Viglita, 50 mg, tabletki, 28 szt.

Viglita to doustny lek przeciwcukrzycowy w postaci tabletek, zawierający wildagliptynę. Stosuje się go u dorosłych z cukrzycą typu 2, gdy sama dieta, aktywność fizyczna i redukcja masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego poziomu glukozy we krwi.

Preparat jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza u osób z nadwagą, gdy kontrola glikemii nie jest możliwa wyłącznie za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych:

• w monoterapii – u pacjentów, u których stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji;
• w terapii dwulekowej w skojarzeniu z:
  • metforminą – gdy kontrola glikemii jest niewystarczająca mimo stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy,
  • sulfonylomocznikiem – gdy kontrola glikemii jest niewystarczająca mimo stosowania maksymalnej dawki sulfonylomocznika, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana,
  • tiazolidynodionem – gdy kontrola glikemii jest niewystarczająca i możliwe jest stosowanie tiazolidynodionu;
• w terapii trzylekowej w połączeniu z metforminą i sulfonylomocznikiem, gdy dieta, ćwiczenia i leczenie dwulekowe nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii.

Viglita działa przeciwcukrzycowo, stymulując trzustkę do zwiększonego wydzielania insuliny i zmniejszając produkcję glukagonu, co pomaga w regulacji poziomu glukozy we krwi. Udowodniono, że lek obniża stężenie cukru, co może ograniczać ryzyko powikłań cukrzycy. Podczas terapii należy nadal stosować zalecaną dietę i aktywność fizyczną.

Substancją czynną jest wildagliptyna (Vildagliptinum). Każda tabletka zawiera 50 mg wildagliptyny.

Substancje pomocnicze: laktoza, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), stearynian magnezu.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Viglita powinna być przyjmowana codziennie przez okres zalecony przez lekarza, który może zalecić długotrwałe leczenie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu.

Należy zachować ostrożność i poinformować lekarza, jeśli pacjent ma cukrzycę typu 1, kwasicę ketonową, chorobę nerek (w tym dializoterapię), chorobę wątroby, niewydolność serca lub choroby trzustki. W przypadku jednoczesnego stosowania sulfonylomocznika lekarz może zmniejszyć jego dawkę, aby uniknąć hipoglikemii. Podczas terapii należy kontrolować czynność wątroby.

Cukrzyca może powodować zmiany skórne, dlatego należy dbać o skórę i stopy. W razie pojawienia się pęcherzy lub owrzodzeń należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

W przypadku wystąpienia zawrotów głowy nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Viglita może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane:

• w terapii z metforminą: drżenie, ból głowy, zawroty głowy;
• w terapii z sulfonylomocznikiem: drżenie, ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, hipoglikemia;
• w terapii z glitazonem: zwiększenie masy ciała, obrzęki rąk, kostek lub stóp;
• w monoterapii: zawroty głowy;
• w terapii z metforminą i sulfonylomocznikiem: zawroty głowy, drżenie, osłabienie, hipoglikemia, nadmierne pocenie się;
• w terapii z insuliną (z metforminą lub bez): ból głowy, dreszcze, nudności, hipoglikemia, zgaga.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje tiazydy lub inne leki moczopędne, kortykosteroidy, leki na tarczycę lub niektóre leki działające na układ nerwowy.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Viglita nie powinna być stosowana w okresie ciąży ani karmienia piersią.

Leku nie należy stosować u osób poniżej 18. roku życia.