Teldipin, 80 mg +10 mg, tabl., 84 szt

Teldipin to lek przeznaczony dla osób z nadciśnieniem tętniczym. Występuje w postaci tabletek zawierających dwie substancje czynne: telmisartan i amlodypinę. Oba składniki obniżają ciśnienie krwi poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, jednak działają w odmienny sposób.

Lek Teldipin stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, którzy już przyjmują telmisartan i amlodypinę w dawkach odpowiadających tym zawartym w tabletce.

Teldipin łączy dwie substancje czynne o różnych mechanizmach działania, które wspólnie pomagają kontrolować ciśnienie tętnicze. Telmisartan jest antagonistą receptora angiotensyny II, co zapobiega zwężaniu naczyń krwionośnych i obniża ciśnienie. Amlodypina należy do antagonistów wapnia – blokuje napływ jonów wapnia do komórek ścian naczyń, co powoduje ich rozluźnienie i zmniejszenie ciśnienia krwi.

Substancjami czynnymi są telmisartan (Telmisartanum) i amlodypina. Jedna tabletka zawiera 80 mg telmisartanu oraz 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu amlodypiny).

Substancje pomocnicze: sodu wodorotlenek, powidon K30, meglumina, laktoza jednowodna, sorbitol, tlenek żelaza żółty (E 172), stearynian magnezu, stearylofumaran sodu, mannitol, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub informacjami w ulotce. Przyjmuje się go doustnie, codziennie o tej samej porze, popijając wodą. Tabletek nie wolno łączyć z sokiem grejpfrutowym. Zwykle stosuje się jedną tabletkę na dobę, a czas terapii ustala lekarz.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Leku nie wolno stosować u osób uczulonych na telmisartan, amlodypinę lub którykolwiek składnik preparatu. Nie należy go przyjmować po trzecim miesiącu ciąży. Przeciwwskazaniami są także: ciężka choroba wątroby, cukrzyca, zaburzenia czynności nerek leczone aliskirenem, niedociśnienie, zwężenie zastawki aortalnej, wstrząs kardiogenny, niewydolność serca po zawale.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach nerek, przeszczepie nerki, zwężeniu tętnicy nerkowej, chorobach wątroby lub serca, zwiększonym stężeniu aldosteronu, niskim ciśnieniu, odwodnieniu, niedoborze sodu, zwiększonym poziomie potasu, cukrzycy, przebytym zawale serca, niewydolności serca lub przełomie nadciśnieniowym. Konieczne może być dostosowanie dawki u osób starszych.

Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy poinformować lekarza o stosowaniu Teldipinu. Lek może działać słabiej u osób rasy czarnej.

Preparat zawiera laktozę, sorbitol i sód. W przypadku nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem. Jedna tabletka zawiera 293,08 mg sorbitolu.

Leku nie wolno łączyć z grejpfrutem ani sokiem grejpfrutowym, ponieważ może to zwiększyć stężenie amlodypiny i spowodować nieprzewidywalny spadek ciśnienia. Alkohol również może obniżać ciśnienie, dlatego należy unikać jego spożywania w trakcie terapii.

Teldipin może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku wystąpienia zawrotów głowy, nudności, bólu głowy lub zmęczenia należy unikać tych czynności i skonsultować się z lekarzem.

Jak każdy lek, Teldipin może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Objawy wymagające natychmiastowej pomocy medycznej: posocznica, nagły świszczący oddech, ból w klatce piersiowej, duszność, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, ciężkie reakcje skórne, zawał serca, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki.

Bardzo często: obrzęk (zatrzymanie płynów).

Często: ból głowy, zawroty głowy, senność (szczególnie na początku leczenia), kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, niestrawność, zmęczenie, osłabienie, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, kurcze mięśni, obrzęk kostek.

Niezbyt często: zakażenia dróg moczowych i oddechowych, niedokrwistość, hiperkaliemia, depresja, bezsenność, omdlenia, bradykardia, niedociśnienie, duszność, kaszel, wzdęcia, wymioty, świąd, wysypka, ból pleców, zaburzenia czynności nerek, ból w klatce piersiowej, zmiany nastroju, drżenie, zaburzenia smaku, szum w uszach, łysienie, zaburzenia oddawania moczu, impotencja, ból stawów i mięśni, zmiana masy ciała.

Rzadko: eozynofilia, małopłytkowość, reakcje alergiczne (w tym anafilaksja), hipoglikemia u diabetyków, tachykardia, zaburzenia czynności wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie wysypki polekowe, zwiększenie stężenia kwasu moczowego, enzymów wątrobowych, dezorientacja.

Bardzo rzadko: śródmiąższowa choroba płuc, leukopenia, hiperglikemia, neuropatie, obrzęk dziąseł, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło.

Częstość nieznana: objawy parkinsonizmu (drżenie, sztywność, spowolnienie ruchów).

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Teldipin może wchodzić w interakcje m.in. z: litem, lekami zwiększającymi poziom potasu (np. zamienniki soli, diuretyki oszczędzające potas, antagoniści receptora angiotensyny II, heparyna, trimetoprim), diuretykami, inhibitorami ACE, aliskirenem, digoksyną, ketokonazolem, itrakonazolem, rytonawirem, inhibitorami proteazy HIV, ryfampicyną, antybiotykami makrolidowymi, zielem dziurawca, werapamilem, diltiazemem, dantrolenem, lekami immunosupresyjnymi (takrolimus, syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus), symwastatyną, cyklosporyną, NLPZ, kortykosteroidami, innymi lekami obniżającymi ciśnienie, alkoholem, barbituranami, opioidami, lekami przeciwdepresyjnymi.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Teldipin nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.