Lek ma postać maści o brązowej barwie.
Opakowanie zawiera 20 g maści.
Tuba wielowarstwowa z warstwą aluminiową. Warstwa wewnętrzna wykonana z HDPE, LLDPE i Antiblock. Kaniula z HDPE oraz zakrętka z HDPE, w tekturowym pudełku.
Lek Braunovidon ma postać maści do stosowania na skórę.
Lek zawiera substancję czynną powidon jodowany.
Lek jest stosowany jako środek dezynfekujący do wielokrotnego użycia przez określony czas.
Lek Braunovidon jest wskazany w przypadkach oparzenia skóry płomieniem lub gorącym płynem, na zakażone owrzodzenia, odleżyny, zakażone powierzchowne ubytki skóry niewykazujące tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem, ropne zmiany skórne (pyodermia), choroby skóry bakteryjnego lub grzybiczego pochodzenia, względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.
Maść nakłada się kilka razy dziennie na wymagającą leczenia powierzchnię skóry.
W początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę.
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.
Sposób podawania
Aby maść działała skutecznie, należy dokładnie pokryć całą powierzchnię rany.
Uwaga:
Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną. Wskazuje on na obecność dostępnego jodu, a tym samym na jego skuteczność. Odbarwienie koloru jest sygnałem, że należy nałożyć nową warstwę maści. Ważne jest, aby maść pokrywała całą zakażoną powierzchnię skóry, gdyż maść Braunovidon działa antyseptycznie wyłącznie miejscowo.
Czas trwania leczenia
Jak długo stosować lek Braunovidon?
Czas stosowania maści Braunovidon uzależniony jest od stanu klinicznego pacjenta.
Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści.
Jak każdy lek, lek Braunovidon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Istotne działania niepożądane lub objawy, na które należy zwrócić uwagę oraz środki zapobiegawcze, jakie w przypadku ich wystąpienia należy podjąć
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- reakcje skórne w przypadku nadwrażliwości (alergii), np. późna alergia kontaktowa w formie swędzenia, zaczerwienienia, pęcherzyków itp.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
- ciężkie reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne) obejmujące inne organy (np. skórę, układ oddechowy, układ krążenia).
W przypadku wystąpienia powyższych działań niepożądanych, należy zaprzestać stosowania produktu Braunovidon i natychmiast skonsultować się z lekarzem.
Pozostałe działania niepożądane
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Niepożądany wpływ na gojenie się ran oraz przemijające bóle, uczucie pieczenia i ciepła w przypadku przedłużonego stosowania.
- Zaburzenia czynności tarczycy w wyniku stosowania na dużej powierzchni ciała lub stosowania wielokrotnego, szczególnie na uszkodzonej powierzchni skóry - w takich przypadkach konieczne jest rutynowe monitorowanie czynności tarczycy.
- Przypadki zaburzeń osmolarności surowicy, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek oraz kwasica metaboliczna z ciężkim przebiegiem, w wyniku wchłonięcia się dużych ilości powidonu jodowanego do organizmu.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Obejmuje to również działania nie wymienione w niniejszej ulotce.
Nie należy stosować leku Braunovidon w następujących przypadkach:
- Jeśli pacjent ma uczulenie na powidon jodowany lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
- w chorobie tarczycy,
- w przypadku zespołu opryszczkowego zapalenia skóry (rzadka choroba skórna objawiająca się pieczeniem, swędzeniem i innymi objawami, przede wszystkim na skórze rąk, nóg, ramion i pośladkach),
- w razie planowania lub niedawno zakończonej terapii radioaktywnym izotopem jodu (do czasu zakończenia terapii),
- u noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia.
Przed rozpoczęciem stosowania należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
- Z uwagi na ryzyko oparzenia jodkiem rtęci, powidonu jodowanego nie powinno się stosować jednocześnie lub po zastosowaniu leków zawierających pochodne rtęci.
- Nie zaleca się regularnego stosowania leku Braunovidon w trakcie terapii litowej.
- Utleniające działanie powidonu jodowanego może być przyczyną fałszywie pozytywnych wyników niektórych diagnostycznych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie hemoglobiny lub glukozy w kale lub moczu, za pomocą o-toluidyny lub żywicy guajakowej).
- Powidon jodowany może być przeszkodą w wykonywaniu badań tarczycy (scyntygrafii, oznaczaniu jodu związanego przez białko, diagnostyki za pomocą radioaktywnego izotopu jodu), co z kolei może uniemożliwiać leczenie za pomocą radioaktywnego izotopu jodu. Nowy scyntygram może być wykonany nie wcześniej niż 1-2 tygodni po zakończeniu leczenia lekiem Braunovidon.
- Plamy z ubrań można usunąć za pomocą mydła i wody. Plamy trudne do usunięcia można usunąć roztworem płynnego amoniaku lub tiosiarczanu
Nie stosować u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Powidon jodowany wchodzi w reakcje z białkami i niektórymi związkami organicznymi, np. składnikami krwi lub ropy, co może zmniejszać jego skuteczność.
Jednoczesne stosowanie powidonu jodowanego i leków zawierających enzymy do opatrywania ran, powoduje utlenianie komponentów enzymu, w wyniku czego stają się one nieskuteczne.
Lek Braunovidon nie powinien być stosowany jednocześnie lub krótko po zakończeniu stosowania produktów do pielęgnacji ran lub środków dezynfekujących zawierających rtęć, gdyż jod i rtęć mogą wchodzić w reakcje, w wyniku których powstawać mogą żrące substancje chemiczne.
Leku Braunovidon nie należy stosować jednocześnie z substancjami redukującymi, solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkiem wodoru.
W przypadku pacjentów poddawanych terapii litowej nie zaleca się równoczesnego stosowania leku Braunovidon. Wchłonięty jod może nasilać niedoczynność tarczycy, którą z kolei może powodować lit.
W ulotce nie podano informacji na temat stosowania leku Braunovidon z jedzeniem i piciem.
Braunovidon a alkohol
W ulotce nie podano informacji na temat interakcji leku Braunovidon a alkohol.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
W okresie ciąży lek Braunovidon może być stosowany do dziewiątego tygodnia, jeżeli istnieją do tego istotne wskazania określone przez lekarza.
Stosowanie leku Braunovidon po dziewiątym tygodniu ciąży i w okresie karmienia jest przeciwwskazane, ponieważ jod, także w postaci powidonu jodowanego, przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.
Braunovidon nie wpływa na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza. Brak danych dotyczących przedawkowania podczas stosowania leku zgodnie ze wskazaniami i sposobem stosowania. W razie stosowania dużych dawek leku na duże powierzchnie skóry, rany lub oparzenia mogą wystąpić objawy zatrucia jodem. W razie spożycia leku, należy natychmiast zwrócić się do lekarza.
Objawy
W przypadku przypadkowego spożycia leku należy przepłukać żołądek roztworem skrobi lub 5% roztworem sodu tiosiarczanu oraz, w razie konieczności, wyrównać zakłócenia równowagi wodnej i elektrolitowej.
Leczenie doraźne, odtrutki
Po wchłonięciu zbyt dużej dawki leku Braunovidon w trakcie leczenia rany, toksyczny poziom jodu w osoczu można skutecznie obniżyć poprzez hemodializę lub dializę otrzewnową. Dalsze leczenie uzależnione jest od choroby podstawowej i objawów przedawkowania, np. kwasica metaboliczna, zakłócenia czynności nerek i winno być prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych. Z uwagi na to, że jod wzmaga nadczynność tarczycy, wyniki leczenia tyrostatykami mogą być opóźnione.
W ulotce nie podano informacji na temat postępowania w przypadku pominięcia zastosowania leku.
Substancje czynne: powidon jodowany z 10% zawartością dostępnego jodu.
100 g maści zawiera 10g powidonu jodowanego.
Substancje pomocnicze: makrogol 400, makrogol 4000, woda oczyszczona, sodu wodorowęglan.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
