Xevoben, 100 mg + 25 mg, tabletki, 100 szt.

Xevoben to lek w postaci tabletek, który zawiera dwie substancje czynne: lewodopę i benserazyd. Preparat stosuje się w leczeniu choroby Parkinsona, zespołu niespokojnych nóg, a także objawów podobnych do choroby Parkinsona, które są wynikiem zatrucia, zapalenia mózgu lub zmian miażdżycowych w mózgu.

Lek Xevoben jest wskazany w terapii choroby Parkinsona (charakteryzującej się drżeniem, spowolnieniem ruchów i sztywnością mięśni), zespołu parkinsonowskiego spowodowanego zatruciem, zapaleniem mózgu lub miażdżycą naczyń mózgowych (z wyłączeniem parkinsonizmu polekowego), a także w leczeniu zespołu niespokojnych nóg o nieznanej przyczynie lub związanego z niewydolnością nerek wymagającą dializy.

Xevoben zawiera lewodopę, będącą aminokwasem, który w połączeniu z inhibitorem dekarboksylazy – benserazydem – uzupełnia niedobór dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym, co łagodzi objawy choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg.

Substancjami czynnymi są lewodopa i benserazyd. Każda tabletka zawiera 100 mg lewodopy oraz 25 mg benserazydu (w postaci chlorowodorku).

Substancje pomocnicze: sodu dokuzynian, tlenek żelaza czerwony (E172), etyloceluloza 20 cps, krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, mannitol, wapnia wodorofosforan, krospowidon typ A, magnezu stearynian.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie. Preparat przyjmuje się doustnie, najlepiej 30 minut przed posiłkiem lub godzinę po nim, popijając wodą lub spożywając niewielki posiłek ubogi w białko (np. sucharki, ciastka).

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, u pacjentów poniżej 25. roku życia, przy ciężkich zaburzeniach endokrynologicznych (np. nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, guz chromochłonny), ciężkich zaburzeniach metabolicznych, wątroby, nerek lub szpiku kostnego, ciężkiej chorobie nerek bez dializ (w zespole niespokojnych nóg), ciężkich chorobach serca (np. tachykardia, zaburzenia rytmu, niewydolność), psychozach, jednoczesnym stosowaniu rezerpiny lub nieselektywnych inhibitorów MAO (należy je odstawić co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii). Nie wolno łączyć selektywnego inhibitora MAO-A i MAO-B. Przeciwwskazaniem jest także jaskra z zamkniętym kątem przesączania. Leku nie stosuje się u kobiet w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów po zawale serca, z zaburzeniami rytmu, niewydolnością serca, chorobą wieńcową, wrzodami żołądkowo-jelitowymi, jaskrą z otwartym kątem przesączania, cukrzycą lub zmniejszoną wytrzymałością kości. U osób predysponowanych mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości. W przypadku nadmiernej senności w ciągu dnia lub nagłych napadów snu należy skonsultować się z lekarzem.

Podczas leczenia należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn, ponieważ lek może powodować nadmierne zmęczenie lub nagłe napady snu.

Jak każdy lek, Xevoben może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Mogą pojawić się: infekcje (np. katar, zapalenie oskrzeli), zmniejszenie liczby krwinek, utrata apetytu, zaburzenia poznawcze, stany splątania, depresja, lęk, urojenia, zaburzenia zachowania, impulsywne działania (np. hazard, kompulsywne zakupy, nadmierna aktywność seksualna, objadanie się), zaburzenia smaku, ruchy mimowolne, zmęczenie, nagłe napady snu, zawroty głowy, ból głowy, suchość w ustach, zaburzenia rytmu serca, spadek ciśnienia, nudności, wymioty, biegunka, zmiana zabarwienia śliny, języka, zębów, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, reakcje skórne (świąd, wysypka), zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zmiana koloru moczu (czerwony, ciemniejący po odstaniu). Więcej informacji znajduje się w ulotce.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym wydawanych bez recepty. Szczególnie istotne są leki na nadciśnienie, zaburzenia krążenia, arytmie, sympatykomimetyki (np. epinefryna, norepinefryna, izoproterenol, amfetamina), opioidy, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne oraz preparaty zawierające rezerpinę. Lek może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych (np. katecholaminy, kreatynina, kwas moczowy, glukoza). Mogą wystąpić fałszywe wyniki testów na obecność ketonów i glukozy w moczu oraz odczynu Coombsa. W przypadku planowanego znieczulenia ogólnego z użyciem halotanu należy odstawić lek 12–48 godzin przed zabiegiem.

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią nie powinny stosować leku. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się wykonanie testu ciążowego w celu wykluczenia ciąży.

Leku nie stosuje się u dzieci i młodzieży poniżej 25. roku życia.