Citocartin 200, roztwór do wstrzykiwań, 1,7 ml, 50 wkładów

Lek Citocartin 200 / Citocartin 100 stosuje się w celu znieczulenia jamy ustnej podczas zabiegów stomatologicznych.

Lek przeznaczony do znieczulenia miejscowego. Dawkę ustala lekarz.

Kiedy nie stosować leku Citocartin 200 / Citocartin 100, jeśli pacjent cierpi na którąkolwiek z poniższych chorób:

• pacjent ma uczulenie na artykainę lub adrenalinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

• pacjent jest uczulony na inne miejscowo działające środki znieczulające;

• pacjent ma padaczkę, która nie jest odpowiednio kontrolowana przyjmowanym lekiem.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Podczas pobytu pacjenta w gabinecie stomatologa, pacjent będzie uważnie obserwowany przez stomatologa pod kątem działania leku Citocartin 200 / Citocartin 100.

Należy natychmiast poinformować stomatologa, lekarza lub farmaceutę, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z wymienionych niżej poważnych działań niepożądanych: • obrzęk twarzy, języka lub krtani, problemy z połykaniem, pokrzywka lub problemy z oddychaniem (obrzęk naczyniowy) • wysypka, swędzenie, obrzęk gardła i problemy z oddychaniem: mogą to być objawy reakcji alergicznej (nadwrażliwości) • połączenie opadania powieki i zwężenia źrenicy (zespół Hornera). Te działania niepożądane mogą występować rzadko (mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 1 000 pacjentów).

Inne działania niepożądane, niewymienione powyżej, mogą też występować u niektórych pacjentów.

Częste działania niepożądane: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów: • zapalenie dziąseł • ból neuropatyczny – spowodowany uszkodzeniem nerwu • drętwienie lub osłabienie odczuwania dotyku w ustach i wokół ust • metaliczny smak, zaburzenia smaku lub utrata odczuwania smaku • nasilone, nieprzyjemne lub nieprawidłowe odczuwanie dotyku • zwiększona wrażliwość na gorąco • ból głowy • nietypowo szybkie bicie serca • nietypowo wolne bicie serca • niskie ciśnienie krwi • obrzęk języka, warg i dziąseł Niezbyt częste działania niepożądane: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów: • uczucie pieczenia • wysokie ciśnienie krwi • zapalenie języka i jamy ustnej • nudności, wymioty, biegunka • wysypka, świąd • ból karku lub w miejscu wstrzyknięcia

Rzadkie działania niepożądane: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 pacjentów: • nerwowość, lęk • zaburzenia nerwu twarzowego (porażenie nerwu twarzowego) • senność • mimowolne ruchy oczu • podwójne widzenie, czasowa ślepota • opadanie powieki i zwężenie źrenicy (zespół Hornera) • przemieszczenie z obniżeniem gałki ocznej do oczodołu (enoftalmia) • dzwonienie w uszach, nadwrażliwość słuchu • kołatanie serca • uderzenia gorąca • świszczący oddech (skurcz oskrzeli), astma • problemy z oddychaniem • łuszczenie i owrzodzenie dziąseł • łuszczenie w miejscu wstrzyknięcia • pokrzywka • drobne skurcze mięśni, mimowolne skurcze mięśni, • męczliwość, osłabienie • dreszcze

Bardzo rzadkie działania niepożądane: mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów: • trwała utrata czucia, przedłużone drętwienie lub utrata smaku

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych • niezwykle dobry nastrój (euforia) • zaburzenia koordynacji pracy serca (zaburzenia przewodzenia, blok przedsionkowo-komorowy) • zwiększenie ilości krwi w części ciała, prowadzące do zastoju w naczyniach krwionośnych • poszerzenie lub zwężenie naczyń krwionośnych • chrypka • trudności z połykaniem • obrzęk policzków i miejscowy obrzęk • zespół piekących ust • zaczerwienienie skóry (rumień) • nietypowo nasilone pocenie się • nasilenie nerwowo-mięśniowych objawów zespołu Kearnsa-Sayre’a • uczucie gorąca lub zimna • szczękościsk.

Należy powiedzieć stomatologowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Szczególnie ważne jest poinformowanie stomatologa, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z następujących leków:

• inne miejscowo działające środki znieczulające, leki, które powodują odwracalną utratę czucia (w tym wziewne środki znieczulające, takie jak halotan);

• środki uspokajające (takie jak benzodiazepiny, opioidy), na przykład aby zmniejszyć lęk przed zabiegiem stomatologicznym;

• leki działające na serce i obniżające ciśnienie krwi (takie jak guanadrel, guanetydyna, propranolol, nadolol);

• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne stosowane w leczeniu depresji (takie jak amitryptylina, dezypramina, imipramina, nortyptylina, maprotylina i protryptylina);

• inhibitory COMT stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (takie jak entakapon lub tolkapon);

• inhibitory MAO stosowane w leczeniu zaburzeń depresyjnych lub lękowych (takie jak moklobemid, fenelzyna, tranylcypromina, linezolid);

• leki stosowane w leczeniu nieregularnego bicia serca (na przykład digitalina, chinidyna);

• leki stosowane w leczeniu ataków migreny (takie jak metysergid lub ergotamina);

• sympatykomimetyczne leki obkurczające naczynia krwionośne (takie jak kokaina, amfetaminy, fenylefryna, pseudoefedryna, oxymetazolina) używane w celu podwyższenia ciśnienia krwi: jeśli stosowano je w ciągu ostatnich 24 godzin, należy odsunąć w czasie planowane leczenie stomatologiczne;

• leki neuroleptyczne (na przykład fenotiazyny).

Należy unikać jedzenia, w tym żucia gumy, do czasu powrotu prawidłowego czucia, ze względu na ryzyko ugryzienia się w wargę, policzki lub język, szczególnie w przypadku dzieci.

W razie wystąpienia działań niepożądanych, w tym zawrotów głowy, niewyraźnego widzenia lub zmęczenia, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu powrotu do prawidłowego samopoczucia (na ogół w ciągu 30 minut po zabiegu stomatologicznym).

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się stomatologa lub lekarza przed zastosowaniem tego leku. Stomatolog lub lekarz zdecyduje, czy pacjentka może stosować lek Citocartin 200 / Citocartin 100 w okresie ciąży. Karmienie piersią można wznowić po upływie 5 godzin od podania znieczulenia. Nie należy się spodziewać wpływu na płodność po dawkach stosowanych w trakcie zabiegów stomatologicznych.

Substancjami czynnymi leku są artykainy chlorowodorek i adrenaliny winian.

Każdy wkład z 1,7 ml roztworu do wstrzykiwań Citocartin 200 zawiera 68 mg artykainy chlorowodorku i 0,0085 miligramów adrenaliny (w postaci adrenaliny winianu). 1 ml Citocartin 200 zawiera 40 mg artykainy chlorowodorku i 0,005 miligramów adrenaliny (w postaci adrenaliny winianu).

Każdy wkład z 1,7 ml roztworu do wstrzykiwań Citocartin 100 zawiera 68 mg artykainy chlorowodorku i 0,017 miligramów adrenaliny (w postaci adrenaliny winianu). 1 ml Citocartin 100 zawiera 40 mg artykainy chlorowodorku i 0,01 miligramów adrenaliny (w postaci adrenaliny winianu).

Pozostałe składniki to sodu chlorek, sodu pirosiarczyn i woda do wstrzykiwań.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Citocartin 200 / Citocartin 100 należy omówić to ze stomatologiem, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych stanów:

• ciężkie zaburzenia rytmu serca (np. blok przedsionkowo-komorowy stopnia II i III);

• ostra niewydolność serca (ostre osłabienie serca, np. niespodziewany ból w klatce piersiowej podczas spoczynku lub po zawale mięśnia sercowego (tzn. zawale serca));

• niskie ciśnienie krwi;

• nietypowo szybkie bicie serca;

• zawał serca w ciągu ostatnich 3 – 6 miesięcy;

• pacjent był poddawany zabiegowi pomostowania aortalno-wieńcowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy;

• pacjent przyjmuje leki przeciwnadciśnieniowe o nazwie beta-adrenolityki, takie jak propranolol. Istnieje zagrożenie wystąpienia przełomu nadciśnieniowego (bardzo wysokiego ciśnienia krwi) lub ciężkiego spowolnienia czynności serca

• bardzo wysokie ciśnienie krwi;

• pacjent jednocześnie przyjmuje pewne leki stosowane w leczeniu depresji i choroby Parkinsona (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne). Te leki nasilają działanie adrenaliny;

• padaczka;

• we krwi pacjenta brakuje naturalnej substancji chemicznej o nazwie cholinesteraza (niedobór cholinesterazy osoczowej);

• problemy z nerkami;

• ciężka choroba wątroby;

• choroba o nazwie miastenia, która powoduje osłabienie mięśni;

• porfiria, która powoduje powikłania neurologiczne lub problemy skórne;

• pacjent stosuje inne miejscowo działające środki znieczulające, leki, które powodują przemijającą utratę czucia (w tym wziewne środki znieczulające, takie jak halotan);

• pacjent przyjmuje leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe, w celu zapobiegania zwężaniu lub twardnieniu naczyń krwionośnych rąk i nóg;

• pacjent ma więcej niż 70 lat;

• u pacjenta występowała lub obecnie występuje choroba serca;

• niekontrolowana cukrzyca;

• ciężka nadczynność tarczycy (tyreotoksykoza);

• guz o nazwie guz chromochłonny nadnerczy;

• choroba o nazwie jaskra zamkniętego kąta, która jest chorobą oczu;

• zapalenie lub zakażenie w miejscu wstrzyknięcia leku;

• obniżona ilość tlenu w tkankach organizmu (niedotlenienie), wysokie stężenie potasu (hiperkaliemia) i zaburzenia metaboliczne w wyniku zbyt dużego stężenia składników kwaśnych we krwi (kwasica metaboliczna).

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie, blistrze i pudełku po termin ważności (EXP). Data ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Wkłady przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie stosować tego leku, jeżeli zauważy się, że roztwór jest mętny lub odbarwiony. Wkłady są przeznaczone do jednorazowego użytku. Należy zużyć bezpośrednio po otwarciu wkładu. Niewykorzystaną ilość roztworu należy wyrzucić.

Citocartin 200 / Citocartin 100 zawiera sód i pirosiarczyn sodu.

• Sód: mniej niż 23 mg sodu na wkład, co oznacza, że lek jest praktycznie wolny od sodu.

• Sodu pirosiarczyn: w rzadkich przypadkach może powodować ciężkie reakcje alergiczne i zaburzenia oddychania (skurcz oskrzeli).

Jeśli istnieje ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej, stomatolog wybierze inny lek do znieczulenia.