tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Jedna tabletka zawiera 391 mg jonów potasowych (10 mEq K+ ).
Jedno pudełko zawiera 30 tabletek.
GSK PSC Poland sp. z o.o.
Kalipoz Prolongatum jest lekiem zawierającym chlorek potasu. Lek ma postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Oznacza to, że zawarty w nim chlorek potasu uwalnia się stopniowo podczas przechodzenia przez przewód pokarmowy. Zastosowana postać leku zmniejsza działanie drażniące na błonę śluzową żołądka i jelit. Chroni także przed nagłym zwiększeniem stężenia potasu we krwi.
Prawidłowe stężenie potasu w surowicy krwi waha się od 3,7 do 5,3 mmol/l. Mniejsze stężenie potasu określa się jako hipokaliemię.
Wskazania do stosowania leku Kalipoz Prolongatum: zapobieganie i leczenie stanów niedoboru potasu w organizmie (hipokaliemia).
Lek Kalipoz Prolongatum należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.
Zazwyczaj stosowana dawka, to:
- zapobiegawczo i w nieznacznym niedoborze potasu: 1 do 2 tabletek na dobę,
- w znacznym niedoborze potasu: 2 do 6 tabletek na dobę.
Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.
Sposób podawania
W ustalaniu dawki należy uwzględnić zawartość potasu w pożywieniu (owoce, warzywa, soki). Lek Kalipoz Prolongatum należy zażywać podczas posiłku lub zaraz po jego spożyciu, popijając dużą ilością wody. W ten sposób zmniejszy się drażniące działanie leku na błonę śluzową przewodu pokarmowego.
Tabletki należy połykać w całości. Nie rozgryzać. Nie wolno ich dzielić, ponieważ stracą właściwości powolnego uwalniania. Uwolnienie całej dawki w krótkim czasie może doprowadzić do wystąpienia objawów niepożądanych. Resztki tabletki są wydalane z kałem. Nie zmniejsza to skuteczności leku.
Czas trwania leczenia
To jak długo stosować lek Kalipoz Prolongatum, ustala lekarz.
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- Zaburzenia pracy serca (zbyt szybkie, zbyt wolne lub nierówne bicie serca).
- Nudności (mdłości), wymioty, uczucie pieczenia w żołądku i przełyku, uczucie dyskomfortu w brzuchu, ból brzucha, wzdęcia, biegunka lub zaparcia, niedrożność, krwawienia,
- Wrzód żołądka i dwunastnicy (ryzyko jest większe przy stosowaniu większych dawek leku),
- Niewielkie uszkodzenia śluzówki w jelicie cienkim (nadżerki). Jeśli wystąpi krwawienie z przewodu pokarmowego, należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
- Wysypka (czerwone, swędzące grudki na skórze), świąd, pokrzywka.
- Zwiększenie stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia). Podczas stosowania leku Kalipoz Prolongatum należy sprawdzać stężenie potasu we krwi, aby zapobiec wystąpieniu hiperkaliemii.
Nie należy stosować leku Kalipoz Prolongatum, jeśli pacjent ma:
- uczulenie (nadwrażliwość) na chlorek potasu lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
- nadwrażliwość na produkty zawierające potas,
- zwiększone stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia),
- niewydolność nerek,
- niewydolność nadnerczy (choroba Addisona),
- hipoaldosteronizm hiporeninowy (niedobór hormonu biorącego udział w regulacji gospodarki elektrolitowej),
- wrodzoną chorobę – paramiotonię (cechującą się zwiększeniem napięcia mięśni, niekiedy z ich przerostem oraz utrudnieniem wykonywania ruchów),
- zaburzenia metabolizmu, w tym kwasica (nagromadzenie kwaśnych substancji we krwi) występująca w źle leczonej cukrzycy,
- ciężkie odwodnienie,
- stany obejmujące rozległe zniszczenie komórek (np. ciężkie oparzenia),
- krwawienia z przewodu pokarmowego,
- nasilenie objawów choroby wrzodowej,
- zaburzenia utrudniające przemieszczanie się leku w przewodzie pokarmowym,
lub jeśli pacjent stosuje niektóre leki moczopędne (zmniejszające wydalanie potasu, takie jak spironolakton, kanrenon, amiloryd, triamteren, eplerenon).
Przed zastosowaniem leku Kalipoz Prolongatum pacjent powinien poinformować lekarza:
- jeśli ma zaburzenia czynności nerek. Istnieje ryzyko niebezpiecznego zwiększenia stężenia potasu we krwi. W czasie leczenia lekarz zleci regularne badanie stężenia potasu we krwi, kontrolę pracy serca i nerek
- jeśli wydala czarny stolec, wymiotuje treścią przypominającą fusy od kawy (fusowate wymioty) lub ma silne bóle brzucha. W takim przypadku należy natychmiast odstawić lek i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem
- jeśli ma choroby serca
- jeśli ma choroby wątroby
Przed i w trakcie stosowania leku Kalipoz Prolongatum lekarz zleci regularne badanie stężenia potasu we krwi i kontrolę pracy serca (EKG).
U niektórych pacjentów niedobory magnezu wywołane przez stosowanie leków moczopędnych uniemożliwiają wyrównanie niedoboru potasu, dlatego lekarz będzie kontrolował również stężenie magnezu we krwi.
Należy zachować bardzo dużą ostrożność podczas stosowania chlorku potasu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Należy ograniczyć stosowanie soli w pożywieniu. Sól zmniejsza skuteczność działania leku Kalipoz Prolongatum.
Nie zaleca się stosowania leku Kalipoz Prolongatum u dzieci i młodzieży.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to również leków wydawanych bez recepty.
Lek Kalipoz Prolongatum może wpływać na działanie innych leków. Podobnie inne leki mogą mieć wpływ na działanie leku Kalipoz Prolongatum.
Należy okresowo badać stężenie potasu we krwi podczas jednoczesnego stosowania innych leków.
W szczególności należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:
- Leki obniżające ciśnienie krwi:
- leki moczopędne oszczędzające potas (zmniejszające wydalanie potasu) np. spironolakton, kanrenon, amiloryd, eplerenon lub triamteren,
- inhibitory konwertazy angiotensyny (np. kaptopryl, enalapryl),
- antagoniści receptora AT1 dla angiotensyny II (sartany),
- leki beta-adrenolityczne (np. metoprolol, propranolol),
- bezpośrednie inhibitory reniny (np. aliskiren). Stosowane jednocześnie z lekiem Kalipoz Prolongatum mogą spowodować niebezpieczne zwiększenie stężenia potasu we krwi. Może to zagrażać życiu, szczególnie u osób z niewydolnością nerek.
- Leki przeciwzapalne:
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) np. indometacyna, ibuprofen, diklofenak. Przyjmowane jednocześnie z lekiem Kalipoz Prolongatum mogą spowodować niebezpieczne zwiększenie stężenia potasu we krwi.
- Leki nasercowe:
- glikozydy nasercowe (np. digoksyna). Nadmierne zwiększenie stężenia potasu we krwi może spowodować zaburzenia pracy serca.
- Leki cholinolityczne:
- leki cholinolityczne (np. atropina, bromek ipratropium) stosowane między innymi w okulistyce, schorzeniach układu oddechowego i pokarmowego.
- Inhibitory pompy protonowej
- inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol, pantoprazol) stosowane między innymi w chorobie wrzodowej. Przyjmowane jednocześnie z lekiem Kalipoz Prolongatum mogą spowodować niebezpieczne zwiększenie stężenia potasu we krwi.
- Inne leki:
- cyklosporyna – lek immunosupresyjny (osłabiający reakcję obronną organizmu), stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepu i w innych schorzeniach,
- heparyna (lek zapobiegający krzepnięciu krwi). Podawana jednocześnie z lekiem Kalipoz Prolongatum może spowodować niebezpieczne zwiększenie stężenia potasu we krwi,
- inne leki lub produkty zawierające potas. Może dojść do niebezpiecznego zwiększenia stężenia potasu we krwi.
Lek Kalipoz Prolongatum należy zażywać podczas posiłku lub zaraz po jego spożyciu, popijając dużą ilością wody. W ten sposób zmniejszy się drażniące działanie leku na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Należy ograniczyć stosowanie soli w pożywieniu. Sól zmniejsza skuteczność działania leku Kalipoz Prolongatum.
Kalipoz Prolongatum a alkohol
W ulotce nie podano informacji na temat interakcji leku Kalipoz Prolongatum a alkohol.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Kalipoz Prolongatum może być stosowany w ciąży i okresie karmienia piersią, jedynie na wyraźne zalecenie lekarza.
Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów przedawkowania, należy lek ten odstawić i skontaktować się z lekarzem.
Nasilenie objawów zależy od stopnia zwiększenia stężenia potasu we krwi ponad normę. Do objawów należą:
- zaburzenia serca i naczyń krwionośnych (znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego, wstrząs, zaburzenia rytmu serca mogące prowadzić do zatrzymania akcji serca),
- zaburzenia nerwowo-mięśniowe (zaburzenia czucia, drgawki, zniesienie odruchów, niewydolność oddechowa spowodowana paraliżem mięśni),
- nadmierne zwiększenie stężenia potasu w surowicy,
- zmiany w zapisie EKG.
Rzadko, po zażyciu bardzo dużej dawki leku, obserwowano powstawanie farmakobezoarów (rzekomych kamieni w jelitach). Uformowanie farmakobezoarów może powodować ciągłe uwalnianie chlorku potasu, wiele godzin po jego przyjęciu.
W razie wystąpienia objawów przedawkowania należy odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.
W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć lek tak szybko, jak to jest możliwe. Jeśli zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki leku, należy opuścić pominiętą dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Substancją czynną leku jest chlorek potasu. Jedna tabletka zawiera 391 mg jonów potasowych (10 mEq K⁺).
Pozostałe składniki to:
- rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B), talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian.
- otoczka tabletki: talk, tytanu dwutlenek, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B), amoniowego metakrylanu kopolimer (typ A), lak czerwieni koszenilowej (E 124), makrogol 6000.
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od wilgoci. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
