Pralex, 20 mg, tabletki powlekane, 28 szt.

Pralex to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek powlekanych, zawierający escytalopram – substancję z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Stosuje się go również w leczeniu zaburzeń lękowych oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Lek jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, a także w zaburzeniach lękowych, takich jak napady paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna oraz w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym.

Pralex działa poprzez wpływ na układ serotoninergiczny w mózgu. Escytalopram zwiększa stężenie serotoniny, blokując jej wychwyt zwrotny, co poprawia nastrój i zmniejsza objawy lękowe. Mechanizm ten jest charakterystyczny dla leków z grupy SSRI.

Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka zawiera 20 mg escytalopramu (Escitalopramum) w postaci szczawianu.

Substancje pomocnicze: rdzeń tabletki – celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, butylohydroksytoluen (E 321), butylohydroksyanizol (E 320), krzemionka koloidalna bezwodna, talk, magnezu stearynian; otoczka – hypromeloza 5 cPs, makrogol 400, dwutlenek tytanu (E 171).

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub informacjami w ulotce. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Tabletki przyjmuje się doustnie, popijając wodą, z posiłkiem lub bez. Nie należy ich rozgryzać ze względu na gorzki smak.

Leku nie wolno stosować w przypadku uczulenia na escytalopram lub którykolwiek składnik preparatu. Przeciwwskazaniem są także wrodzone zaburzenia rytmu serca lub wcześniejsze epizody zaburzeń rytmu serca potwierdzone w badaniu EKG.

W początkowym okresie leczenia może wystąpić niepokój lub trudności w utrzymaniu bezruchu – w takiej sytuacji należy niezwłocznie poinformować lekarza. Leki z grupy SSRI, w tym escytalopram, mogą powodować zaburzenia seksualne, które czasem utrzymują się po zakończeniu terapii. Depresji i zaburzeniom lękowym mogą towarzyszyć myśli samobójcze lub o samookaleczeniu, szczególnie na początku leczenia, gdy efekt terapeutyczny pojawia się dopiero po około dwóch tygodniach lub dłużej. W razie wystąpienia takich myśli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić do szpitala. Pełna lista ostrzeżeń znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania.

Do czasu ustalenia, jak lek wpływa na organizm, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Pralex może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób): nudności, bóle głowy.

Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób): niedrożność nosa lub katar (zapalenie zatok), zmiany łaknienia, lęk, niepokój, nieprawidłowe sny, bezsenność, senność, zawroty głowy, ziewanie, drżenia, mrowienie skóry, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne (opóźnienie wytrysku, zaburzenia wzwodu, obniżenie libido, trudności w osiąganiu orgazmu u kobiet), uczucie zmęczenia, gorączka, przyrost masy ciała.

Objawy te zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Część z nich może być związana z chorobą podstawową i zniknie wraz z poprawą stanu zdrowia. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce leku.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Nie wolno stosować Pralexu jednocześnie z lekami wpływającymi na rytm serca, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre leki przeciwpsychotyczne (pochodne fenotiazyny, pimozyd, haloperydol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki (sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna i.v., pentamidyna), leki przeciwmalaryczne (szczególnie halofantryna) oraz niektóre leki przeciwhistaminowe (astemizol, hydroksyzyna, mizolastyna).

Szczególnie istotne jest poinformowanie lekarza o stosowaniu: nieselektywnych inhibitorów MAO (fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid, tranylcypromina), moklobemidu, selegiliny, linezolidu, litu, imipraminy, dezypraminy, sumatryptanu, opioidów (buprenorfina, tramadol), cymetydyny, inhibitorów pompy protonowej (lanzoprazol, omeprazol), flukonazolu, tyklopidyny, ziela dziurawca, kwasu acetylosalicylowego i NLPZ, leków przeciwzakrzepowych (warfaryna, dipirydamol, fenprokumon), meflochiny, flekainidu, propafenonu, metoprololu, innych leków przeciwdepresyjnych (dezypramina, klomipramina, nortryptylina) oraz leków przeciwpsychotycznych (rysperydon, tiorydazyna, haloperydol), a także leków obniżających poziom potasu lub magnezu we krwi.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu w ciąży podejmuje lekarz. Escytalopram przenika do mleka kobiecego.

Leku nie należy stosować u osób poniżej 18. roku życia.