1 ml roztworu zawiera 4 mg deksametazonu fosforanu.
Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne Jelfa S.A.
Roztwór do wstrzykiwań zawiera fosforan deksametazonu (syntetyczny glikokortykosteroid). Wywiera silne i długotrwałe działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne, immunosupresyjne; nie ma działania mineralokortykoidowego.
- Leczenie ostrych stanów zagrożenia życia wymagających podania glikokortykosteroidów (np. wstrząs, obrzęk mózgu/krtani, ostra alergia, stan astmatyczny, zaostrzenie choroby Addisona etc.)
- Inne sytuacje kliniczne wymagające leczenia glikokortykosteroidami
- Profilaktyka nudności i wymiotów (chemioterapia/radioterapia/przeciwnowotworowa, powikłania pooperacyjne)
- Leczenie COVID-19 u dorosłych/młodzieży (12+ lat, ≥40 kg), którzy wymagają tlenoterapii
Lek stosować zgodnie z zaleceniami lekarza (dawkę i czas ustala lekarz).
- Typowo podaje się 4–16 mg/dobę (wyjątkowo do 32 mg), jednorazowo 4–8 mg.
- W razie potrzeby dawkę powtarzać kilka razy na dobę.
- Stany nagłe mogą wymagać większych dawek (np. wstrząs, atak astmy).
Leczenie obrzęku mózgu:
- 10 mg iv, potem 4 mg im co 6 h do ustąpienia objawów (odpowiedź: zwykle 12–24 h).
- Po 2–4 dniach – stopniowe zmniejszanie i zakończenie terapii po 5–7 dniach.
Leczenie COVID-19:
- Dorośli/12+ lat: 6 mg iv/dobę do 10 dni.
Leczenie miejscowe:
- 4–8 mg nasiękowo/wstrzyknięcie, do małych stawów wystarcza 2 mg.
Profilaktyka nudności i wymiotów:
- Najczęściej 8–20 mg iv przed chemioterapią; dodatkowa dawka możliwa po 24–72 h (zgodnie z protokołem).
Powikłania po zabiegach chirurgicznych:
- 4–5 mg iv według stanu pacjenta i decyzji lekarza.
Stosowanie u osób w podeszłym wieku/chorujących:
- Szczególnie ostrożnie u osób z osteoporozą, nadciśnieniem, hipokaliemią, cukrzycą, zakażeniami, ścieńczeniem skóry.
- Pełna opieka, unikanie reakcji zagrażających życiu.
Dzieci:
- Zwykle 0,2–0,4 mg/kg mc./dobę, potrzebę i dawkę ustala lekarz.
Sposób podawania
Dożylnie, domięśniowo lub wlewem dożylnym (im: głęboko, do dużych mięśni). Także nasiękowo/dostawowo. Wlewy – rozcieńczać solą fizjologiczną lub 5% glukozą. Uwzględnić sód z rozcieńczalnika.
Czas trwania leczenia
Długość terapii indywidualnie ustala lekarz (zwykle im cięższy stan, tym większe dawki początkowe, potem redukcja do najniższej skutecznej lub odstawienie).
Najczęściej występują przy długotrwałym leczeniu (krótkoterminowo bardzo rzadko). Potencjalne działania niepożądane:
- Układ mięśniowo-szkieletowy: jałowa martwica kości dł./ram., osłabienie/m ... miopatia, osteoporoza, złamania.
- Układ pokarmowy: nudności, wymioty, utrata lub wzrost apetytu/masy ciała, biegunka lub zaparcia, wzdęcia, wrzód z krwawieniem/perforacją, zapalenie trzustki.
- Skóra: opóźnione gojenie, ścieńczenie skóry, wybroczyny, rozstępy, nadmierne owłosienie, wypryski, reakcje alergiczne, zanik skóry/tkanki, hipopigmentacja/hiperpigmentacja.
- Układ nerwowy: drgawki, zapalenie nerwów, parestezje, rzekomy guz mózgu.
- Układ hormonalny: nieregularne miesiączki, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, zahamowanie osi przysadkowo-nadnerczowej, cukrzyca lub ujawnienie się utajonej cukrzycy.
- Oczy: jaskra, zaćma, wytrzeszcz, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zaburzenia widzenia, pogorszenie schorzeń zakaźnych.
- Metabolizm: katabolizm białek, retencja sodu/płynów, utrata potasu, hipokalcemia.
- Psyche: bóle/zawroty głowy, omamy, psychozy, euforia, zmiany nastroju, depresja.
- Układ naczyniowy: zakrzepy, zatory tłuszczowe, przyspieszona miażdżyca, nadciśnienie, kardiomiopatia u wcześniaków.
- Serce: arytmie, omdlenia, zaostrzenie nadciśnienia, nagłe zatrzymanie krążenia, niewydolność serca.
- Krew: leukocytoza, małopłytkowość, limfopenia.
- Inne: maskowanie objawów zakażenia, bezsenność, reakcje anafilaktyczne, pieczenie/mrowienie po dożylnym podaniu.
Zespół z odstawienia: po nagłym zakończeniu długotrwałego leczenia – możliwy ostry zespół niewydolności nadnerczy (bóle mięśni/stawów, gorączka, utrata masy, rzadko zagrożenie życia).
- uczulenie na deksametazon/kortykosteroidy/składniki
- układowe zakażenia, jeśli nie stosuje się leczenia przeciwinfekcyjnego
- domięśniowo – samoistna plamica małopłytkowa
- dostawowo, gdy: zakażenie stawu/ otoczenia, bakteryjne zapalenie stawu, niestabilność stawu, skaza krwotoczna, zwapnienia okołostawowe, martwica kości, zerwanie ścięgna, staw Charcota
- nasiękowo przy obecnych zakażeniach w miejscu podania bez leczenia przyczynowego
W stanach ostrych zagrażających życiu nie ma przeciwwskazań co do krótkotrwałego (24–36h) stosowania Dexaven.
Nie odstawiaj innych leków z grupy sterydów bez konsultacji z lekarzem.
U chorych na COVID-19 Dexaven wyłącznie u wymagających tlenoterapii!
Poinformuj lekarza/farmaceutę o wszystkich schorzeniach, lekach, szczepieniach (nie szczep się w trakcie kuracji!).
Glikokortykosteroidy mogą maskować objawy infekcji/stanów zapalnych i zmniejszać odporność.
Ryzyko zaburzeń psychicznych i nasilenia się depresji/choroby afektywnej.
Monitorować pacjentów z chorobami: wrzód trawienny, osteoporoza, nadciśnienie, niewydolność serca, cukrzyca, psychozy, padaczka, jaskra, zaawansowane choroby wątroby/nerek, zakrzepica, miastenia, zaburzenia przewodu pokarmowego, choroby oczu.
- Po iniekcjach mozgą wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe, obrzęk, skurcz oskrzeli itp., szczególnie u alergików.
- Wstrzyknięcia dostawowe: zwiększone ryzyko infekcji stawu, przewlekłe stosowanie – możliwe pogorszenie stawu, ryzyko przeciążenia przy ustąpieniu bólu.
- Dzieci – ostrożnie, kontrolować wzrost; możliwe długotrwałe skutki neurologiczne u wcześniaków.
- Dexaven podany przedwcześnie u niemowląt – kontrola serca.
- Noworodkom pod koniec ciąży – może dojść do hipoglikemii po urodzeniu.
Dexaven może wchodzić w interakcje z innymi lekami (w nagłych stanach – krótkotrwale te interakcje są pomijane). Podczas leczenia przewlekłego lekarz uwzględni możliwe interakcje:
- Leki osłabiające działanie deksametazonu: fenobarbital, karbamazepina, prymidon, fenytoina, ryfampicyna, aminoglutetimid, efedryna, fenylobutazon
- Wzmacniające działanie deksametazonu: estrogeny, doustne antykoncepcyjne, leki hamujące CYP3A4 (ketokonazol, itrakonazol)
- Deksametazon zwiększa: utratę potasu (z niektórymi lekami moczopędnymi/przeczyszczającymi etc.), toksyczność glikozydów nasercowych, ryzyko obrzęków (z anabolikami), powikłania po NLPZ, klirens salicylanów
- Deksametazon może: osłabiać działanie NLPZ, osłabiać skuteczność szczepionek, zmniejszać stężenie prazykwantelu, zmieniać efekt leków przeciwzakrzepowych (kumaryny)
- Możliwa zmiana poziomów hormonów tarczycy po kortykosteroidach
- Fluorochinolony – wzrost ryzyka uszkodzenia ścięgien
Zachować ostrożność (kontrolować wzrost i rozwój!). U wcześniaków możliwe skutki neurologiczne; niemowlętom – kontrola serca. Po leczeniu Dexavenem pod koniec ciąży możliwa hipoglikemia u noworodków.
Ciąża
Lek tylko, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko. Noworodki matek leczonych deksametazonem powinny być monitorowane pod kątem niedoczynności nadnerczy.
Karmienie piersią
Glikokortykosteroidy przenikają do mleka; mogą upośledzać wzrost, produkcję hormonów, wywoływać niepożądane skutki u noworodka – rozważyć przerwanie karmienia w czasie kuracji.
Płodność
Brak danych o wpływie na płodność.
Dexaven nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i maszyn.
W razie przedawkowania – natychmiast kontakt z lekarzem.
Nie stosować dawki podwójnej, jeśli zapomnisz o dawce.
Substancja czynna: deksametazonu fosforan (w postaci deksametazonu sodu fosforanu), 4 mg/1 ml.
Pozostałe składniki: benzalkoniowy chlorek, disodu edetynian, disodu fosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny, woda do wstrzykiwań, azot.
Przechowywać w temp. poniżej 25°C, chronić przed światłem, poza zasięgiem dzieci. Stosować przed upływem ważności.
