Sirdalud, 4 mg, tabl.,(i.row),InPh,Czechy, 10 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Substancją czynną leku Sirdalud jest tyzanidyna w postaci chlorowodorku, która zmniejsza nadmierne napięcie mięśniowe.

Sirdalud to lek działający ośrodkowo, który rozluźnia mięśnie szkieletowe, głównie poprzez wpływ na rdzeń kręgowy. Stosuje się go w leczeniu:

• bolesnych skurczów mięśni związanych z chorobami kręgosłupa, takimi jak ból dolnego odcinka kręgosłupa czy kręcz szyi, a także po zabiegach chirurgicznych, np. po operacji przepukliny jądra miażdżystego lub zapaleniu stawu biodrowego,
• wzmożonego napięcia mięśni w chorobach neurologicznych, m.in. w stwardnieniu rozsianym, przewlekłych i zwyrodnieniowych chorobach rdzenia kręgowego, po udarze mózgu oraz w mózgowym porażeniu dziecięcym u dorosłych, u których wcześniej rozpoznano tę chorobę.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza i nie zmieniać dawki ani nie przerywać leczenia bez konsultacji. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.

Łagodzenie bolesnych skurczów mięśni: zazwyczaj stosuje się 2–4 mg trzy razy na dobę. W cięższych przypadkach można dodatkowo przyjąć 2–4 mg przed snem, aby zmniejszyć działanie uspokajające.

Wzmożone napięcie mięśni w chorobach neurologicznych: dawkę ustala lekarz indywidualnie. Początkowo nie należy przekraczać 6 mg na dobę, podzielonych na trzy dawki. Dawka dobowa może być zwiększana o 2–4 mg co pół tygodnia lub tydzień. Zwykle optymalna dawka wynosi 12–24 mg na dobę w 3–4 dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa to 36 mg.

W przypadku wrażenia, że działanie leku jest zbyt silne lub zbyt słabe, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Substancją czynną jest tyzanidyna w postaci chlorowodorku. Pozostałe składniki to: krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza bezwodna.

Opakowanie zawiera 10 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na tyzanidynę lub którykolwiek składnik leku,
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby (trwałe trzykrotne zwiększenie aktywności aminotransferaz powyżej normy),
• jednoczesne stosowanie fluwoksaminy (lek przeciwdepresyjny) lub cyprofloksacyny (antybiotyk).

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych przeciwwskazań nie należy stosować leku i należy poinformować lekarza.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, zwłaszcza w przypadku:

• zaburzeń czynności nerek lub wątroby (w razie objawów takich jak nudności, utrata apetytu, zmęczenie należy wykonać badania wątroby),
• stosowania dawek ≥12 mg na dobę – konieczne jest monitorowanie czynności wątroby,
• pacjentów w podeszłym wieku,
• wystąpienia objawów niedociśnienia (omdlenia, zapaść), które mogą pojawić się w trakcie leczenia,
• ciąży lub planowania ciąży – lek może być szkodliwy dla płodu,
• kobiet w wieku rozrodczym – zaleca się test ciążowy przed leczeniem i stosowanie skutecznej antykoncepcji w trakcie terapii i przez co najmniej jeden dzień po jej zakończeniu.

Leku nie należy odstawiać nagle bez konsultacji z lekarzem.

Jak każdy lek, Sirdalud może powodować działania niepożądane. Przy małych dawkach zwykle są one łagodne i przemijające, np. senność, zmęczenie, zawroty głowy, suchość w ustach, spadek ciśnienia, nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, wzrost aktywności aminotransferaz. Przy większych dawkach objawy te mogą być częstsze i bardziej nasilone. Rzadko wymagają odstawienia leku. Mogą wystąpić także: wydłużenie odcinka QT, torsade de pointes, niedociśnienie, bradykardia, osłabienie mięśni, bezsenność, omamy, ostre zapalenie wątroby.

Ciężkie działania niepożądane to m.in.: zapalenie lub niewydolność wątroby, omamy, splątanie, ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk twarzy i gardła).

Bardzo często (>1/10): senność, zmęczenie, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, suchość w ustach, osłabienie mięśni.

Często (1–10/100): bezsenność, zaburzenia snu, znaczne obniżenie ciśnienia, nudności, wzrost aktywności aminotransferaz.

Niezbyt często (1–10/1000): bradykardia.

Częstość nieznana: omdlenia, nieostre widzenie, wysypka, rumień, zapalenie skóry, objawy odstawienne (nadciśnienie, tachykardia), ból brzucha, wymioty, świąd, zaburzenia mowy, reakcje alergiczne, utrata energii.

W przypadku nasilenia objawów należy skontaktować się z lekarzem.