Zentel, 400 mg,tabl.do rozgr,zucia,(i.row),MDZ/PhP,Port,1szt

Zentel 400 mg to lek przeciwpasożytniczy zawierający albendazol jako substancję czynną. Preparat pochodzi z importu równoległego. Albendazol działa na pasożyty i ich larwy, blokując wchłanianie glukozy, co prowadzi do utraty energii i obumarcia pasożytów. Lek działa również na jaja pasożytów.

Zentel stosuje się w leczeniu chorób wywołanych przez pasożyty jelitowe, takich jak:

• owsica (zarażenie owsikiem ludzkim),
• ankylostomatoza (zarażenie tęgoryjcem dwunastniczym),
• nekatorioza (zarażenie tęgoryjcem amerykańskim),
• strongyloidoza (zarażenie węgorkiem jelitowym),
• glistnica (zarażenie glistą ludzką),
• trichuroza (zarażenie włosogłówką ludzką),
• tasiemczyca (zarażenie tasiemcem).

Jeśli konieczne jest przyjęcie więcej niż jednej dawki, należy je stosować codziennie o tej samej porze.

Dawkowanie:

• Zarażenie owsikami, tęgoryjcem, glistą ludzką lub włosogłówką: jedna tabletka 400 mg jednorazowo.
• Zarażenie tasiemcem lub węgorkiem jelitowym: jedna tabletka 400 mg raz dziennie przez trzy kolejne dni.

W przypadku braku wyleczenia lekarz może zalecić powtórzenie kuracji po trzech tygodniach.

Sposób podawania:

• Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.
• Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. W razie trudności można je rozkruszyć, rozgryźć lub żuć, popijając niewielką ilością wody.
• Dla dzieci i osób mających trudności z połykaniem dostępna jest postać zawiesiny.
• Nie ma potrzeby stosowania leku na czczo ani po przeczyszczeniu przewodu pokarmowego.

Substancją czynną jest albendazol w dawce 400 mg.

Substancje pomocnicze: laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, powidon, sodu laurylosiarczan, żółcień pomarańczowa (lak), sacharyna sodowa, magnezu stearynian, aromaty waniliowy, passiflory i pomarańczowy.

Opakowanie zawiera 1 tabletkę do rozgryzania i żucia.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Leku Zentel nie należy stosować:

• w przypadku uczulenia na albendazol lub którykolwiek składnik preparatu,
• u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę.

W razie wystąpienia powyższych okoliczności należy poinformować lekarza.

Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjentka karmi piersią, ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby albo jest w podeszłym wieku.

W przypadku wystąpienia co najmniej dwóch objawów, takich jak silny ból głowy, drgawki, nudności, wymioty lub zaburzenia widzenia, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Objawy te mogą być związane z obumieraniem pasożytów w mózgu.

Lek może ujawnić rzadkie, ale poważne zakażenie mózgu (wągrzyca ośrodkowego układu nerwowego), które może przebiegać bezobjawowo przed leczeniem.

Zentel zawiera laktozę – osoby z nietolerancją cukrów powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Preparat zawiera także żółcień pomarańczową, która może wywoływać reakcje alergiczne.

Jak każdy lek, Zentel może powodować działania niepożądane.

Niezbyt częste (u 1–10 na 1000 pacjentów): ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka.

Rzadkie (u 1–10 na 10 000 pacjentów): reakcje nadwrażliwości (wysypka, pokrzywka, świąd), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Bardzo rzadkie (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów): ciężkie reakcje skórne, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona.

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Działania niepożądane można zgłaszać lekarzowi, farmaceucie lub bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL (Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel. 22 49-21-301, e-mail: ndl@urpl.gov.pl).

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Niektóre z nich mogą wpływać na działanie Zentelu lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych, m.in.:

• cymetydyna,
• prazykwantel,
• deksametazon,
• rytonawir,
• fenytoina,
• karbamazepina,
• fenobarbital.

Kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę nie powinny stosować Zentelu, ponieważ może on uszkodzić płód. U kobiet w wieku rozrodczym zaleca się rozpoczęcie leczenia w ciągu 7 dni od wystąpienia miesiączki lub po uzyskaniu ujemnego wyniku testu ciążowego.

Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować leku, chyba że lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko.