Ridlip, 20 mg, tabl.powl.,(i.row),InPh,Holand, 90 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Ridlip należy do grupy leków zwanych statynami. Jest zalecany, gdy u pacjenta stwierdzono podwyższone stężenie cholesterolu, co zwiększa ryzyko zawału serca lub udaru. Lek stosuje się u dorosłych, młodzieży i dzieci od 6. roku życia w leczeniu hipercholesterolemii. Ridlip jest przepisywany, gdy zmiana diety i zwiększenie aktywności fizycznej nie wystarczyły do uzyskania prawidłowego poziomu cholesterolu. Podczas terapii należy kontynuować dietę niskocholesterolową i ćwiczenia. Lek jest również zalecany pacjentom z innymi czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.

Miażdżyca tętnic, prowadząca do zawału serca, udaru i innych powikłań, jest wynikiem odkładania się blaszek miażdżycowych w naczyniach. Ridlip stosuje się w celu normalizacji poziomu lipidów we krwi, głównie cholesterolu. We krwi występują frakcje cholesterolu: „zły” LDL-C i „dobry” HDL-C. Lek zmniejsza stężenie LDL-C i zwiększa HDL-C, hamując produkcję „złego” cholesterolu i wspomagając jego usuwanie z krwi. Nieleczona hipercholesterolemia prowadzi do zwężenia naczyń i ryzyka ich zablokowania, co może skutkować zawałem lub udarem. Utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu zmniejsza to ryzyko. Nawet po uzyskaniu prawidłowych wartości należy kontynuować leczenie, aby zapobiec ponownemu wzrostowi cholesterolu. Stosowanie należy przerwać wyłącznie na zalecenie lekarza lub w przypadku ciąży.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli – leczenie hipercholesterolemii: dawka początkowa wynosi 5 mg lub 10 mg, nawet jeśli wcześniej stosowano wyższe dawki innych statyn. Wybór dawki zależy od poziomu cholesterolu, ryzyka sercowo-naczyniowego i podatności na działania niepożądane. Dawka 5 mg jest zalecana m.in. u osób pochodzenia azjatyckiego, powyżej 70 lat, z umiarkowaną niewydolnością nerek lub ryzykiem miopatii.

Zwiększanie dawki: lekarz może stopniowo zwiększać dawkę co 4 tygodnie do 10 mg, 20 mg, a w razie potrzeby do 40 mg. Maksymalna dawka dobowa to 40 mg i jest stosowana u pacjentów z dużym ryzykiem sercowo-naczyniowym, gdy 20 mg jest niewystarczające.

Zapobieganie zawałowi i udarowi: zwykle stosuje się 20 mg na dobę, z możliwością zmniejszenia dawki w szczególnych przypadkach.

Dzieci i młodzież (6–17 lat): dawka wynosi 5–20 mg raz na dobę. Maksymalna dawka to 10 mg lub 20 mg w zależności od wskazań. Dawki 40 mg nie stosuje się u dzieci.

Sposób podawania: tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, raz na dobę, o stałej porze, niezależnie od posiłków.

Kontrola leczenia: konieczne są regularne badania krwi i wizyty kontrolne w celu oceny skuteczności i ewentualnej modyfikacji dawki.

Substancją czynną jest rozuwastatyna w postaci soli sodowej w dawce odpowiadającej 20 mg rozuwastatyny. Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, sodu cytrynian, magnezu stearynian, krospowidon. Otoczka: Opadry Pink 03B24082 (hypromeloza 6 cP, dwutlenek tytanu (E171), makrogol 400, tlenek żelaza czerwony (E172)).

Opakowanie zawiera 90 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• Nadwrażliwość na rozuwastatynę lub którykolwiek składnik leku.
• Ciąża i karmienie piersią. W przypadku zajścia w ciążę należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Kobiety stosujące lek powinny stosować skuteczną antykoncepcję.
• Choroba wątroby lub ciężka niewydolność nerek.
• Częste lub niewyjaśnione bóle mięśni.
• Jednoczesne stosowanie cyklosporyny lub skojarzenia sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir.
• Wystąpienie ciężkich reakcji skórnych po rozuwastatynie lub lekach pokrewnych.

Dawki 40 mg nie należy stosować u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek, chorobą tarczycy, predyspozycją do miopatii, spożywających duże ilości alkoholu, pochodzenia azjatyckiego lub stosujących fibraty.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach nerek, wątroby, problemach mięśniowych, spożywaniu alkoholu, chorobie tarczycy, stosowaniu fibratów, leków przeciw HIV (np. rytonawir z lopinawirem lub atazanawirem) oraz kwasu fusydowego. W przypadku bólu mięśni, szczególnie z gorączką i złym samopoczuciem, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie stosować dawki 40 mg bez konsultacji. Zgłaszano ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, DRESS). Statyny mogą wpływać na czynność wątroby, dlatego konieczne są badania enzymów wątrobowych. Pacjenci z cukrzycą lub ryzykiem jej rozwoju powinni być monitorowani. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 6 lat, a dawka 40 mg nie jest odpowiednia dla osób poniżej 18 lat.

Brak szczegółowych informacji dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Jak każdy lek, Ridlip może powodować działania niepożądane, zwykle łagodne i przemijające. Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną w przypadku reakcji alergicznych (obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu, wysypka, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS) lub bólu mięśni utrzymującego się dłużej niż zwykle, zerwania mięśnia czy objawów zespołu toczniopodobnego.

Często: ból głowy, ból brzucha, zaparcia, nudności, bóle mięśni, osłabienie, zawroty głowy, zwiększenie białka w moczu (zwykle przemijające), cukrzyca (ryzyko większe u osób z nadwagą, nadciśnieniem i wysokim poziomem cukru).

Niezbyt często: wysypka, świąd, inne reakcje skórne, zwiększenie białka w moczu (dawki 5–20 mg).

Rzadko: ciężkie reakcje alergiczne, uszkodzenie mięśni, zapalenie trzustki, zwiększenie enzymów wątrobowych, małopłytkowość, objawy zespołu toczniopodobnego.

Bardzo rzadko: żółtaczka, zapalenie wątroby, krwiomocz, neuropatia obwodowa, bóle stawów, utrata pamięci, ginekomastia.

Częstość nieznana: biegunka, kaszel, płytki oddech, obrzęki, zaburzenia snu, zaburzenia seksualne, depresja, problemy z oddychaniem, uszkodzenia ścięgien, trwałe osłabienie mięśni.

Brak szczegółowych informacji w źródle. Należy skonsultować się z lekarzem przed jednoczesnym stosowaniem innych leków.

Lek jest przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią.