Lek Erfin jest wskazany do stosowania w:
- zakażeniach grzybiczych skóry (pachwin, innych powierzchni ciała, stóp, owłosionej skóry głowy) wywołanych przez dermatofity z rodzaju Trichophyton, Microsporum canis i Epidermophyton floccosum, gdy leczenie jest uzasadnione ze względu na umiejscowienie i rozległość zakażenia,
- grzybicy paznokci wywołanej przez dermatofity.
Lek Erfin nie jest skuteczny w leczeniu łupieżu pstrego.
Doustnie. Dawkę i częstotliwość przyjmowania leku ustala lekarz.
Kiedy nie stosować leku Erfin:
- Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku Erfin.
Jak każdy lek, Erfin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane mają zwykle nasilenie słabe do umiarkowanego.
Często: Mogą wystąpić przemijające objawy ze strony przewodu pokarmowego (uczucie pełności, brak łaknienia, niestrawność, nudności, łagodne bóle brzucha, biegunka), odczyny skórne (wysypka, pokrzywka) oraz bóle głowy.
Niezbyt często: Mogą wystąpić: zaburzenia smaku, w tym utrata smaku, ustępująca zazwyczaj w czasie kilku tygodni po odstawieniu leku. W sporadycznych przypadkach opisywano trwałe zaburzenia smaku prowadzące do zmniejszenia łaknienia i znacznej utraty masy ciała.
Rzadko: Mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość na światło słoneczne, obrzęk naczynioruchowy). Jeśli wysypka się nasila, leczenie lekiem Erfin należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Mogą wystąpić parestezje (zaburzenia czucia), osłabienie czucia, zawroty głowy, złe samopoczucie, zmęczenie oraz - mogące świadczyć o reakcjach nadwrażliwości związanych z reakcjami alergicznymi skóry - bóle mięśni i stawów. Jeśli wystąpią zaburzenia czynności wątroby (żółtaczka, cholestaza, zapalenie wątroby) należy natychmiast przerwać stosowanie leku Erfin i skontaktować się z lekarzem
Bardzo rzadko: Mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak depresja i lęk, zaostrzenie łuszczycy, zmniejszenie liczby krwinek, jak neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek - granulocytów), agranulocytoza (zanik granulocytów), trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), objawy tocznia rumieniowatego lub układowego, lub nasilenie jego objawów oraz ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne).
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty. Leki stymulujące cytochrom P450 (jak ryfampicyna) osłabiają i skracają działanie terbinafiny, natomiast leki hamujące aktywność tego enzymu (jak cymetydyna) nasilają i przedłużają działanie terbinafiny. Jeżeli lekarz uzna, że zachodzi konieczność jednoczesnego stosowania terbinafiny z lekami modyfikującymi aktywność cytochromu P450, odpowiednio dostosuje dawki terbinafiny. Terbinafina może hamować metabolizm takich leków, jak: trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki blokujące receptory ß-adrenergiczne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny oraz inhibitory MAO typu B. Terbinafina może bardzo nieznacznie zmniejszać lub zwiększać klirens leków metabolizowanych przez układ cytochromu P450 (np. cyklosporyny, tolbutamina, terfenadyna, triazolam i doustne środki antykoncepcyjne). U pacjentek przyjmujących jednocześnie terbinafinę i doustne środki antykoncepcyjne mogą wystąpić zaburzenia menstruacyjne, jak krwawienia międzymiesiączkowe i nieregularne cykle miesiączkowe.
Lek Erfin nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Ciąża: Leku Erfin nie należy stosować u kobiet w ciąży, chyba że w opinii lekarza potencjalne korzyści przeważają ryzyko. W przypadku zajścia w ciążę, pacjentka powinna zaprzestać przyjmowania leku i powiadomić o tym lekarza.
Karmienie piersią: Terbinafina przenika do mleka kobiecego, dlatego kobiety w okresie karmienia piersią nie powinny stosować leku Erfin.
Substancją czynną leku jest terbinafina (w postaci chlorowodorku). Jedna tabletka zawiera 250 mg terbinafiny.
Ponadto lek zawiera: celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, hypromelozę, magnezu stearynian, krzemu dwutlenek koloidalny.
Jeśli wystąpią objawy sugerujące zaburzenia czynności wątroby, takie jak: świąd, nudności niewyjaśnionego pochodzenia, brak łaknienia lub uczucie zmęczenia, żółtaczka, wymioty, znużenie, ból brzucha, ciemno zabarwiony mocz lub jasno zabarwione stolce, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Erfin i skontaktować się z lekarzem. Lekarz zadecyduje, czy należy zaprzestać leczenia lekiem Erfin. Należy powiadomić lekarza o chorobach wątroby, gdyż nie zaleca się stosowania leku Erfin u pacjentów z chorobami wątroby. 2 Należy powiadomić lekarza o chorobach nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy powyżej 300 µmol/l) lekarz zaleci stosowanie połowy zwykle zalecanej dawki. Terbinafinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z łuszczycą, ponieważ lek Erfin może zaostrzyć jej przebieg.
Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C, w oryginalnym opakowaniu. Nie stosować leku Erfin po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Pominięcie zastosowania leku Erfin: Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Erfin zawiera sód. Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 1 tabletce, to znaczy lek uznaje się za ,,wolny od sodu.”
