Xanax, 0,25 mg, tabl.,(i.rów),InPh,Grecja, 30 szt

Lek Xanax 0,25 mg w postaci tabletek zawiera substancję czynną alprazolam, należącą do grupy pochodnych benzodiazepin. Preparat wykazuje działanie przeciwlękowe. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Xanax jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu:

• zaburzenia lękowego uogólnionego,
• zaburzenia lękowego z napadami lęku,
• zaburzenia lękowego w postaci fobii,
• zaburzenia depresyjnego i lękowego mieszanego.

Lek należy stosować wyłącznie w przypadkach, gdy objawy są nasilone, utrudniają codzienne funkcjonowanie lub są wyjątkowo uciążliwe. Nie jest przeznaczony do leczenia stanów napięcia i niepokoju wynikających z codziennych problemów.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Terapia powinna trwać możliwie najkrócej, a lekarz powinien regularnie oceniać zasadność jej kontynuacji. Całkowity czas leczenia, łącznie z okresem stopniowego odstawiania, nie powinien przekraczać 8–12 tygodni. Na początku terapii pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności stopniowego zmniejszania dawki oraz o ryzyku wystąpienia objawów odstawienia.

Dawka jest ustalana indywidualnie w zależności od nasilenia objawów i reakcji pacjenta. W przypadku wystąpienia nasilonych działań niepożądanych lekarz może zmniejszyć dawkę.

Leczenie zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia depresyjnego i lękowego mieszanego:

• dawka początkowa: 0,25 mg lub 0,5 mg trzy razy na dobę,
• w razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 4 mg na dobę, podzielonych na kilka dawek.

Leczenie zaburzenia lękowego z napadami lęku i fobii:

• dawka początkowa: 0,5 mg lub 1 mg przed snem,
• dawkę można zwiększać co 3–4 dni o 1 mg, do maksymalnie 3–4 dawek na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku:

• dawka początkowa: 0,25 mg dwa lub trzy razy na dobę,
• w razie potrzeby dawkę można zwiększać stopniowo, zależnie od tolerancji,
• w przypadku działań niepożądanych lekarz może zmniejszyć dawkę.

Stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane.

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Leku Xanax nie należy stosować:

• w przypadku uczulenia na alprazolam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek składnik preparatu,
• u pacjentów z nużliwością mięśni (myasthenia gravis),
• w ciężkiej niewydolności oddechowej,
• w zespole bezdechu śródsennego,
• w ciężkiej niewydolności wątroby.

Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli:

• lek jest stosowany długotrwale (ryzyko uzależnienia, szczególnie u osób nadużywających leków lub alkoholu),
• dawka jest zmniejszana lub lek jest nagle odstawiany (ryzyko objawów odstawienia),
• pacjent cierpi na depresję lub ma skłonności samobójcze,
• stosowane są inne benzodiazepiny, opioidy, leki nasenne, uspokajające lub alkohol (ryzyko nasilenia działania),
• wystąpią zaburzenia zachowania, takie jak pobudzenie, agresja, omamy – wówczas należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem,
• pacjent ma jaskrę lub zaburzenia czynności nerek bądź wątroby.

Lek może powodować niepamięć następczą, dlatego po jego przyjęciu należy zapewnić 7–8 godzin snu. U osób starszych istnieje ryzyko nadmiernego uspokojenia i upadków. Zgłaszano epizody hipomanii i manii u pacjentów z depresją. Przed zabiegiem chirurgicznym należy poinformować lekarza o stosowaniu leku.

Jak każdy lek, Xanax może powodować działania niepożądane, które zależą od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta. Najczęściej występują na początku leczenia i ustępują w trakcie terapii lub po zmniejszeniu dawki.

Bardzo często (≥1/10):

• depresja, uspokojenie, senność, ataksja, zaburzenia pamięci i mowy, zawroty i bóle głowy, zaparcia, suchość w ustach, zmęczenie, drażliwość.

Często (≥1/100 do <1/10):

• zmniejszenie apetytu, splątanie, dezorientacja, zmiany libido, lęk, bezsenność, nerwowość, zaburzenia równowagi, drżenie, nieostre widzenie, nudności, zapalenie skóry, zaburzenia seksualne, zmiany masy ciała.

Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100):

• mania, halucynacje, gniew, pobudzenie, niepamięć, osłabienie mięśni, nietrzymanie moczu, nieregularne miesiączki.

Częstość nieznana:

• hiperprolaktynemia, hipomania, agresja, wrogość, zaburzenia myślenia, dystonia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy, reakcje nadwrażliwości, zatrzymanie moczu, obrzęki obwodowe, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej.

Benzodiazepiny mogą powodować uzależnienie fizyczne i psychiczne. Nagłe odstawienie leku może wywołać objawy odstawienia, takie jak ból głowy, lęk, pobudzenie, bezsenność, omamy czy napady padaczkowe. Opisywano przypadki nadużywania benzodiazepin.

• Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
• Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami (ryzyko depresji oddechowej, śpiączki, zgonu).
• Xanax nasila działanie leków nasennych, uspokajających, przeciwlękowych, przeciwdepresyjnych, przeciwdrgawkowych, przeciwpsychotycznych, narkotycznych leków przeciwbólowych, środków znieczulających i przeciwhistaminowych.
• Nie wolno spożywać alkoholu podczas terapii.
• Nie zaleca się łączenia z niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol).
• Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z nefazodonem, fluwoksaminą, cymetydyną, fluoksetyną, sertraliną, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, diltiazemem, antybiotykami makrolidowymi oraz inhibitorami proteazy HIV.
• Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być monitorowani pod kątem objawów toksyczności.
• Teofilina może osłabiać działanie benzodiazepin.

W czasie ciąży stosowanie leku nie jest zalecane. Jeśli konieczne jest podanie leku w późnym okresie ciąży, należy unikać dużych dawek i monitorować noworodka. Alprazolam przenika w niewielkich ilościach do mleka kobiecego, dlatego nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią.