Veltassa, 8,4 g, prosz.d/sp.zaw.doust., 30 sasz.

Veltassa to lek przeznaczony do leczenia hiperkaliemii, czyli podwyższonego poziomu potasu we krwi, u osób dorosłych. Zawiera substancję czynną – patiromer, który wiąże potas w jelitach, ograniczając jego wchłanianie do krwi i ułatwiając usuwanie z organizmu.

Lek stosuje się w terapii hiperkaliemii u dorosłych pacjentów.

Patiromer to polimer wymieniający jony, który nie ulega wchłanianiu. Wiąże potas w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do jego wydalenia z kałem i obniżenia stężenia w surowicy. Efekt działania pojawia się po około 4–7 godzinach od podania.

Substancją czynną jest patiromer w postaci sorbiteksu soli wapniowej. Każda saszetka zawiera 8,4 g patiromeru. Substancją pomocniczą jest guma ksantanowa.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Preparat przyjmuje się doustnie, co najmniej 3 godziny przed lub po zażyciu innych leków.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać i transportować w warunkach chłodniczych (2°C – 8°C). Po otrzymaniu preparatu można go przechowywać w temperaturze poniżej 25°C przez maksymalnie 6 miesięcy.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik produktu.

Stosowanie leku może prowadzić do hipomagnezemii, dlatego należy kontrolować poziom magnezu i potasu. Preparatu nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, niedrożnością jelit lub po rozległych operacjach przewodu pokarmowego. Zawiera sorbitol i wapń, dlatego należy zachować ostrożność u osób z ryzykiem hiperkalcemii lub nietolerancją węglowodanów.

Jak każdy lek, Veltassa może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u maksymalnie 1 na 10 pacjentów): zaparcia, biegunka, ból brzucha, wzdęcia, obniżony poziom magnezu we krwi.

Niezbyt często (u maksymalnie 1 na 100 pacjentów): nudności, wymioty.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, a także o planowanych. Dotyczy to również preparatów dostępnych bez recepty. Szczególnie ważne jest zgłoszenie stosowania: cyprofloksacyny (antybiotyk), lewotyroksyny (lek na niedoczynność tarczycy), metforminy (lek przeciwcukrzycowy) oraz chinidyny (lek stosowany w zaburzeniach rytmu serca).

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu preparatu w tym okresie podejmuje lekarz.

O zastosowaniu leku u dzieci decyduje lekarz.