Sentino, 12,5 mg, tabl.powl., 20 szt

Sentino to lek zawierający substancję czynną doksylaminy wodorobursztynian, należącą do grupy leków o działaniu nasennym i uspokajającym. Preparat jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych.

Lek stosuje się w krótkotrwałym, objawowym leczeniu sporadycznej bezsenności u dorosłych, szczególnie w przypadku trudności z zasypianiem, częstych przebudzeń w nocy lub wczesnego budzenia się rano, związanych ze stresem bądź zmianą stref czasowych.

Doksylamina, substancja czynna leku Sentino, jest lekiem przeciwhistaminowym o działaniu uspokajającym i nasennym.

Substancją czynną jest wodorobursztynian doksylaminy (Doxylamini hydrogenosuccinas). Każda tabletka zawiera 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu (Doxylamini hydrogenosuccinas).

Substancje pomocnicze: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka (OPADRY II Complete Film Coating System 57U35237 Red): hypromeloza (15 mPas), polidekstroza, talk, dwutlenek tytanu (E 171), maltodekstryna, trójglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, czerwień koszenilowa, lak (E 124), żółcień pomarańczowa, lak (E 110), żółcień chinolinowa, lak (E 104).

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania i nie przekraczaj maksymalnej dawki. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli (od 18 lat): zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg, przyjmowana około 30 minut przed snem. Maksymalna dawka dobowa to 25 mg (2 tabletki). Lek należy stosować doustnie, popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej wodą. Tabletki przyjmuje się 30 minut przed snem. Sentino można stosować z jedzeniem lub po posiłku. Nie należy stosować leku dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na doksylaminę, inne leki przeciwhistaminowe lub którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z astmą, przewlekłym zapaleniem oskrzeli (uporczywy kaszel z odkrztuszaniem wydzieliny), rozedmą płuc, jaskrą, przerostem gruczołu krokowego, utrudnionym odpływem moczu, zwężeniem przewodu pokarmowego (np. w wyniku wrzodu trawiennego lub zwężenia odźwiernikowo-dwunastniczego) oraz w ciężkich zaburzeniach czynności nerek i wątroby.

Należy zachować ostrożność i skonsultować się z lekarzem w przypadku łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby i nerek, padaczki, niskiego stężenia potasu, wydłużenia odcinka QT w EKG, chorób serca lub zatrzymania moczu. Lek może nasilać objawy odwodnienia i ryzyko udaru cieplnego z powodu zmniejszonego pocenia się, zwłaszcza w czasie upałów. W trakcie leczenia nie wolno spożywać alkoholu.

Sentino znacząco wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ wywołuje senność. Do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Lek można przyjmować z posiłkiem lub po jedzeniu. Nie zaleca się spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii. W trakcie stosowania leku nie wolno pić alkoholu.

Jak każdy lek, Sentino może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Objawy te są zwykle łagodne i przemijające, częściej pojawiają się w pierwszych dniach leczenia.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób): senność.

Często (rzadziej niż u 1 na 10 osób): suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, zwiększone wydzielanie śluzu w oskrzelach, zawroty głowy, zamroczenie, bóle głowy, ból w górnej części brzucha, zmęczenie, bezsenność, nerwowość.

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób): osłabienie, obrzęki obwodowe, nudności, wymioty, biegunka, wysypka, szumy uszne, hipotonia ortostatyczna, podwójne widzenie, niestrawność, uczucie zrelaksowania, koszmary senne, duszność.

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 osób): pobudzenie (szczególnie u osób starszych), drżenie, napady drgawkowe, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza).

Częstość nieznana: złe ogólne samopoczucie.

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Stosowanie Sentino jest przeciwwskazane w przypadku jednoczesnego przyjmowania inhibitorów MAO (np. moklobemid, fenelzyna, tranylcypromina, izokarboksazyd, linezolid, błękit metylenowy, prokarbazyna, rasagilina, selegilina), leków przeciwarytmicznych (amiodaron), niektórych antybiotyków makrolidowych (klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna), leków obniżających poziom lipidów (gemfibrozyl), niektórych leków przeciwdepresyjnych (fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, nefazodon, bupropion), inhibitorów proteazy (indynawir, rytonawir, telaprewir), leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli (flukonazol, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol), terbinafiny oraz chinidyny. Ostrożność jest wymagana przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków na malarię, nadciśnienie, stany skurczowe, leków moczopędnych, przeciwhistaminowych, przeciwpsychotycznych, działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, a także adrenaliny, dizopiramidu, fenytoiny, digoksyny, warfaryny, litu, aminoglikozydów, wankomycyny oraz difenhydraminy stosowanej na skórę. Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Stosowanie w ciąży jest możliwe wyłącznie na zalecenie lekarza. Sentino jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Leku Sentino nie należy stosować u osób poniżej 18. roku życia.