Sentino, 12,5 mg, tabl.powl., 14 szt

Sentino to lek zawierający substancję czynną doksylaminy wodorobursztynian, należącą do grupy leków o działaniu nasennym i uspokajającym. Preparat jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych.

Lek stosuje się w krótkotrwałym, objawowym leczeniu sporadycznej bezsenności u dorosłych, szczególnie w przypadku trudności z zasypianiem, częstych przebudzeń w nocy lub wczesnego budzenia się rano, związanych ze stresem lub zmianą stref czasowych.

Doksylamina, substancja czynna leku Sentino, jest lekiem przeciwhistaminowym o działaniu uspokajającym i nasennym.

Substancją czynną jest wodorobursztynian doksylaminy (Doxylamini hydrogenosuccinas). Każda tabletka zawiera 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu.

Substancje pomocnicze: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian. Otoczka (OPADRY II Complete Film Coating System 57U35237 Red): hypromeloza (15 mPas), polidekstroza, talk, dwutlenek tytanu (E 171), maltodekstryna, trójglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha, czerwień koszenilowa, lak (E 124), żółcień pomarańczowa, lak (E 110), żółcień chinolinowa, lak (E 104).

To jest lek. Dla bezpieczeństwa stosuj go zgodnie z ulotką dołączoną do opakowania i nie przekraczaj maksymalnej dawki. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli (od 18 lat): zalecana dawka początkowa to 12,5 mg przyjmowane około 30 minut przed snem. Maksymalna dawka dobowa wynosi 25 mg (2 tabletki). Lek należy stosować doustnie, popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej wodą. Tabletki można przyjmować z jedzeniem lub po posiłku. Nie stosować dłużej niż 7 dni bez konsultacji z lekarzem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na doksylaminę, inne leki przeciwhistaminowe lub którykolwiek składnik preparatu. Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z astmą, przewlekłym zapaleniem oskrzeli (uporczywy kaszel z odkrztuszaniem wydzieliny), rozedmą płuc, jaskrą, przerostem gruczołu krokowego, utrudnionym odpływem moczu, zwężeniem przewodu pokarmowego (np. w wyniku wrzodu trawiennego lub zwężenia odźwiernikowo-dwunastniczego) oraz w ciężkich zaburzeniach czynności nerek i wątroby.

Należy zachować ostrożność w przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby i nerek, padaczki, niskiego stężenia potasu, wydłużenia odcinka QT w EKG, chorób serca oraz zatrzymania moczu. Lek może nasilać objawy odwodnienia i ryzyko udaru cieplnego z powodu zmniejszonego pocenia się, zwłaszcza w czasie upałów. W trakcie leczenia nie wolno spożywać alkoholu.

Sentino wywiera istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ powoduje senność. Do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na lek nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Lek można przyjmować z jedzeniem lub po posiłku. Nie zaleca się spożywania soku grejpfrutowego podczas terapii. W trakcie stosowania leku nie wolno pić alkoholu.

Jak każdy lek, Sentino może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Objawy są zwykle łagodne i przemijające, częściej pojawiają się w pierwszych dniach leczenia.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób): senność.

Często (rzadziej niż u 1 na 10 osób): suchość w jamie ustnej, zaparcia, niewyraźne widzenie, zatrzymanie moczu, zwiększone wydzielanie śluzu w oskrzelach, zawroty głowy, zamroczenie, bóle głowy, ból w górnej części brzucha, zmęczenie, bezsenność, nerwowość.

Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 osób): osłabienie, obrzęki obwodowe, nudności, wymioty, biegunka, wysypka, szumy uszne, hipotonia ortostatyczna, podwójne widzenie, niestrawność, uczucie zrelaksowania, koszmary senne, duszność.

Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 osób): pobudzenie (szczególnie u osób starszych), drżenie, napady drgawkowe, zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza).

Częstość nieznana: złe ogólne samopoczucie.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Stosowanie Sentino jest przeciwwskazane w przypadku jednoczesnego przyjmowania inhibitorów MAO (np. moklobemid, fenelzyna, tranylcypromina, izokarboksazyd, linezolid, błękit metylenowy, prokarbazyna, rasagilina, selegilina), leków przeciwarytmicznych (amiodaron), niektórych antybiotyków makrolidowych (klarytromycyna, erytromycyna, telitromycyna), leków obniżających poziom lipidów (gemfibrozyl), niektórych leków przeciwdepresyjnych (fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, nefazodon, bupropion), inhibitorów proteazy (indynawir, rytonawir, telaprewir), leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli (flukonazol, ketokonazol, itrakonazol, worykonazol), terbinafiny oraz chinidyny.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków na malarię, nadciśnienie, stany skurczowe, leków moczopędnych, przeciwhistaminowych, przeciwpsychotycznych, działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, a także adrenaliny, dizopiramidu, fenytoiny, digoksyny, warfaryny, litu, aminoglikozydów, wankomycyny oraz difenhydraminy stosowanej miejscowo. Przed zastosowaniem Sentino należy skonsultować się z lekarzem.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Stosowanie w ciąży jest możliwe wyłącznie na zalecenie lekarza. Lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Leku Sentino nie należy stosować u osób poniżej 18. roku życia.