Zulbex, 20 mg, tabl.dojelit.,(i.rów),Delf,Włochy,28 szt

Zulbex to lek zawierający rabeprazol, należący do grupy inhibitorów pompy protonowej. Jego działanie polega na zmniejszaniu wydzielania kwasu solnego w żołądku.

Lek stosuje się w leczeniu:

• czynnego owrzodzenia dwunastnicy lub łagodnego owrzodzenia żołądka,
• choroby refluksowej przełyku (GORD) z nadżerkami lub wrzodami oraz w długotrwałym leczeniu refluksu,
• objawowej postaci GORD o umiarkowanym lub ciężkim przebiegu,
• zespołu Zollingera-Ellisona, w którym żołądek produkuje nadmierną ilość kwasu,
• zakażenia H. pylori u pacjentów z chorobą wrzodową, w skojarzeniu z klarytromycyną i amoksycyliną.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Tabletki należy połykać w całości, nie kruszyć ani nie żuć. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawki ani czasu leczenia.

Dostępne dawki: 10 mg i 20 mg.

Dzieci i młodzież: leku nie stosuje się u dzieci.

Czynne owrzodzenie dwunastnicy i żołądka: zwykle 20 mg raz na dobę. Leczenie trwa 4 tygodnie (owrzodzenie dwunastnicy) lub 6 tygodni (owrzodzenie żołądka), z możliwością przedłużenia.

Choroba refluksowa przełyku z nadżerkami lub wrzodami: 20 mg raz na dobę przez 4 tygodnie, w razie potrzeby kolejne 4 tygodnie.

Długotrwałe leczenie GORD: 10–20 mg raz na dobę, czas leczenia ustala lekarz.

Leczenie objawowe GORD: 10 mg raz na dobę przez 4 tygodnie; w razie nawrotu objawów możliwe doraźne stosowanie 10 mg.

Zespół Zollingera-Ellisona: początkowo 60 mg (3 × 20 mg) raz na dobę, dawka może być modyfikowana przez lekarza.

Leczenie zakażenia H. pylori: 20 mg dwa razy na dobę w skojarzeniu z klarytromycyną 500 mg i amoksycyliną 1 g przez 7 dni.

Nie należy przyjmować większej dawki niż przepisana. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, zabierając opakowanie leku.

W razie pominięcia dawki należy przyjąć ją jak najszybciej, a następnie kontynuować leczenie zgodnie z planem. Nie wolno stosować dawki podwójnej. Jeśli przerwa trwała ponad 5 dni, należy skonsultować się z lekarzem przed wznowieniem terapii.

Substancja czynna: rabeprazol sodowy. Każda tabletka dojelitowa zawiera 20 mg rabeprazolu sodowego (18,85 mg rabeprazolu).

Pozostałe składniki: mannitol (E 421), tlenek magnezu lekki, hydroksypropyloceluloza, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, stearynian magnezu, etyloceluloza, hypromelozy ftalan, diacetylowany monogliceryd, talk, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172).

Opakowanie zawiera 28 tabletek dojelitowych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• nadwrażliwość na rabeprazol sodowy lub którykolwiek składnik leku,
• ciąża, podejrzenie ciąży lub karmienie piersią.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli:

• występuje uczulenie na inne inhibitory pompy protonowej,
• stwierdzono nowotwór żołądka,
• występuje choroba wątroby,
• przyjmowany jest atazanawir (lek na HIV),
• występuje niedobór witaminy B12 lub ryzyko jego rozwoju,
• występowały reakcje skórne po podobnych lekach,
• planowane jest badanie stężenia chromograniny A.

W razie wysypki, biegunki z gorączką, objawów zapalenia nerek lub złamań kości należy skontaktować się z lekarzem. Długotrwałe stosowanie wymaga kontroli lekarskiej.

Jak każdy lek, Zulbex może powodować działania niepożądane. Należy przerwać leczenie i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku reakcji alergicznej, ciężkich zakażeń, łatwego powstawania siniaków, złuszczania skóry lub owrzodzeń jamy ustnej.

Inne działania niepożądane:

Częste: zakażenia, bezsenność, bóle głowy, zawroty głowy, kaszel, ból gardła, katar, biegunka, nudności, wymioty, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia, bóle pleców, osłabienie.

Niezbyt częste: nerwowość, senność, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, niestrawność, suchość w ustach, wysypka, bóle mięśni i stawów, złamania kości, zakażenia dróg moczowych, gorączka.

Rzadkie: utrata apetytu, depresja, reakcje alergiczne, zaburzenia widzenia, zapalenie błony śluzowej żołądka, problemy z wątrobą, świąd, pęcherze skórne, zapalenie nerek, zmiany w morfologii krwi.

O nieznanej częstości: splątanie, obrzęki, ginekomastia, hiponatremia, wysypka z bólem stawów, zapalenie jelit.

Długotrwałe stosowanie (ponad 3 miesiące) może prowadzić do obniżenia stężenia magnezu we krwi, co objawia się m.in. skurczami mięśni, drgawkami, zaburzeniami rytmu serca. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem.