Travocort, (10 mg+1 mg)/g,krem,(i.row),Delf,Austria, 15 g

Travocort to lek pochodzący z importu równoległego, zawierający dwie substancje czynne: izokonazolu azotan oraz diflukortolonu walerianian. Izokonazolu azotan działa przeciwgrzybiczo, zwalczając choroby skóry wywołane przez grzyby. Diflukortolonu walerianian, należący do grupy silnie działających kortykosteroidów, redukuje stan zapalny skóry i łagodzi objawy takie jak świąd, pieczenie czy ból.

Lek Travocort stosuje się w początkowej fazie leczenia powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry, którym towarzyszą nasilone zmiany zapalne lub wypryskowe. Dotyczy to m.in. skóry rąk, przestrzeni międzypalcowych stóp, a także okolic pachwinowych i narządów płciowych.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się ze specjalistą.

• Cienką warstwę kremu Travocort nakłada się na zmienione chorobowo miejsca dwa razy dziennie.
• Leczenie należy zakończyć po poprawie stanu skóry, zwykle nie powinno ono trwać dłużej niż 2 tygodnie. W razie potrzeby lekarz może zalecić kontynuację terapii lekiem przeciwgrzybiczym bez glikokortykosteroidu, szczególnie w przypadku stosowania w pachwinach i okolicach narządów płciowych.
• Podczas leczenia należy przestrzegać zasad higieny.

Stosowanie u dzieci i młodzieży:

• Dawkowanie u dzieci od 2. roku życia i młodzieży nie wymaga modyfikacji.
• Leku nie należy stosować u dzieci poniżej 2 lat.

Substancjami czynnymi są izokonazolu azotan i diflukortolonu walerianian. W 1 g kremu znajduje się 10 mg (1%) izokonazolu azotanu oraz 1 mg (0,1%) diflukortolonu walerianianu. Pozostałe składniki to: wazelina biała, parafina ciekła, alkohol cetostearylowy, polisorbat 60, sorbitanu stearynian, disodu edetynian, woda oczyszczona.

Opakowanie zawiera 15 g kremu.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• Nadwrażliwość na izokonazolu azotan, diflukortolonu walerianian lub którykolwiek składnik leku.
• Zmiany kiłowe lub gruźlicze skóry.
• Zmiany spowodowane wirusowymi chorobami skóry (np. ospa wietrzna, półpasiec, opryszczka).
• Zmiany związane z trądzikiem różowatym, pospolitym, okołowargowym zapaleniem skóry lub reakcje po szczepieniu.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

• W przypadku nadkażenia bakteryjnego konieczne jest leczenie przeciwbakteryjne.
• Należy unikać kontaktu leku z oczami i błonami śluzowymi; w razie kontaktu oczy należy przepłukać wodą.
• Stosowanie na duże powierzchnie skóry, przez dłuższy czas lub pod opatrunkiem okluzyjnym zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
• Pacjenci z jaskrą powinni poinformować o tym lekarza.
• W razie wystąpienia zaburzeń widzenia należy skontaktować się z lekarzem.
• Stosowanie w okolicach narządów płciowych może uszkadzać lateks w prezerwatywach i krążkach dopochwowych, zmniejszając ich skuteczność.
• Lek należy stosować ostrożnie i krótko na skórę twarzy oraz u dzieci, ze względu na większe ryzyko ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów.
• Podczas leczenia należy przestrzegać zasad higieny: codziennie zmieniać bieliznę, pościel i ręczniki (prać w wysokiej temperaturze), dokładnie osuszać przestrzenie międzypalcowe, codziennie zmieniać skarpety lub rajstopy.

Jak każdy lek, Travocort może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• podrażnienie skóry lub uczucie pieczenia w miejscu aplikacji.

Niezbyt często (u więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• rumień, suchość skóry,
• rozstępy.

Częstość nieznana:

• świąd, pęcherzyki w miejscu podania,
• nieostre widzenie.

Podobnie jak w przypadku innych kortykosteroidów stosowanych miejscowo, mogą wystąpić: ścieńczenie skóry, zapalenie mieszków włosowych, nadmierne owłosienie, teleangiektazje, okołowargowe zapalenie skóry, odbarwienia, zmiany trądzikopodobne, reakcje alergiczne. Możliwe są ogólnoustrojowe działania niepożądane w wyniku wchłaniania substancji przez skórę.

Nie można wykluczyć działań niepożądanych u noworodków, jeśli matki stosowały lek długotrwale w ciąży lub podczas karmienia piersią (np. zmniejszona czynność kory nadnerczy, obniżona odporność).