Lek Pulmopect ma postać klarownego, jasnożółtego syropu o smaku malinowym.
Opakowanie stanowi butelka ze szkła oranżowego typu III z zakrętką z PP lub PP/PE (HDPE) z zamknięciem zabezpieczającym przed dostępem dzieci, z uszczelnieniem LDPE oraz miarką z PP o pojemności 15 ml, wyskalowaną na 2/2,5/3/4/5/6/7/7,5/8/9/10/11/12/12,5/15 ml, w tekturowym pudełku.
Wielkość opakowania: 200 ml syropu.
Lek Pulmopect zawiera substancję czynną lewodropropizynę, należącą do grupy leków o działaniu przeciwkaszlowym.
Pulmopect wskazany jest do leczenia objawów suchego, nieproduktywnego kaszlu.
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Zalecana dawka leku to 10 ml trzy razy na dobę, w odstępach nie mniejszych niż 6 godzin pomiędzy dawkami.
Stosowanie u dzieci w wieku powyżej 2 lat:
- 10-20 kg: zalecana dawka to 3 ml syropu trzy razy na dobę.
- 20-30 kg: zalecana dawka to 5 ml syropu trzy razy na dobę.
Konkretną dawkę i sposób leczenia ustala lekarz.
Sposób podawania
- Pulmopect należy stosować doustnie.
- Do butelki z syropem dołączona jest miarka pozwalająca odmierzyć 3, 5, 10 ml.
- Butelka zaopatrzona jest w dodatkowe zabezpieczenie jakim jest zakrętka z zamknięciem zabezpieczającym przed dostępem dzieci.
- W celu otwarcia butelki należy nacisnąć zakrętkę i obracać w kierunku wskazanym przez strzałkę.
Czas trwania leczenia
Jak długo stosować lek Pulmopect?
Leczenie należy kontynuować do czasu ustąpienia kaszlu lub zgodnie z zaleceniem lekarza.
W każdym przypadku, gdy kaszel nie ustępuje po 7 dniach leczenia zaleca się przerwać stosowanie leku i zasięgnąć porady lekarza.
Należy pamiętać, że kaszel jest objawem choroby i należy rozpoznać, a następnie leczyć chorobę, która jest jego przyczyną.
Jak każdy lek, lek Pulmopect może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Podczas stosowania leku Pulmopect działania niepożądane występują bardzo rzadko. W większości przypadków nie są to ciężkie powikłania, a objawy ustępują po przerwaniu leczenia, czasem tylko wymagając specyficznego leczenia farmakologicznego.
Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zwrócić się po pomoc medyczną jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek z niżej wymienionych objawów:
- ciężkie przypadki reakcji skórnych (pokrzywka, świąd) lub chorób skóry, np. przebiegających z tworzeniem się pęcherzy (epidermoliza);
- nierówna praca serca (ryzyko arytmi serca);
- reakcja alergiczna/anafilaktyczna, w postaci obrzęku, duszności, wymiotów i biegunki;
- niebezpiecznie małe stężenie cukru we krwi, który może doprowadzić do utraty przytomności (śpiączka hipoglikemiczna).
Należy powiadomić lekarza, jeśli wystąpi którykolwiek z następujących działań niepożądanych lub nasili się:
Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
- pokrzywka, zaczerwienienie skóry, wysypka, swędzenie, reakcje skórne, ciężkie reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy, ust, warg lub gardła (obrzęk naczynioruchowy);
- bóle żołądka, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka;
- reakcje alergiczne, w tym natychmiastowe, ogólne złe samopoczucie;
- zawroty głowy, zaburzenia równowagi, drżenia, mrowienie, drętwienie;
- kołatanie serca, częstoskurcz, obniżenie ciśnienia tętniczego;
- drażliwość, senność, depersonalizacja (zaburzenia postrzegania własnej osoby i otoczenia);
- duszność, kaszel, obrzęk błony śluzowej układu oddechowego;
- niedobór lub brak sił (astenia) i osłabienie kończyn dolnych.
Ponadto wystąpiły następujące działania niepożądane:
- zapalenie języka i aftowe zapalenie jamy ustnej z gorączką;
- stan zapalny spowodowany zatrzymaniem odpływu żółci z wątroby (cholestatyczne zapalenie wątroby);
- rozszerzenie źrenic oraz utrata zdolności widzenia. W obu przypadkach objawy ustąpiły po odstawieniu leku;
- obrzęk powiek, który najczęściej można uznać za obrzęk naczynioruchowy (szybka reakcja alergiczna z wysypką);
- napady padaczki - duży napad padaczkowy (drgawki kloniczno-toniczne) oraz mały napad padaczkowy (bezdrgawkowy, tzw. napad typu petit mal).
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci
- senność, zmniejszenie napięcia mięśniowego i wymioty u noworodka, karmionego piersią przez matkę, która przyjmowała lewodropropizynę. Objawy te pojawiły się po karmieniu piersią i ustępowały samoistnie po ominięciu kilku karmień (piersią).
Stosowanie leku Pulmopect zgodnie z zaleceniami podanymi w ulotce dla pacjenta zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Leku Pulmopect nie należy stosować w następujących przypadkach:
- jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
- jeśli pacjent ma śluzotok oskrzelowy (nadmierna wydzielina z oskrzeli), stan charakteryzujący się wytwarzaniem dużej ilości śluzu (flegmy).
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia oddechowe charakteryzujące się zmniejszeniem zdolności do wydalania śluzu (zespół Kartagenera, dyskineza rzęsek).
- u kobiet w ciąży i karmiących piersią,
- u dzieci w wieku poniżej 2 lat.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Pulmopect należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek (ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny poniżej 35 ml/min),
- osoby starsze, ponieważ zmienia się u nich wrażliwość na leki,
- jeśli pacjent przyjmuje leki uspokajające stosowane w leczeniu lęku i jest osobą szczególnie wrażliwą.
Pulmopect jest lekiem stosowanym w leczeniu kaszlu. Można go stosować tylko w oczekiwaniu na rozpoznanie przyczyny kaszlu i (lub) podczas leczenia choroby powodującej ten kaszel.
Nie należy stosować leku Pulmopect podczas długotrwałego leczenia. Jeśli po upływie 7 dni nie nastąpiła poprawa, należy skontaktować się z lekarzem.
Stosowanie u dzieci w wieku powyżej 2 lat:
- 10-20 kg: zalecana dawka to 3 ml syropu trzy razy na dobę.
- 20-30 kg: zalecana dawka to 5 ml syropu trzy razy na dobę.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
W szczególności należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leków uspokajających (stosowanych w leczeniu lęku).
Zalecane jest stosowanie produktu leczniczego pomiędzy posiłkami.
Pulmopect a alkohol
W ulotce nie podano informacji na temat interakcji leku Pulmopect a alkohol.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek jest przeciwskazany u kobiet w ciąży lub zamierzających zajść w ciążę, a także w okresie karmienia piersią.
Lek Pulmopect może powodować senność.
Jeśli wystąpi ten objaw, należy unikać prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. W przypadku przedawkowania z objawami klinicznymi lekarz natychmiast wdroży leczenie objawowe oraz, w razie konieczności, zastosuje typowe postępowanie doraźne (płukanie żołądka, węgiel aktywowany, pozajelitowa podaż płynów, itd.).
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W przypadku, gdy pacjent zapomni zażyć lek Pulmopect, powinien przyjąć kolejną dawkę leku o zwykłej porze.
Substancją czynną leku jest lewodropropizyna.
- 5 ml syropu zawiera 30 mg lewodropropizyny.
Pozostałe składniki to: kwas cytrynowy jednowodny, sodu wodorotlenek, sacharoza, aromat malinowy A [substancje i preparaty aromatyzujące, naturalne substancje aromatyzujące, glikol propylenowy (E1520), alkohol etylowy], woda oczyszczona.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie butelki oraz pudełku po: Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Nie stosować tego leku, po upływie 6 miesięcy od daty pierwszego otwarcia butelki.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
