Rosucard, 20 mg, tabl.powl.,(i.row),Delf,Litwa, 30 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Lek Rosucard należy do grupy statyn, czyli leków obniżających poziom cholesterolu. Jest zalecany, gdy sama zmiana diety i zwiększenie aktywności fizycznej nie wystarczyły do uzyskania prawidłowego stężenia cholesterolu we krwi. Podczas stosowania leku należy kontynuować dietę niskocholesterolową i ćwiczenia fizyczne.

Rosucard jest również stosowany u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca czy udar, które mogą być spowodowane miażdżycą tętnic wynikającą z odkładania się blaszek miażdżycowych w naczyniach krwionośnych.

Lek Rosucard jest stosowany w leczeniu podwyższonego stężenia cholesterolu, co zmniejsza ryzyko zawału serca lub udaru. Może być stosowany u dorosłych, młodzieży i dzieci od 6. roku życia.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się ze specjalistą. Leczenie rozpoczyna się zazwyczaj od dawki 5 mg lub 10 mg, nawet jeśli wcześniej stosowano wyższe dawki innych statyn. Dawka początkowa zależy od poziomu cholesterolu, ryzyka chorób sercowo-naczyniowych oraz podatności na działania niepożądane.

Dawkę 5 mg można uzyskać, dzieląc tabletkę 10 mg wzdłuż linii podziału. Lekarz może zalecić najmniejszą dawkę (5 mg) w przypadku pacjentów pochodzenia azjatyckiego, osób powyżej 70 lat, z umiarkowaną niewydolnością nerek lub zwiększonym ryzykiem miopatii.

• stężenia cholesterolu,
• stopnia ryzyka zawału serca lub udaru,
• występowania czynników zwiększających podatność na działania niepożądane.

Najmniejsza dawka jest zalecana m.in. u pacjentów pochodzenia azjatyckiego, w wieku powyżej 70 lat, z umiarkowaną niewydolnością nerek lub narażonych na choroby mięśni.

Każda tabletka powlekana zawiera 20,8 mg rozuwastatyny wapniowej, co odpowiada 20 mg rozuwastatyny.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol 6000, dwutlenek tytanu (E171), talk, tlenek żelaza czerwony (E172).

Opakowanie zawiera 30 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Stosowanie rozuwastatyny jest przeciwwskazane:

• u osób uczulonych na rozuwastatynę lub którykolwiek składnik pomocniczy,
• u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnionym, trwałym zwiększeniem aktywności aminotransferaz,
• przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min),
• w przypadku miopatii,
• podczas jednoczesnego leczenia cyklosporyną,
• u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji.

Dawka 40 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z czynnikami ryzyka miopatii lub rabdomiolizy, takimi jak umiarkowane zaburzenia czynności nerek, niedoczynność tarczycy, choroby mięśni w wywiadzie, nadużywanie alkoholu, pochodzenie azjatyckie czy jednoczesne stosowanie fibratów.

Podczas leczenia dużymi dawkami (zwłaszcza 40 mg) może wystąpić przejściowa proteinuria lub zaburzenia czynności nerek. Należy monitorować czynność nerek i wątroby oraz aktywność kinazy kreatynowej (CK) w przypadku objawów mięśniowych. Ryzyko miopatii wzrasta przy stosowaniu dawek powyżej 20 mg, u osób starszych, z chorobami nerek, niedoczynnością tarczycy, w przypadku nadużywania alkoholu lub jednoczesnego stosowania fibratów.

Nie zaleca się łączenia rozuwastatyny z gemfibrozylem, inhibitorami proteazy, niektórymi lekami przeciwgrzybiczymi i antybiotykami makrolidowymi. W razie wystąpienia objawów takich jak bóle mięśni, osłabienie lub gorączka należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami wątroby, nadużywających alkoholu, z ryzykiem cukrzycy lub śródmiąższowej choroby płuc. Produkt zawiera laktozę, dlatego nie jest odpowiedni dla osób z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Jak każdy lek, Rosucard może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej są łagodne i ustępują po pewnym czasie. Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną w przypadku reakcji alergicznych (obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu, nasilony świąd).

Częste działania niepożądane (do 1 na 10 pacjentów): ból głowy, ból brzucha, zaparcia, nudności, bóle mięśni, osłabienie, zawroty głowy, zwiększenie ilości białka w moczu (zwykle przemijające), cukrzyca.

Niezbyt częste (do 1 na 100 pacjentów): wysypka, świąd, reakcje skórne, zwiększenie ilości białka w moczu (przy dawkach 10–20 mg).

Rzadkie (do 1 na 1000 pacjentów): ciężkie reakcje alergiczne, uszkodzenie mięśni, zapalenie trzustki, zwiększenie enzymów wątrobowych, trombocytopenia.

Bardzo rzadkie (do 1 na 10 000 pacjentów): żółtaczka, zapalenie wątroby, bóle stawów, obecność krwi w moczu, uszkodzenie nerwów, utrata pamięci, ginekomastia.

Działania niepożądane o nieznanej częstości: depresja, trwałe osłabienie mięśni, uszkodzenia ścięgien, zaburzenia snu, biegunka, zespół Stevensa-Johnsona, kaszel, płytki oddech, obrzęki, zaburzenia seksualne, problemy z oddychaniem.