VIGAMOX, 5 mg/ml, krople do oczu, roztwór, 5 ml (import równoległy, Grecja, MDZ)

Vigamox to lek w postaci kropli do oczu, zawierający substancję czynną moksyfloksacynę, należącą do grupy antybiotyków fluorochinolonowych. Preparat stosuje się w leczeniu bakteryjnych zakażeń oka.

Krople Vigamox są przeznaczone do terapii bakteryjnych zakażeń oka, w tym zapalenia spojówek.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Standardowa dawka to jedna kropla do chorego oka (lub oczu) trzy razy dziennie: rano, po południu i wieczorem. Preparat może być stosowany u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z chorobami nerek i wątroby. Nie zaleca się stosowania u noworodków z powodu ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa.

Krople należy aplikować wyłącznie do oczu. W przypadku zaleceń lekarza można stosować do obu oczu. Zakażenie zwykle ustępuje w ciągu 5 dni, jednak leczenie należy kontynuować przez kolejne 2–3 dni lub zgodnie z zaleceniem lekarza. Jeśli nie nastąpi poprawa, należy skontaktować się z lekarzem.

• Przygotować butelkę z lekiem i lustro.
• Umyć ręce i odkręcić zakrętkę.
• Jeśli kołnierz zabezpieczający jest poluzowany, usunąć go.
• Trzymać butelkę odwróconą między kciukiem a palcem środkowym.
• Odchylić głowę, odciągnąć dolną powiekę, tworząc kieszonkę.
• Zbliżyć końcówkę butelki do oka, nie dotykając powierzchni oka ani powiek.
• Nacisnąć butelkę, aby podać jedną kroplę.
• Po zakropleniu ucisnąć kącik oka przy nosie przez 2–3 minuty, aby ograniczyć wchłanianie leku do organizmu.
• W przypadku stosowania do obu oczu, umyć ręce przed aplikacją do drugiego oka.
• Po użyciu zakręcić butelkę.

Jeśli kropla nie trafi do oka, należy powtórzyć aplikację. W razie zastosowania większej dawki niż zalecana, przemyć oczy ciepłą wodą i nie podawać kolejnej dawki do czasu planowanego podania. W przypadku połknięcia leku należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli pominięto dawkę, należy podać kolejną zgodnie z harmonogramem, bez podwajania dawki. Przy stosowaniu innych kropli do oczu należy zachować co najmniej 5-minutowy odstęp między aplikacjami.

Substancją czynną jest moksyfloksacyna. Jeden ml kropli zawiera 5 mg moksyfloksacyny (w postaci 5,45 mg chlorowodorku moksyfloksacyny), a jedna kropla – 190 mikrogramów moksyfloksacyny. Pozostałe składniki to: chlorek sodu, kwas borowy, woda oczyszczona oraz niewielkie ilości kwasu solnego 1N i/lub wodorotlenku sodu 1N do regulacji pH.

Preparat ma postać klarownego, zielonkawo-żółtego roztworu, dostępnego w tekturowym pudełku zawierającym butelkę LDPE o pojemności 5 ml z kroplomierzem, białą zakrętką i pierścieniem gwarancyjnym.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Nie stosować w przypadku uczulenia na moksyfloksacynę, inne chinolony lub którykolwiek składnik preparatu.

Przed zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem, jeśli wcześniej wystąpiły reakcje alergiczne na Vigamox. Objawy nadwrażliwości są rzadkie, ale w razie ich wystąpienia należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Osoby noszące soczewki kontaktowe powinny je zdjąć w przypadku objawów zakażenia i nie zakładać ponownie do zakończenia leczenia. U pacjentów stosujących fluorochinolony doustnie lub dożylnie obserwowano przypadki obrzęku i zerwania ścięgien, zwłaszcza u osób starszych i przy jednoczesnym stosowaniu kortykosteroidów. W razie bólu lub obrzęku ścięgien należy przerwać leczenie. Długotrwałe stosowanie może sprzyjać rozwojowi innych zakażeń.

W przypadku podania zbyt dużej ilości kropli należy przemyć oczy ciepłą wodą i nie stosować kolejnej dawki do czasu planowanego podania. W razie połknięcia leku należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jeśli pominięto dawkę, należy podać kolejną zgodnie z harmonogramem, bez stosowania dawki podwójnej.

Jak każdy lek, Vigamox może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Leczenie można kontynuować, jeśli objawy nie są ciężkie. W przypadku ciężkiej reakcji alergicznej (np. obrzęk twarzy, warg, gardła, trudności w oddychaniu, wysypka, pęcherze) należy natychmiast przerwać stosowanie i skontaktować się z lekarzem.

Częste (u mniej niż 1 na 10 osób):

• Ból i podrażnienie oka.

Niezbyt częste (u mniej niż 1 na 100 osób):

• Oko: suchość, świąd, zaczerwienienie, zapalenie powierzchni oka, bliznowacenie, pęknięcie naczynia krwionośnego, zaburzenia czucia, zmiany w obrębie powiek.
• Ogólne: ból głowy, nieprzyjemny smak w ustach.

Rzadkie (u mniej niż 1 na 1000 osób):

• Oko: choroba rogówki, niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek, obrzęk oka.
• Ogólne: wymioty, dyskomfort w nosie, uczucie grudek w gardle, obniżenie poziomu żelaza, nieprawidłowe wyniki badań wątroby, zaburzenia czucia skóry, ból, podrażnienie gardła.

Częstość nieznana:

• Oko: zakażenie, zmętnienie powierzchni, obrzęk rogówki, złogi, zwiększone ciśnienie, zadrapania, alergia, wydzielina, łzawienie, nadwrażliwość na światło.
• Ogólne: duszność, nieregularny rytm serca, zawroty głowy, nasilenie alergii, wysypka, pokrzywka, nudności.