Telexer, 110 mg, kaps.twarde, 60 szt

Telexer to lek w postaci kapsułek twardych, zawierający substancję czynną dabigatran eteksylan, należący do grupy leków przeciwzakrzepowych. Jego mechanizm działania polega na blokowaniu substancji w organizmie odpowiedzialnej za tworzenie zakrzepów krwi.

Lek stosowany jest u dorosłych w celu zapobiegania powstawaniu zakrzepów krwi w mózgu (udar) i innych naczyniach krwionośnych u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową oraz co najmniej jednym dodatkowym czynnikiem ryzyka. Ponadto jest wskazany w leczeniu zakrzepów krwi w żyłach nóg i płuc oraz w profilaktyce ich nawrotów. U dzieci stosuje się go w leczeniu zakrzepów krwi i zapobieganiu ich ponownemu wystąpieniu.

Telexer działa przeciwzakrzepowo poprzez blokowanie substancji odpowiedzialnej za powstawanie zakrzepów krwi w organizmie.

Substancją czynną jest dabigatran eteksylan (Dabigatranum etexilatum). Każda kapsułka twarda zawiera 110 mg dabigatranu eteksylanu (w postaci mezylanu).

Substancje pomocnicze: zawartość kapsułki – kwas winowy (peletki), hypromeloza 6cP, dimetykon 350, talk (mikronizowany), hydroksypropyloceluloza; osłonka kapsułki – karagen, chlorek potasu, dwutlenek tytanu (E 171), indygotyna, lak (E 132), hypromeloza; czarny tusz do nadruków – szelak, tlenek żelaza czarny (E 172), glikol propylenowy, wodorotlenek amonowy stężony, wodorotlenek potasu.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub bez, należy je połykać w całości, popijając szklanką wody, aby ułatwić przedostanie się do żołądka. Nie wolno ich łamać, rozgryzać ani wysypywać zawartości, ponieważ może to zwiększyć ryzyko krwawienia.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, ciężkich zaburzeń czynności nerek, czynnego istotnego krwawienia, chorób lub zmian zwiększających ryzyko krwawienia (np. owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawny uraz mózgu lub rdzenia, zabieg chirurgiczny mózgu, rdzenia lub okulistyczny, krwotok śródczaszkowy, żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe, istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie mózgu lub rdzenia). Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (np. heparyny, pochodnych heparyny, doustnych antykoagulantów) z wyjątkiem szczególnych sytuacji, takich jak zmiana terapii, podawanie UHF w celu utrzymania drożności cewników lub podczas ablacji w migotaniu przedsionków. Nie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wpływającymi na przeżycie, po wszczepieniu sztucznej zastawki serca wymagającej leczenia przeciwzakrzepowego ani w przypadku leczenia silnymi inhibitorami P-gp (ketokonazol, cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron, glekaprewir/pibrentaswir).

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma zwiększone ryzyko krwawienia (np. niedawne krwawienie, biopsja w ostatnim miesiącu, poważny uraz, zapalenie przełyku lub żołądka, refluks, stosowanie leków zwiększających ryzyko krwawienia, zakażenie wsierdzia, zaburzenia czynności nerek, odwodnienie, wiek powyżej 75 lat, masa ciała ≤50 kg, zakażenie w obrębie mózgu u dzieci). Należy również poinformować lekarza w przypadku przebytych zawałów serca, chorób zwiększających ryzyko zawału, chorób wątroby wpływających na wyniki badań krwi oraz planowanych zabiegów chirurgicznych.

Jak każdy lek, Telexer może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Często (u maksymalnie 1 na 10 osób) mogą wystąpić: krwawienia (z nosa, do żołądka lub jelit, z dróg moczowych, zabarwienie moczu na różowo lub czerwono, krwawienia podskórne), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, ból brzucha lub żołądka, niestrawność, biegunka, nudności. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym wydawanych bez recepty. Szczególnie istotne są: leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, fenprokumon, acenokumarol, heparyna, klopidogrel, prasugrel, tikagrelor, rywaroksaban, kwas acetylosalicylowy), leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol), leki na zaburzenia rytmu serca (amiodaron, dronedaron, chinidyna, werapamil), leki immunosupresyjne (takrolimus, cyklosporyna), lek złożony glekaprewir/pibrentaswir, leki przeciwzapalne i przeciwbólowe (kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, diklofenak), ziele dziurawca, leki przeciwdepresyjne (SSRI, SNRI), ryfampicyna, klarytromycyna, leki przeciwwirusowe stosowane w AIDS (rytonawir), niektóre leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina). W przypadku stosowania werapamilu lekarz może zalecić zmniejszenie dawki Telexer.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania w ciąży, chyba że lekarz zdecyduje inaczej. Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.