Tresiba, 100 j./ml;3 ml,roztw.do wstrz., 10 wkladow Penfill

Tresiba Penfill to insulina bazowa o przedłużonym działaniu, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 1 i 2 u dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Jej zadaniem jest obniżenie poziomu glukozy we krwi.

Lek jest przeznaczony do terapii cukrzycy typu 1 i typu 2. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bądź insulinami szybkodziałającymi.

Insulina Tresiba wykazuje działanie hipoglikemizujące, czyli obniżające stężenie glukozy we krwi.

Substancją czynną jest insulina degludec. W 1 ml roztworu znajduje się 100 jednostek insuliny degludec, a jeden wkład (3 ml) zawiera 300 jednostek. Substancje pomocnicze to: glicerol, metakrezol, fenol, octan cynku, kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka insuliny zależy od wieku pacjenta, rodzaju cukrzycy, chorób współistniejących oraz przyjmowanych leków, w tym doustnych leków przeciwcukrzycowych. Przed pierwszym użyciem lekarz lub pielęgniarka pokażą, jak prawidłowo korzystać z wstrzykiwacza. Należy również zapoznać się z instrukcją dołączoną do systemu podawania insuliny i sprawdzić etykietę wkładu, aby upewnić się, że zawiera lek Tresiba 100 jednostek/ml.

Insulinę podaje się we wstrzyknięciu podskórnym, nie wolno jej podawać dożylnie, domięśniowo ani stosować w pompach insulinowych. Zalecane miejsca iniekcji to przednia część uda, ramię lub przednia część brzucha. Miejsca wstrzyknięć należy zmieniać codziennie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przed pierwszym użyciem przechowywać w lodówce w temperaturze 2°C–8°C, z dala od elementu chłodzącego.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na insulinę degludec lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.

Podczas stosowania insuliny Tresiba należy monitorować, czy nie występują objawy hipo- lub hiperglikemii. W razie zmiany rodzaju insuliny należy skonsultować się z lekarzem. W trakcie iniekcji mogą pojawić się zaburzenia widzenia. Spożywanie alkoholu w czasie leczenia może powodować wahania poziomu glukozy.

Wahania poziomu cukru we krwi mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, powodując obniżenie koncentracji i szybkości reakcji.

Podczas stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta. Najczęściej obserwuje się hipoglikemię, która może prowadzić do utraty przytomności. Objawy reakcji alergicznej obejmują złe samopoczucie z poceniem się, wymioty, trudności w oddychaniu, kołatanie serca i zawroty głowy. Mogą również wystąpić objawy związane z hipo- lub hiperglikemią. Szczegółowy wykaz działań niepożądanych znajduje się w ulotce.

Insulina może wchodzić w interakcje z innymi lekami, zarówno wydawanymi na receptę, jak i dostępnymi bez recepty. Należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych i planowanych lekach. Działanie przeciwcukrzycowe może się nasilać przy jednoczesnym stosowaniu doustnych leków hipoglikemizujących, steroidów anabolicznych (np. testosteronu) czy inhibitorów ACE. Może się natomiast osłabiać w przypadku stosowania doustnej antykoncepcji, hormonów tarczycy, steroidów lub tiazydów.

W okresie ciąży i po porodzie może być konieczna zmiana dawki insuliny, o czym decyduje lekarz.

Lek może być stosowany u dzieci powyżej 1. roku życia, a także u starszych dzieci i młodzieży.