Dekenor, 25 mg, tabl.powl., 30 x 1 szt

Dekenor to lek przeciwbólowy należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Stosuje się go u dorosłych w krótkotrwałym leczeniu bólu o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, takiego jak ból mięśni, bolesne miesiączkowanie czy ból zębów.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, farmaceuty lub informacjami zawartymi w ulotce. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Zalecana dawka to zazwyczaj ½ tabletki (12,5 mg) co 4–6 godzin lub 1 tabletka (25 mg) co 8 godzin, przy czym maksymalna dawka dobowa wynosi 3 tabletki (75 mg). Jeśli w ciągu 3–4 dni nie nastąpi poprawa lub objawy się nasilą, należy skontaktować się z lekarzem. Dawka zależy od rodzaju, nasilenia i czasu trwania bólu. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas.

U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby leczenie należy rozpocząć od dawki dobowej nieprzekraczającej 2 tabletek (50 mg). W przypadku dobrej tolerancji dawkę można zwiększyć do 75 mg na dobę.

Tabletkę należy połknąć, popijając wodą. Zaleca się przyjmowanie leku z posiłkiem, aby zmniejszyć ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. W przypadku ostrego bólu i potrzeby szybkiego działania lek można przyjąć na pusty żołądek (co najmniej 30 minut przed posiłkiem), co przyspieszy wchłanianie.

Substancją czynną jest deksketoprofen. Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg deksketoprofenu (w postaci deksketoprofenu z trometamolem).

Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian (w rdzeniu tabletki) oraz hypromeloza, makrogol 6000, glikol propylenowy i dwutlenek tytanu (E 171) (w otoczce).

Opakowanie zawiera 30 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• Nadwrażliwość na deksketoprofen lub którykolwiek składnik leku.
• Alergia na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ.
• Astma, napady astmy w przeszłości, alergiczny nieżyt nosa, polipy nosa, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy lub świszczący oddech po przyjęciu NLPZ.
• Reakcje fotoalergiczne lub fototoksyczne podczas stosowania ketoprofenu lub fibratów.
• Czynna choroba wrzodowa lub krwawienia z przewodu pokarmowego, a także ich występowanie w przeszłości.
• Przewlekłe dolegliwości trawienne (np. niestrawność, zgaga).
• Krwawienia lub perforacje żołądka i jelit związane z wcześniejszym stosowaniem NLPZ.
• Choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego).
• Ciężka niewydolność serca, umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Zaburzenia krzepnięcia lub skłonność do krwawień.
• Ciężkie odwodnienie spowodowane wymiotami, biegunką lub niedostatecznym przyjmowaniem płynów.
• Trzeci trymestr ciąży lub okres karmienia piersią.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku:

• Alergii obecnie lub w przeszłości.
• Chorób nerek, wątroby, serca, nadciśnienia, zatrzymania płynów lub ich występowania w przeszłości.
• Stosowania leków moczopędnych lub odwodnienia.
• Chorób serca, przebytych udarów lub czynników ryzyka sercowo-naczyniowego (np. nadciśnienie, cukrzyca, wysoki cholesterol, palenie tytoniu).
• Wiek podeszły – większe ryzyko działań niepożądanych.
• Problemów z płodnością – lek może je zaburzać.
• Zaburzeń wytwarzania krwi, chorób autoimmunologicznych (np. toczeń), chorób zapalnych jelit.
• Infekcji – lek może maskować objawy i opóźniać leczenie.
• Jednoczesnego stosowania leków zwiększających ryzyko choroby wrzodowej lub krwawień (np. sterydów, SSRI, leków przeciwzakrzepowych).
• Astmy z przewlekłym nieżytem nosa, zapaleniem zatok lub polipami nosa – większe ryzyko reakcji alergicznych na NLPZ.

Lek może maskować objawy infekcji, co może prowadzić do opóźnienia leczenia i powikłań. W razie pogorszenia stanu należy skontaktować się z lekarzem.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Lek może powodować zawroty głowy i zmęczenie, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku wystąpienia takich objawów należy unikać tych czynności do czasu ich ustąpienia.

Jak każdy lek, Dekenor może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (≤1/10):

• Nudności, wymioty, ból w górnej części brzucha, biegunka, niestrawność.

Niezbyt często (≤1/100):

• Zawroty głowy, senność, zaburzenia snu, nerwowość, ból głowy, palpitacje, rumień, zapalenie żołądka, zaparcia, suchość w ustach, wzdęcia, wysypka, zmęczenie, dreszcze, złe samopoczucie.

Rzadko (≤1/1000):

• Choroba wrzodowa, perforacja lub krwawienie z wrzodu, omdlenia, nadciśnienie, zatrzymanie wody, obrzęki, obrzęk krtani, jadłowstręt, wysypka, trądzik, nadmierna potliwość, ból pleców, zaburzenia miesiączkowania, problemy z prostatą, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, zapalenie wątroby, ostra niewydolność nerek.

Bardzo rzadko (≤1/10 000):

• Wstrząs anafilaktyczny, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella), obrzęk twarzy, skurcz oskrzeli, duszność, zapalenie trzustki, zaburzenia widzenia, szumy uszne, reakcje hematologiczne (np. neutropenia, trombocytopenia).

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem w przypadku objawów alergii, wysypki, zmian w jamie ustnej lub na narządach płciowych, a także objawów ze strony przewodu pokarmowego (np. ból brzucha, krwawienie).

Leki z grupy NLPZ mogą zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i dużych dawkach.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z:

• Kwasem acetylosalicylowym, kortykosteroidami, innymi NLPZ,
• Warfaryną, heparyną, lekami przeciwzakrzepowymi,
• Litem, metotreksatem (w dużych dawkach),
• Pochodnymi hydantoiny, sulfametoksazolem.

Ostrożność jest wymagana przy jednoczesnym stosowaniu m.in. inhibitorów ACE, leków moczopędnych, antagonistów receptora angiotensyny II, pentoksyfiliny, zydowudyny, antybiotyków aminoglikozydowych, pochodnych sulfonylomocznika, metotreksatu w małych dawkach.

Szczególnej uwagi wymagają interakcje z antybiotykami chinolonowymi, cyklosporyną, takrolimusem, lekami trombolitycznymi, probenecydem, digoksyną, mifeprystonem, SSRI, lekami przeciwpłytkowymi, beta-blokerami, tenofowirem, deferazyroksem, pemetreksedem.

Leku nie wolno stosować w ostatnich trzech miesiącach ciąży ani w okresie karmienia piersią. Może on powodować zaburzenia czynności nerek i serca u płodu, zwiększać ryzyko krwawień u matki i dziecka oraz opóźniać poród. Od 20. tygodnia ciąży stosowanie leku przez kilka dni może prowadzić do małowodzia. Kobiety w ciąży, planujące ciążę lub leczone z powodu niepłodności nie powinny stosować leku bez konsultacji z lekarzem.