Roticox, 60 mg, tabl.powl.,(i.row),InPh,Irlandia, 28 szt

Roticox 60 mg to lek zawierający etorykoksyb, należący do grupy wybiórczych inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2), będących niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Preparat stosuje się w celu łagodzenia bólu, obrzęków oraz stanów zapalnych stawów i mięśni. Może być również używany do krótkotrwałego leczenia umiarkowanego bólu po zabiegach stomatologicznych.

• dolegliwości bólowe i obrzęki
• stany zapalne stawów i mięśni

• Łagodzenie bólu i obrzęków u osób powyżej 16. roku życia w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów, reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa oraz dny moczanowej.
• Krótkotrwałe leczenie umiarkowanego bólu po stomatologicznym zabiegu chirurgicznym u pacjentów od 16 lat.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, nie przekraczając dawek przeznaczonych dla danego schorzenia. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych, w tym zawału serca i udaru.

Dostępne są różne moce leku, a dawkę dobiera lekarz w zależności od choroby.

Zalecane dawki:

• Choroba zwyrodnieniowa stawów: 30 mg raz na dobę, w razie potrzeby do 60 mg.
• Reumatoidalne zapalenie stawów: 60 mg raz na dobę, maksymalnie 90 mg.
• Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa: 60 mg raz na dobę, maksymalnie 90 mg.
• Dna moczanowa: 120 mg raz na dobę, maksymalnie przez 8 dni.
• Ból po zabiegu stomatologicznym: 90 mg raz na dobę, maksymalnie przez 3 dni.
• Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami wątroby: do 60 mg na dobę; umiarkowane zaburzenia: do 30 mg na dobę.
• Dzieci i młodzież poniżej 16 lat: nie stosować.
• Pacjenci w podeszłym wieku: brak konieczności zmiany dawki, zalecana ostrożność.

Sposób podawania: Lek przyjmuje się doustnie, raz na dobę, z posiłkiem lub niezależnie od niego.

Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

• Nadwrażliwość na etorykoksyb lub którykolwiek składnik leku.
• Alergia na NLPZ, w tym kwas acetylosalicylowy i inhibitory COX-2.
• Czynna choroba wrzodowa lub krwawienia z przewodu pokarmowego.
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek.
• Ciąża, karmienie piersią lub podejrzenie ciąży.
• Zapalenie jelit (choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy).
• Nieleczone nadciśnienie tętnicze.
• Przebyte choroby serca (niewydolność, dławica, zawał), choroba tętnic obwodowych, udar lub TIA.

W przypadku występowania powyższych sytuacji należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent:

• miał krwawienia z żołądka lub chorobę wrzodową,
• jest odwodniony,
• ma obrzęki spowodowane zatrzymaniem płynów,
• cierpi na choroby serca lub nadciśnienie,
• ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek,
• jest leczony z powodu zakażenia (lek może maskować gorączkę),
• choruje na cukrzycę, ma wysoki cholesterol lub pali papierosy,
• planuje ciążę,
• ma więcej niż 65 lat.

U osób starszych może być konieczna częstsza kontrola lekarska, choć nie ma potrzeby zmiany dawki.

Jak każdy lek, Roticox może powodować działania niepożądane. W przypadku wystąpienia duszności, bólu w klatce piersiowej, obrzęków, żółtaczki, silnego bólu brzucha, czarnego stolca lub reakcji alergicznych (obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu) należy natychmiast przerwać stosowanie i skontaktować się z lekarzem.

Bardzo częste: ból żołądka.

Częste: suchy zębodół, obrzęki, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, nadciśnienie, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zgaga, biegunka, nudności, wymioty), zmiany w badaniach wątroby, siniaki, zmęczenie.

Niezbyt częste: zakażenia, reakcje alergiczne, zmiany w morfologii, zaburzenia psychiczne (lęk, depresja), zaburzenia widzenia i słuchu, choroby serca (migotanie przedsionków, zawał), udar, zapalenie trzustki, wysypka, zaburzenia nerek.

Rzadkie: ciężkie reakcje alergiczne (wstrząs, obrzęk naczynioruchowy), zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, ciężkie reakcje skórne.

Działania niepożądane należy zgłaszać lekarzowi lub farmaceucie, a także do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL.