Ranlosin Duo, 6 mg+0,4 mg, tabl.o zmod.uwaln., 30 szt

Lek Ranlosin Duo zawiera dwie substancje czynne: solifenacynę i tamsulosynę. Stosowany jest u mężczyzn w terapii umiarkowanych i ciężkich objawów ze strony dolnych dróg moczowych, które dotyczą zarówno gromadzenia, jak i oddawania moczu. Objawy te wynikają z dolegliwości pęcherza moczowego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Lek jest wskazany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów w fazie napełniania pęcherza (takich jak parcie naglące, częstomocz) oraz w fazie opróżniania pęcherza, związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego u mężczyzn, u których monoterapia nie przyniosła wystarczającej poprawy.

Ranlosin Duo to preparat złożony w postaci tabletek, zawierający solifenacynę i tamsulosynę. Obie substancje działają w sposób uzupełniający, łagodząc objawy ze strony dolnych dróg moczowych w fazie napełniania pęcherza, związane z łagodnym rozrostem prostaty. Solifenacyna należy do leków przeciwcholinergicznych, natomiast tamsulosyna jest antagonistą receptorów alfa-adrenergicznych.

Substancje czynne: solifenacyna i tamsulosyna.

Każda tabletka zawiera warstwę z 6 mg solifenacyny bursztynianu (odpowiadającą 4,5 mg solifenacyny) oraz warstwę z 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (odpowiadającą 0,37 mg tamsulosyny).

Substancje pomocnicze: warstwa tamsulosyny o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera celulozę mikrokrystaliczną, makrogol o dużej masie cząsteczkowej, makrogol, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian. Warstwa solifenacyny o natychmiastowym uwalnianiu zawiera wapnia wodorofosforan, celulozę mikrokrystaliczną krzemowaną, hydroksypropylocelulozę niskopodstawioną, magnezu stearynian. Otoczka: hypromeloza, makrogol, tlenek żelaza czerwony (E172).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem. Dawka ustalana jest indywidualnie. Tabletki można przyjmować w trakcie posiłku lub między posiłkami, nie należy ich rozkruszać ani żuć.

Leku nie wolno stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik, podczas hemodializy, przy zaburzeniach czynności wątroby, w przypadku zaburzeń czynności nerek w połączeniu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem), przy chorobach żołądka lub jelit, miastenii, jaskrze z wąskim kątem przesączania oraz w przypadku hipotensji ortostatycznej w wywiadzie.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma zatrzymanie moczu, niedrożność przewodu pokarmowego, ryzyko spowolnienia perystaltyki, silny ból brzucha lub zgagę, zaburzenia neurologiczne, ciężką niewydolność nerek lub umiarkowaną niewydolność wątroby.

U niektórych pacjentów lek może powodować zawroty głowy, niewyraźne widzenie, zmęczenie i senność, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Jak każdy lek, Ranlosin Duo może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów): suchość w jamie ustnej.

Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): zaparcia, niestrawność, zawroty głowy, niewyraźne widzenie, zmęczenie, zaburzenia ejakulacji (np. wytrysk wsteczny, zmniejszona objętość nasienia lub brak wytrysku), nudności, ból brzucha. Zjawisko wytrysku wstecznego jest nieszkodliwe.

Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, a także o planowanych. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje: ketokonazol, erytromycynę, rytonawir, nelfinawir, itrakonazol, werapamil, diltiazem, paroksetynę, inne leki antycholinergiczne, leki cholinergiczne, metoklopramid, cyzapryd, leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne, bisfosfoniany.

Stosowanie leku przez kobiety jest przeciwwskazane.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.