlorprotiksen, haloperidol;
• meflokinem (stosowanym w malarii);
• lekami wydłużającymi odstęp QT lub lekami, które zmniejszają stężenie potasu i magnezu we krwi. Należy zapytać lekarza jak stosować te leki;
metoprololem (lek stosowany w nadciśnieniu tętniczym krwi i chorobach układu sercowo-naczyniowego oraz w zapobieganiu migrenie).
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Lek Oropram 20 mg może być stosowany w okresie ciąży tylko w uzasadnionych klinicznie przypadkach. Należy poinformować lekarza, że pacjentka może być w ciąży lub podejrzewa, że może być w ciąży. Nie należy stosować leku Oropram 20 mg jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę, chyba że lekarz zaleci inaczej, biorąc pod uwagę zagrożenia i korzyści wynikające ze stosowania leku Oropram 20 mg. Nie należy przerywać stosowania leku nagle.
Należy poinformować położną i (lub) lekarza prowadzącego o przyjmowaniu leku Oropram 20 mg. Stosowanie leku w czasie ciąży, zwłaszcza w ostatnich trzech miesiącach może zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkiego schorzenia u dziecka nazywanego przetrwałym nadciśnieniem płucnym noworodka objawiającego się zaburzeniami w oddychaniu i zasinieniem skóry noworodka. Objawy te występują zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin po urodzeniu dziecka. Jeśli takie objawy wystąpią należy niezwłocznie skontaktować się z położną i (lub) lekarzem.
Należy poinformować lekarza, jeśli lek Oropram 20 mg jest stosowany w 3 ostatnich miesiącach ciąży; u dzieci po urodzeniu mogą wystąpić pewne objawy. Objawy te występują zazwyczaj w ciągu 24 godzin po urodzeniu i obejmują: trudności w zasypianiu, karmieniu, oddychaniu, siny kolor skóry, wahania ciepłoty ciała, wymioty, ciągły płacz, sztywność lub wiotkość mięśni, letarg, drżenia, drażliwość lub drgawki. Jeśli po urodzeniu u dziecka wystąpią takie objawy należy natychmiast zgłosić się do lekarza po poradę.
Karmienie piersią
Citalopram przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Istnieje ryzyko wpływu na dziecko. W przypadku stosowania leku Oropram 20 mg należy poradzić się lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.
Płodność
W badaniach na zwierzętach wykazano, że citalopram obniża jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, choć jak dotąd nie zaobserwowano oddziaływania na płodność u ludzi.
