Pralex, 10 mg, tabl.powl.,(i.row),InPh,Litwa, 28 szt.

Pralex 10 mg to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający substancję czynną escytalopram. Należy on do grupy leków przeciwdepresyjnych określanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Działają one na układ serotoninowy w mózgu, zwiększając stężenie serotoniny, której zaburzenia są uznawane za istotny czynnik w rozwoju depresji i chorób z nią związanych. Produkt pochodzi z importu równoległego.

Lek stosuje się w leczeniu dużych epizodów depresyjnych oraz zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenia lękowe z napadami paniki (z agorafobią lub bez), fobia społeczna, uogólnione zaburzenia lękowe i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Poprawa stanu pacjenta może nastąpić dopiero po kilku tygodniach terapii, dlatego leczenie należy kontynuować zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli początkowo nie widać efektów.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skonsultować się ze specjalistą.

Dorośli: W leczeniu depresji zwykle stosuje się 10 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 20 mg. W zaburzeniach lękowych z napadami paniki początkowo podaje się 5 mg na dobę przez tydzień, następnie 10 mg, a w razie potrzeby do 20 mg. W fobii społecznej dawka początkowa to 10 mg na dobę, którą można zmniejszyć do 5 mg lub zwiększyć do 20 mg. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych stosuje się 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku: Zalecana dawka początkowa to 5 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg.

Dzieci i młodzież: Leku nie stosuje się u osób poniżej 18 lat.

Tabletki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, popijając wodą. Nie należy ich rozgryzać. W razie potrzeby tabletkę można podzielić na pół, korzystając z rowka dzielącego.

Czas trwania leczenia: Poprawa może pojawić się po kilku tygodniach. Nie należy przerywać terapii bez konsultacji z lekarzem. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów.

Opakowanie zawiera 28 tabletek powlekanych.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Leku Pralex nie należy stosować w przypadku:

• uczulenia na escytalopram lub którykolwiek składnik preparatu,
• przyjmowania nieselektywnych inhibitorów MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid),
• występowania wrodzonych lub przebytych zaburzeń rytmu serca,
• stosowania leków wpływających na rytm serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach i dolegliwościach, w szczególności o padaczce, chorobach wątroby i nerek, cukrzycy, zmniejszonym stężeniu sodu we krwi, skłonności do krwawień, leczeniu elektrowstrząsami, chorobach serca, zaburzeniach rytmu serca, a także o problemach z oczami (np. jaskra).

• W przypadku napadów drgawkowych należy przerwać leczenie.
• Może być konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z chorobami wątroby, nerek lub cukrzycą.
• Lek może wpływać na kontrolę glikemii.
• Należy zachować ostrożność w przypadku chorób serca i zaburzeń elektrolitowych.

Jak każdy lek, Pralex może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najczęściej są one łagodne i ustępują po kilku tygodniach. W razie wystąpienia ciężkich objawów, takich jak reakcje alergiczne, zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca, żółtaczka, napady drgawkowe lub myśli samobójcze, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Bardzo często: nudności, ból głowy.

Często: katar, zmiany apetytu, lęk, bezsenność, senność, zawroty głowy, drżenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, nadmierne pocenie się, bóle mięśni i stawów, zaburzenia seksualne, zmęczenie, gorączka, zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często: wysypka, świąd, pobudzenie, napady paniki, omdlenia, zaburzenia widzenia, wypadanie włosów, nieregularne miesiączki, szybkie bicie serca, obrzęki, krwawienia z nosa.

Rzadko: agresja, omamy, wolne bicie serca.

Nieznane: hiponatremia, niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia czynności wątroby, mimowolne ruchy mięśni, priapizm, małopłytkowość, obrzęk naczynioruchowy, mlekotok, mania, zwiększone ryzyko złamań kości, wydłużenie odcinka QT.

Działania niepożądane należy zgłaszać lekarzowi, farmaceucie lub bezpośrednio do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.