Relpax, 40 mg, tabl.powl.,(i.rów),MDZ,Francja, 5 szt

Relpax to lek zawierający substancję czynną eletryptan, która łagodzi nasilenie bólu migrenowego.

Preparat jest wskazany w leczeniu ostrych napadów migrenowych bólu głowy, zarówno z aurą, jak i bez niej. Skutecznie redukuje również objawy towarzyszące migrenie, takie jak nudności, wymioty, światłowstręt czy nadwrażliwość na dźwięki. Może być stosowany w przypadku migreny związanej z miesiączką oraz w leczeniu nawrotowych bólów migrenowych. Nie wykazano skuteczności leku w zapobieganiu napadom, gdy jest przyjmowany w fazie aury, dlatego należy go stosować wyłącznie w trakcie bólu migrenowego.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zaleca się przyjęcie tabletki jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, choć skuteczność utrzymuje się również przy późniejszym zastosowaniu. Nie stosować profilaktycznie. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.

Dorośli: Zalecana dawka początkowa to 40 mg. W przypadku nawrotu bólu w ciągu 24 godzin można przyjąć kolejną dawkę, nie wcześniej niż po 2 godzinach od pierwszej. Maksymalna dawka dobowa wynosi 80 mg. Jeśli pierwsza dawka nie przyniesie poprawy w ciągu 2 godzin, nie należy przyjmować drugiej dawki na ten sam napad.

U pacjentów, u których dawka 40 mg była nieskuteczna w co najmniej 2 z 3 napadów, można rozważyć zwiększenie dawki do 80 mg w kolejnych epizodach, zachowując odstęp co najmniej 24 godzin między dawkami.

Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: W łagodnej i umiarkowanej niewydolności nerek zaleca się dawkę początkową 20 mg, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg. Lek jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności nerek.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: W łagodnej i umiarkowanej niewydolności wątroby nie ma konieczności zmiany dawki. Lek jest przeciwwskazany w ciężkiej niewydolności wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie zaleca się stosowania leku u osób powyżej 65 lat.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Objawy przedawkowania mogą obejmować nadciśnienie tętnicze i poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe.

Substancją czynną jest eletryptan w postaci bromowodorku eletryptanu. Jedna tabletka powlekana zawiera 40 mg eletryptanu. Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian. Skład otoczki: laktoza jednowodna, hypromeloza, dwutlenek tytanu (E171), triacetyna, żółcień pomarańczowa S, lak glinowy (E110). Lek zawiera laktozę, żółcień pomarańczową S, lak glinowy (E110) oraz sód.

Opakowanie zawiera 5 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

• Nadwrażliwość na eletryptan lub którykolwiek składnik leku.
• Ciężka niewydolność wątroby lub nerek.
• Umiarkowane lub ciężkie nadciśnienie tętnicze, niekontrolowane łagodne nadciśnienie.
• Choroba wieńcowa, w tym choroba niedokrwienna serca, dławica piersiowa, przebyty zawał, bezobjawowe niedokrwienie.
• Skurcz naczyń wieńcowych, objawy choroby niedokrwiennej serca, dławica Prinzmetala.
• Poważne zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca.
• Choroba naczyń obwodowych.
• Przebyty udar mózgu lub przemijające niedokrwienie mózgu.
• Jednoczesne stosowanie ergotaminy, jej pochodnych (np. metyzergidu) w ciągu 24 godzin przed lub po przyjęciu eletryptanu.
• Jednoczesne stosowanie innych agonistów receptora 5-HT1.

• Nie stosować leku bez wcześniejszej diagnostyki u pacjentów z podejrzeniem choroby serca.
• Szczególną ostrożność zachować u osób z czynnikami ryzyka choroby wieńcowej (nadciśnienie, cukrzyca, palenie tytoniu, wiek powyżej 40 lat, płeć męska, kobiety po menopauzie, obciążenie rodzinne).
• Pacjenci przyjmujący SSRI lub SNRI są narażeni na ryzyko zespołu serotoninowego (objawy: pobudzenie, dezorientacja, biegunka, gorączka, nadciśnienie, potliwość, tachykardia, nadwrażliwość na bodźce).
• Ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tryptanów i preparatów z dziurawcem.
• Zachować odstęp 24 godzin między stosowaniem ergotaminy lub jej pochodnych a lekiem Relpax.

Lek należy stosować wyłącznie w przypadku pewnego rozpoznania migreny. Nie jest wskazany w migrenie z porażeniem połowiczym, okoporaźnej ani podstawnej. Nie stosować w bólach głowy o nietypowym charakterze, które mogą być objawem poważnych chorób (np. udaru). Po zastosowaniu leku mogą wystąpić przemijające bóle w klatce piersiowej – w takim przypadku należy przerwać stosowanie do czasu wyjaśnienia przyczyny. Po dawkach 60 mg lub większych obserwowano przejściowy wzrost ciśnienia tętniczego. Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych może nasilać bóle głowy – w takim przypadku należy rozważyć odstawienie leku.

Jak każdy lek, Relpax może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej obserwowano osłabienie, senność, nudności i zawroty głowy. Nasilenie objawów zależy od dawki.

Częste (≤1/10): zapalenie gardła, nieżyt nosa, senność, ból głowy, zawroty głowy, mrowienie, zaburzenia czucia, wzmożone napięcie mięśni, niedoczulica, nużliwość mięśni, kołatanie serca, częstoskurcz, zaczerwienienie twarzy, ucisk w gardle, ból brzucha, nudności, suchość w ustach, niestrawność, nadmierne pocenie się, ból pleców, bóle mięśni, uczucie ciepła, osłabienie, ból w klatce piersiowej, dreszcze.

Niezbyt częste (≤1/100): jadłowstręt, zaburzenia myślenia, pobudzenie, splątanie, euforia, depresja, bezsenność, drżenie, przeczulica, ataksja, hipokinezy, zaburzenia mowy, stupor, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, ból gałki ocznej, światłowstręt, szum w uszach, choroba naczyń obwodowych, duszność, biegunka, zapalenie języka, wysypka, świąd, bóle stawów, zmiany zwyrodnieniowe, częstomocz, obrzęki.

Rzadkie (≤1/1000): zakażenia dróg oddechowych, powiększenie węzłów chłonnych, chwiejność emocjonalna, zapalenie spojówek, rzadkoskurcz, wstrząs, astma, zaparcia, zapalenie przełyku, obrzęk języka, hiperbilirubinemia, pokrzywka, zapalenie stawów, miopatia, bolesność piersi, obfite miesiączkowanie.

Częstość nieznana: reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), zespół serotoninowy, omdlenia, udar, nadciśnienie, niedokrwienie lub zawał serca, skurcz tętnicy wieńcowej, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, wymioty, wysypka, pokrzywka.