Theospirex,20mg/ml;10ml,roztw.d/wst,inf(i.rów)InPh,Aust,5amp

Theospirex to lek zawierający teofilinę, który działa rozkurczająco na mięśnie gładkie oskrzeli, oskrzelików i naczyń krwionośnych oraz hamuje uwalnianie mediatorów odpowiedzialnych za reakcje zapalne. Dodatkowo wpływa na zwiększenie siły i czasu skurczu mięśnia sercowego oraz nasila wydalanie moczu.

Lek stosuje się w leczeniu ostrych i ciężkich skurczów oskrzeli w przebiegu przewlekłych chorób dróg oddechowych, takich jak:

• astma oskrzelowa i stan astmatyczny,
• przewlekła obturacyjna choroba płuc.

Teofilina nie powinna być stosowana jako lek pierwszego wyboru w terapii astmy u dzieci.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Theospirex podaje się dożylnie w postaci powolnego wstrzyknięcia (około 6 minut na ampułkę), krótkiego wlewu (około 10 minut na ampułkę) lub wlewu kroplowego. Stężenie terapeutyczne teofiliny wynosi 10–20 μg/ml, a wartości powyżej 20 μg/ml mogą być toksyczne. Ze względu na indywidualne różnice w metabolizmie i wąski zakres terapeutyczny, dawkę ustala się indywidualnie, monitorując stężenie leku we krwi.

Dawkowanie opiera się na beztłuszczowej masie ciała, ponieważ teofilina nie dystrybuuje się do tkanki tłuszczowej. Lek można podawać w przerywanym lub ciągłym wlewie dożylnym z szybkością 5–10 mg/min przez co najmniej godzinę, nie przekraczając 25 mg/min. W przypadku braku możliwości monitorowania stężenia leku nie należy przekraczać maksymalnych dawek dobowych określonych w tabelach dawkowania.

Dzieci poniżej 6 miesięcy nie powinny otrzymywać leku Theospirex.

Sposób podawania obejmuje iniekcję dożylną (minimum 6 minut), krótki wlew (20–30 minut w 50–100 ml roztworu infuzyjnego) lub wlew kroplowy (w 250 ml roztworu infuzyjnego). Po podaniu pacjent powinien pozostawać pod obserwacją. Czas leczenia ustala lekarz w zależności od przebiegu choroby.

Substancją czynną jest teofilina – 20 mg w 1 ml roztworu. Jedna ampułka (10 ml) zawiera 200 mg teofiliny. Pozostałe składniki to woda do wstrzykiwań, glicyna i sodu wodorotlenek. Opakowanie zawiera 5 ampułek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• nadwrażliwość na teofilinę, jej pochodne lub inne pochodne ksantyny,
• świeży zawał mięśnia sercowego,
• wstrząs lub zapaść,
• ostre zaburzenia rytmu serca,
• ciężka choroba wątroby,
• obrzęk płuc,
• skłonność do drgawek lub padaczka,
• wiek poniżej 6 miesięcy.

Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza, jeśli występują: nadciśnienie, niestabilna dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, przerostowa kardiomiopatia, nadczynność tarczycy, choroba wrzodowa, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, porfiria, niewydolność serca, serce płucne, jaskra, cukrzyca, długotrwała gorączka, zakażenia wirusowe lub stosowanie leków spowalniających metabolizm teofiliny. Ostrożność zaleca się u osób starszych i w okresie szczepień. Gorączka może zmniejszać eliminację teofiliny, co wymaga korekty dawki. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 6 miesięcy.

Przedawkowanie może wystąpić przy stężeniu teofiliny powyżej 20 μg/ml i objawia się tachykardią, nudnościami, wymiotami (czasem z krwią), bólami brzucha, biegunką, pobudzeniem, bólami głowy, bezsennością, drżeniem mięśni, nadmiernym pragnieniem, szumami usznymi, kołataniem serca i zaburzeniami rytmu. Przy stężeniach powyżej 25 μg/ml mogą wystąpić drgawki, ciężkie zaburzenia rytmu, hipertermia, niewydolność krążenia, a nawet zgon. W razie objawów przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie. Leczenie obejmuje przerwanie podawania leku, monitorowanie stężenia teofiliny, leczenie objawowe (np. diazepam w drgawkach, propranolol lub werapamil w zaburzeniach rytmu) oraz w ciężkich przypadkach hemoperfuzję lub hemodializę.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Do bardzo częstych działań niepożądanych należą: podrażnienie przewodu pokarmowego, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, brak apetytu, nasilenie refluksu, pobudzenie, bóle głowy, bezsenność, drżenie, drgawki, zaburzenia rytmu serca, tachykardia, kołatanie serca, przyspieszony oddech, obniżenie ciśnienia, zwiększone wydalanie moczu, białkomocz, zmiany w badaniach laboratoryjnych (glukoza, potas, kreatynina, kwas moczowy). Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy. Objawy nasilają się przy przedawkowaniu.