Sirdalud, 4 mg, tabl.,(i.row),MDZ,Niemcy, 30 szt

Preparat Sirdalud pochodzi z importu równoległego. Substancją czynną jest tyzanidyna w postaci chlorowodorku, która działa ośrodkowo, zmniejszając nadmierne napięcie mięśniowe. Lek działa głównie na poziomie rdzenia kręgowego, powodując rozluźnienie mięśni szkieletowych.

Lek stosuje się w leczeniu bolesnych skurczów mięśni związanych z chorobami kręgosłupa, takimi jak zespoły szyjne i lędźwiowe, a także po zabiegach chirurgicznych, np. w przypadku przepukliny jądra miażdżystego lub zapalenia stawu biodrowego. Ponadto jest wskazany w terapii wzmożonego napięcia mięśni w chorobach neurologicznych, m.in. w stwardnieniu rozsianym, przewlekłych i zwyrodnieniowych chorobach rdzenia kręgowego, po udarze mózgu oraz w mózgowym porażeniu dziecięcym.

W przypadku bolesnych skurczów mięśni zaleca się stosowanie dawki 2–4 mg trzy razy na dobę. W cięższych sytuacjach można dodatkowo przyjąć 2–4 mg przed snem, aby zmniejszyć działanie uspokajające.

Przy wzmożonym napięciu mięśni w chorobach neurologicznych dawkę ustala lekarz. Początkowo nie należy przekraczać 6 mg na dobę, podzielonych na trzy dawki. Dawka dobowa może być zwiększana o 2–4 mg co pół tygodnia lub tydzień. Zwykle optymalny efekt uzyskuje się przy dawce 12–24 mg na dobę w 3–4 dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 36 mg.

W razie wątpliwości dotyczących dawkowania lub gdy działanie leku wydaje się zbyt silne lub zbyt słabe, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Substancją czynną jest tyzanidyna w postaci chlorowodorku. Pozostałe składniki to: krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy, celuloza mikrokrystaliczna oraz laktoza bezwodna.

Opakowanie zawiera 30 tabletek leku Sirdalud 4 mg oraz ulotkę.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• nadwrażliwość na tyzanidynę lub którykolwiek składnik leku,
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby, w tym trwałe trzykrotne zwiększenie aktywności aminotransferaz powyżej normy,
• jednoczesne stosowanie fluwoksaminy (lek przeciwdepresyjny) lub cyprofloksacyny (antybiotyk).

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych przeciwwskazań nie należy stosować leku i należy poinformować lekarza.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, zwłaszcza w przypadku:

• zaburzeń czynności nerek lub wątroby; w razie objawów takich jak nudności, utrata apetytu czy zmęczenie, lekarz może zlecić badania wątroby i zdecydować o dalszym leczeniu,
• stosowania dawek ≥12 mg na dobę – konieczna jest kontrola czynności wątroby,
• podeszłego wieku,
• wystąpienia objawów niedociśnienia (np. omdlenia, zapaści), które mogą pojawić się w trakcie terapii,
• konieczności odstawienia leku – nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, w tym o ciąży lub planach jej zajścia. Lek może być szkodliwy dla płodu. Kobiety w wieku rozrodczym powinny wykonać test ciążowy przed rozpoczęciem terapii i stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia oraz przez co najmniej jeden dzień po jego zakończeniu.

Preparat zawiera laktozę – w przypadku nietolerancji niektórych cukrów należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Jak każdy lek, Sirdalud może powodować działania niepożądane. Przy małych dawkach zwykle są one łagodne i przemijające, np. senność, zmęczenie, zawroty głowy, suchość w ustach, spadek ciśnienia, nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wzrost aktywności aminotransferaz. Przy większych dawkach objawy te mogą być częstsze i bardziej nasilone, choć rzadko wymagają odstawienia leku. Mogą wystąpić także: wydłużenie odcinka QT, torsade de pointes, niedociśnienie, bradykardia, osłabienie mięśni, bezsenność, omamy, ostre zapalenie wątroby.

Do ciężkich działań niepożądanych należą: zapalenie lub niewydolność wątroby, omamy, splątanie, ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy). W razie ich wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Częstość występowania:

Bardzo często (więcej niż 1 na 10 pacjentów): senność, zmęczenie, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, suchość w ustach, osłabienie mięśni.

Często (1–10 na 100 pacjentów): bezsenność, zaburzenia snu, znaczne obniżenie ciśnienia, nudności, wzrost aktywności aminotransferaz.

Niezbyt często (1–10 na 1000 pacjentów): bradykardia.

Z częstością nieznaną: omdlenia, nieostre widzenie, wysypka, rumień, zapalenie skóry, osłabienie, objawy odstawienne (nadciśnienie, tachykardia), ból brzucha, wymioty, świąd, zaburzenia mowy, reakcje alergiczne, utrata energii.