Xanax,1 mg, tabl.,(i.row),MDZ,Grecja, 30 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Substancją czynną leku Xanax jest alprazolam, należący do grupy benzodiazepin, które wykazują działanie przeciwlękowe.

Lek Xanax stosuje się w leczeniu objawów stanów lękowych u dorosłych, wyłącznie w przypadkach, gdy objawy są nasilone, utrudniają codzienne funkcjonowanie lub są wyjątkowo uciążliwe. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do krótkotrwałego stosowania.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

• Leczenie powinno trwać możliwie najkrócej. Lekarz regularnie ocenia zasadność kontynuacji terapii, zwłaszcza gdy objawy ustępują. Całkowity czas leczenia nie powinien przekraczać 2–4 tygodni. Długotrwałe stosowanie nie jest zalecane.
• Na początku terapii lekarz poinformuje o ograniczonym czasie stosowania, konieczności stopniowego zmniejszania dawki przy odstawianiu leku oraz o ryzyku wystąpienia objawów odstawienia.
• Podczas stosowania benzodiazepin, w tym Xanaxu, może rozwinąć się uzależnienie fizyczne lub psychiczne. Ryzyko rośnie wraz z dawką i czasem leczenia, dlatego należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas.

Zalecana dawka

• Dawkę ustala lekarz w zależności od nasilenia objawów i reakcji pacjenta. W przypadku wystąpienia nasilonych działań niepożądanych dawka może zostać zmniejszona.

Leczenie stanów lękowych

• Dawka początkowa wynosi 0,25 mg lub 0,5 mg trzy razy na dobę.
• W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 4 mg na dobę, podzielonych na kilka dawek.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

• Leku Xanax nie należy stosować u osób poniżej 18 lat.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

• Stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane.

Pacjenci w podeszłym wieku

• Zalecana dawka początkowa to 0,25 mg dwa lub trzy razy na dobę. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, zależnie od tolerancji.

Substancją czynną jest alprazolam. Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, sodu dwuoktylosulfobursztynian (85%) + sodu benzoesan (15%) (E211), krzemu dwutlenek koloidalny, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana. Tabletki Xanax 0,5 mg zawierają lak sodowo-glinowy z erytrozyną, a tabletki Xanax 1 mg dodatkowo lak glinowy F.D. i C. Blue Nr 2.

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na alprazolam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik leku.
• Nużliwość mięśni (myasthenia gravis).
• Ciężka niewydolność oddechowa.
• Zespół bezdechu śródsennego.
• Ciężka niewydolność wątroby.

Leku Xanax nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Xanax należy skonsultować się z lekarzem:

• w przypadku długotrwałego stosowania ze względu na ryzyko uzależnienia, szczególnie u osób nadużywających leków lub alkoholu;
• przy zmniejszaniu dawki lub nagłym odstawieniu (ryzyko objawów odstawienia);
• u pacjentów z depresją, myślami samobójczymi;
• przy jednoczesnym stosowaniu innych benzodiazepin, opioidów, leków nasennych, uspokajających lub alkoholu (ryzyko nasilenia działania);
• w przypadku wystąpienia niepokoju, pobudzenia, agresji, omamów lub innych zaburzeń zachowania – należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem;
• u pacjentów z jaskrą lub zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

Lek może powodować niepamięć następczą, dlatego po przyjęciu należy zapewnić 7–8 godzin snu. U osób starszych istnieje ryzyko nadmiernego uspokojenia i upadków. Zgłaszano epizody hipomanii i manii u pacjentów z depresją. Przed operacją należy poinformować lekarza o stosowaniu leku.

Lek zawiera laktozę – w przypadku nietolerancji cukrów należy skonsultować się z lekarzem. Zawartość sodu jest znikoma (mniej niż 1 mmol na tabletkę). Każda tabletka zawiera 0,11 mg sodu benzoesanu.

• Xanax upośledza sprawność psychofizyczną.
• Podczas stosowania leku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Xanax może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej pojawiają się na początku leczenia i ustępują w miarę jego kontynuacji lub po zmniejszeniu dawki.

Bardzo często (więcej niż 1 na 10 osób):

• depresja, uspokojenie, senność, ataksja, zaburzenia pamięci i mowy, zawroty głowy, ból głowy, zaparcia, suchość w ustach, zmęczenie, drażliwość.

Często (do 1 na 10 osób):

• zmniejszenie apetytu, splątanie, dezorientacja, zmiany libido, lęk, bezsenność, nerwowość, zaburzenia równowagi, drżenie, nieostre widzenie, nudności, zapalenie skóry, zaburzenia seksualne, zmiany masy ciała.

Niezbyt często (do 1 na 100 osób):

• mania, omamy, gniew, pobudzenie, uzależnienie, niepamięć, osłabienie mięśni, nietrzymanie moczu, nieregularne miesiączki, objawy odstawienia.

Częstość nieznana:

• hiperprolaktynemia, hipomania, agresja, wrogość, zaburzenia myślenia, nadużywanie leku, zaburzenia układu nerwowego autonomicznego, dystonia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości na światło, zatrzymanie moczu, obrzęki obwodowe, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej.

Rzadko obserwowano: zaburzenia motoryki, napady padaczkowe, psychozy, agranulocytozę, reakcje alergiczne lub anafilaksję. Benzodiazepiny mogą powodować zależność fizyczną i psychiczną. Nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienia, takie jak ból głowy, lęk, pobudzenie, omamy czy napady padaczkowe.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z:

• opioidami (ryzyko depresji oddechowej, śpiączki, zgonu),
• lekami przeciwpsychotycznymi, nasennymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwbólowymi, przeciwdrgawkowymi, znieczulającymi, przeciwhistaminowymi (nasilenie działania),
• niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol),
• nefazodonem, fluwoksaminą, cymetydyną, fluoksetyną, sertraliną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, diltiazemem, antybiotykami makrolidowymi, inhibitorami proteazy HIV,
• digoksyną (ryzyko toksyczności),
• teofiliną (osłabienie działania benzodiazepin).

Nie wolno spożywać alkoholu podczas stosowania leku Xanax.

• Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.
• Nie zaleca się stosowania Xanaxu w ciąży. W razie konieczności stosowania w późnym okresie ciąży należy unikać wysokich dawek i monitorować noworodka.
• Benzodiazepiny przenikają do mleka matki, dlatego nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.