Lactulosum Orifarm Forte, 667 mg/ml, syrop, 150 ml

Laktuloza to syntetyczny dwucukier, który po podaniu doustnym nie ulega rozkładowi przez enzymy trawienne i praktycznie nie wchłania się z przewodu pokarmowego. W jelicie grubym jest rozkładana przez bakterie do kwasów organicznych, głównie kwasu mlekowego, co powoduje zakwaszenie treści jelitowej. Produkty rozkładu zwiększają objętość mas kałowych, pobudzają perystaltykę i wywołują efekt przeczyszczający. Dodatkowo laktuloza obniża stężenie amoniaku we krwi u pacjentów z niewydolnością wątroby w stanie przedśpiączkowym lub śpiączce (encefalopatia wątrobowa).

Lek Lactulosum Orifarm Forte stosuje się w leczeniu przewlekłych zaparć oraz w encefalopatii wątrobowej, w tym w stanach przedśpiączkowych i śpiączce wątrobowej.

• w przewlekłych zaparciach;
• w encefalopatii w przebiegu niewydolności wątroby (stany przedśpiączkowe i śpiączka wątrobowa).

Lek należy stosować zgodnie z ulotką lub zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. 15 ml syropu zawiera 10 g laktulozy, a 5 ml – 3,3 g. Dawkę należy dostosować indywidualnie. Jeśli lek przyjmowany jest raz na dobę, najlepiej zażywać go o stałej porze, np. podczas śniadania. W trakcie terapii zaleca się spożywanie odpowiedniej ilości płynów (około 1,5–2 litry dziennie).

Dawkowanie w przewlekłych zaparciach:

• Lek można przyjmować w jednej dawce dobowej lub w dwóch dawkach podzielonych.
• Po kilku dniach dawka początkowa może zostać zmniejszona do dawki podtrzymującej w zależności od efektu leczenia. Działanie przeczyszczające może pojawić się po 2–3 dniach stosowania.

Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami nerek i wątroby:

• Nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania ze względu na niewielkie wchłanianie laktulozy.
• W encefalopatii wątrobowej: dawka początkowa wynosi 30–45 ml 3–4 razy na dobę. Dawkę należy dostosować indywidualnie, aby uzyskać 2–3 wypróżnienia na dobę.

Dzieci i młodzież:

• Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania w encefalopatii wątrobowej u dzieci nie zostały ustalone.

Sposób podawania:

• Podanie doustne.
• Syrop można przyjmować nierozcieńczony lub rozcieńczony wodą lub sokiem. Pojedynczą dawkę należy połknąć bez długiego przetrzymywania w ustach.
• Jeśli po zużyciu jednego opakowania nie nastąpi poprawa lub stan się pogorszy, należy skontaktować się z lekarzem (nie dotyczy przewlekłych zaparć).

• W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
• Przedawkowanie może powodować biegunkę, odwodnienie, spadek stężenia potasu i wzrost stężenia sodu we krwi.

• Jeśli od pominiętej dawki upłynęło niewiele czasu, należy ją przyjąć jak najszybciej.
• Jeśli zbliża się pora kolejnej dawki, należy ją przyjąć o zwykłej porze. Nie wolno stosować dawki podwójnej.

Substancją czynną jest laktuloza (w postaci laktulozy ciekłej). 1 ml syropu zawiera 667 mg laktulozy. Pozostały składnik to woda oczyszczona.

Opakowanie zawiera 150 ml syropu.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na laktulozę;
• niedrożność jelit;
• galaktozemia (zwiększone stężenie galaktozy we krwi);
• perforacja przewodu pokarmowego lub ryzyko jej wystąpienia (np. w chorobie Crohna lub wrzodziejącym zapaleniu okrężnicy).

Lek należy stosować zgodnie z ulotką i nie przekraczać zalecanej dawki. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, zwłaszcza gdy występują:

• bóle brzucha o nieustalonej przyczynie;
• zespół Roemhelda (objawy sercowe związane z nagromadzeniem gazów w przewodzie pokarmowym);
• nietolerancja laktozy;
• cukrzyca.

Lek nie jest odpowiedni dla pacjentów z rzadkimi zaburzeniami metabolizmu cukrów (nietolerancja galaktozy lub fruktozy, niedobór laktazy typu Lapp, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy). Podczas długotrwałego stosowania dużych dawek w encefalopatii wątrobowej należy kontrolować poziom sodu i potasu. W przypadku wzdęć i gazów należy przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem. Przewlekłe stosowanie zbyt dużych dawek może prowadzić do biegunki i zaburzeń elektrolitowych. Nie stosować dłużej niż 2 tygodnie bez konsultacji z lekarzem. W trakcie terapii należy pić 1,5–2 litry płynów dziennie. W razie braku poprawy lub nasilenia objawów należy zgłosić się do lekarza. Lek zawiera laktozę, galaktozę i niewielkie ilości fruktozy – w przypadku nietolerancji cukrów należy skonsultować się z lekarzem.

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn.

Jak każdy lek, Lactulosum Orifarm Forte może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Zgłaszano reakcje alergiczne, wysypkę, świąd i pokrzywkę (częstość nieznana). Podczas leczenia zaparć mogą wystąpić łagodne, przemijające wzdęcia, bóle brzucha i nudności, rzadko biegunka. Przy dużych dawkach stosowanych w encefalopatii wątrobowej mogą pojawić się wzdęcia, bóle brzucha, nudności, biegunka, a w pojedynczych przypadkach odma pęcherzykowa jelit. Możliwe są także zaburzenia elektrolitowe: hipokaliemia i hipernatremia.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Laktuloza obniża pH w okrężnicy, co może wpływać na leki uwalniane w zależności od pH. Jednoczesne stosowanie z lekami zobojętniającymi kwas solny może osłabiać działanie laktulozy. Laktuloza może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. acenokumarol, fenprokumon). W połączeniu z droperidolem zwiększa ryzyko hipokaliemii i hipomagnezemii oraz działania kardiotoksycznego. Korzeń lukrecji również zwiększa ryzyko hipokaliemii.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.