Xanax, 0,25 mg, tabl.,(i.rów),InPh,Węgry, 30 szt

Produkt Xanax pochodzi z importu równoległego. Substancją czynną jest alprazolam, należący do grupy benzodiazepin, które wykazują działanie przeciwlękowe.

Lek Xanax stosuje się w leczeniu objawów stanów lękowych u dorosłych, wyłącznie w przypadkach, gdy objawy są nasilone, utrudniają codzienne funkcjonowanie lub są wyjątkowo uciążliwe. Preparat przeznaczony jest do krótkotrwałego stosowania.

• Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
• Terapia powinna trwać możliwie najkrócej. Lekarz powinien regularnie oceniać stan pacjenta i zasadność kontynuacji leczenia, zwłaszcza gdy objawy ulegają złagodzeniu. Całkowity czas leczenia nie powinien przekraczać 2–4 tygodni. Długotrwałe stosowanie nie jest zalecane.
• Na początku terapii lekarz poinformuje o ograniczonym czasie leczenia, konieczności stopniowego zmniejszania dawki przy odstawianiu leku oraz o ryzyku wystąpienia objawów odstawienia.
• Podczas stosowania benzodiazepin, w tym leku Xanax, może rozwinąć się uzależnienie fizyczne lub psychiczne. Ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem leczenia, dlatego należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas i regularnie oceniać potrzebę dalszej terapii.

Zalecana dawka:

• Dawkę ustala lekarz w zależności od nasilenia objawów i indywidualnej reakcji pacjenta.
• W przypadku wystąpienia nasilonych działań niepożądanych po dawce początkowej lekarz może zdecydować o jej zmniejszeniu.

Substancją czynną leku jest alprazolam.

Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, sodu dwuoktylosulfobursztynian (85%) + sodu benzoesan (15%) (E211), krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana. Tabletki Xanax 0,5 mg zawierają lak sodowo-glinowy z erytrozyną, a tabletki Xanax 1 mg dodatkowo lak glinowy F.D. i C. Blue Nr 2.

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na alprazolam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik leku.
• Nużliwość mięśni (myasthenia gravis).
• Ciężka niewydolność oddechowa.
• Zespół bezdechu śródsennego.
• Ciężka niewydolność wątroby.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Xanax należy skonsultować się z lekarzem w przypadku:

• długotrwałego stosowania (ryzyko uzależnienia, szczególnie u osób nadużywających leków lub alkoholu);
• zmniejszania dawki lub nagłego odstawienia (ryzyko objawów odstawienia);
• występowania depresji, myśli lub tendencji samobójczych;
• jednoczesnego stosowania innych benzodiazepin (zwiększone ryzyko uzależnienia);
• równoczesnego przyjmowania opioidów, leków nasennych, uspokajających lub alkoholu (nasilenie działania);
• wystąpienia objawów takich jak pobudzenie, agresja, omamy, psychozy – w takim przypadku należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem;
• jaskry, zaburzeń czynności nerek lub wątroby.

Lek może powodować niepamięć następczą, dlatego po jego przyjęciu należy zapewnić sobie 7–8 godzin nieprzerwanego snu. U osób starszych istnieje ryzyko nadmiernego uspokojenia i osłabienia mięśni, co może prowadzić do upadków. Zgłaszano epizody hipomanii i manii u pacjentów z depresją. Przed planowaną operacją należy poinformować lekarza o stosowaniu leku.

Lek zawiera laktozę – w przypadku nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem. Zawartość sodu jest znikoma (mniej niż 1 mmol na tabletkę). Każda tabletka zawiera sodu benzoesan: 0,11 mg (0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg) lub 0,23 mg (2 mg).

Lek Xanax upośledza sprawność psychofizyczną. Podczas jego stosowania nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Xanax może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej pojawiają się na początku leczenia i ustępują w miarę jego kontynuacji lub po zmniejszeniu dawki.

Bardzo często (więcej niż 1 na 10 osób):

• depresja, uspokojenie, senność, ataksja, zaburzenia pamięci i mowy, zawroty i bóle głowy, zaparcia, suchość w ustach, zmęczenie, drażliwość.

Często (do 1 na 10 osób):

• zmniejszenie apetytu, splątanie, dezorientacja, zmiany libido, lęk, bezsenność, nerwowość, zaburzenia równowagi i koordynacji, drżenie, nieostre widzenie, nudności, zapalenie skóry, zaburzenia seksualne, zmiany masy ciała.

Niezbyt często (do 1 na 100 osób):

• mania, omamy, gniew, pobudzenie, uzależnienie, niepamięć, osłabienie mięśni, nietrzymanie moczu, nieregularne miesiączki, zespół odstawienia.

Częstość nieznana:

• hiperprolaktynemia, hipomania, agresja, wrogość, zaburzenia myślenia, nadużywanie leku, dystonia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości na światło, zatrzymanie moczu, obrzęki obwodowe, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej.

Rzadko obserwowano: zaburzenia motoryki, napady padaczkowe, psychozy, agranulocytozę, reakcje alergiczne lub anafilaksję. Benzodiazepiny mogą powodować zależność fizyczną i psychiczną. Nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienia, takie jak ból głowy, lęk, pobudzenie, omamy czy napady padaczkowe.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami (ryzyko depresji oddechowej, śpiączki, zgonu), lekami przeciwpsychotycznymi, nasennymi, przeciwlękowymi, uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, środkami znieczulającymi i przeciwhistaminowymi. Alkohol jest przeciwwskazany. Nie zaleca się łączenia z niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol). Ostrożność jest wymagana przy stosowaniu z nefazodonem, fluwoksaminą, cymetydyną, fluoksetyną, propoksyfenem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, sertraliną, diltiazemem, antybiotykami makrolidowymi oraz inhibitorami proteazy HIV. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być monitorowani. Teofilina może osłabiać działanie benzodiazepin.

• Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.
• Nie zaleca się stosowania Xanaxu w ciąży. W razie konieczności stosowania w późnym okresie ciąży należy unikać wysokich dawek i monitorować noworodka.
• Benzodiazepiny przenikają do mleka matki, dlatego nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.