Posela, 3 mg, tabl.,(i.row),Delf,Holandia, 4 szt.

Posela to lek zawierający substancję czynną iwermektynę, stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez określone pasożyty.

Lek stosuje się w terapii:

• zakażenia jelitowego zwanego strongyloidozą (anguillulosis), wywoływanego przez pasożyta Strongyloides stercoralis,
• mikrofilaremii związanej z filariozą limfatyczną, spowodowaną obecnością niedojrzałych form pasożyta Wuchereria bancrofti; lek działa na formy niedojrzałe, nie eliminuje dorosłych pasożytów,
• świerzbu wywołanego przez roztocza skórne, który powoduje silny świąd; lek należy stosować wyłącznie po potwierdzeniu lub podejrzeniu zakażenia przez lekarza.

Posela nie zapobiega tym infekcjom i nie działa na dorosłe formy pasożytów. Lek należy przyjmować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Leczenie strongyloidozy jelitowej:

• Jednorazowa dawka doustna wynosi 200 mikrogramów iwermektyny na kilogram masy ciała.

Leczenie mikrofilaremii (Wuchereria bancrofti):

• Zalecana dawka to 150–200 μg/kg masy ciała, podawana jednorazowo co 6 miesięcy.
• Na terenach endemicznych, gdzie leczenie odbywa się co 12 miesięcy, stosuje się dawkę 300–400 μg/kg masy ciała, aby utrzymać supresję mikrofilaremii.

Leczenie świerzbu:

• Dawka wynosi 200 mikrogramów iwermektyny na kilogram masy ciała.
• Skuteczność terapii ocenia się po 4 tygodniach; lekarz może zalecić drugą dawkę po 8–15 dniach.
• Osoby z bliskiego otoczenia pacjenta powinny skonsultować się z lekarzem, aby uniknąć ponownego zakażenia.
• Należy przestrzegać zasad higieny, w tym utrzymywać krótkie i czyste paznokcie oraz stosować się do zaleceń dotyczących prania odzieży i pościeli.

Tabletki są przeznaczone do stosowania doustnego. U dzieci poniżej 6 lat należy je rozgnieść przed połknięciem. Całą przepisana dawkę należy przyjąć jednorazowo, popijając wodą, na pusty żołądek. Nie wolno spożywać posiłków przez 2 godziny przed i po przyjęciu leku, ponieważ wpływ pokarmu na wchłanianie nie jest znany. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zasięgnąć ich porady.

• Substancja czynna: iwermektyna – 3 mg w jednej tabletce.
• Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna (E 460), skrobia żelowana, skrobia kukurydziana, butylohydroksyanizol (E 320), stearynian magnezu (E 470b).

Opakowanie zawiera 4 tabletki.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na iwermektynę lub którykolwiek składnik leku. Objawy reakcji alergicznej mogą obejmować wysypkę, trudności w oddychaniu lub gorączkę.
• Wystąpienie w przeszłości ciężkich reakcji skórnych po iwermektynie, takich jak łuszczenie się skóry, pęcherze lub owrzodzenia w jamie ustnej.

W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem leczenia.

Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem ewentualne ryzyko. W trakcie leczenia iwermektyną mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W razie ich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zgłosić się po pomoc medyczną.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent:

• ma osłabiony układ odpornościowy,
• mieszkał lub mieszka w regionach Afryki, gdzie występuje Loa loa (robak oczny),
• był leczony cytrynianem dietylokarbamazyny (DEC), ponieważ jednoczesne stosowanie z iwermektyną może zwiększać ryzyko ciężkich działań niepożądanych.

Jak każdy lek, Posela może powodować działania niepożądane. W razie wystąpienia ciężkich reakcji skórnych (np. wysypki z pęcherzami, owrzodzeń w jamie ustnej, gorączki) należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

Możliwe działania niepożądane:

• Reakcje alergiczne: nagła gorączka, wysypka, świąd, trudności w oddychaniu.
• Choroba wątroby (ostre zapalenie), zmiany w badaniach laboratoryjnych (enzymy wątrobowe, bilirubina, eozynofilia), krew w moczu, zaburzenia świadomości lub śpiączka.

Dodatkowe objawy zależą od rodzaju zakażenia:

• Strongyloidoza: osłabienie, utrata apetytu, ból brzucha, biegunka lub zaparcia, nudności, wymioty, senność, dreszcze.
• Mikrofilaremia: gorączka, bóle głowy, mięśni i stawów, nudności, ból brzucha, kaszel, duszność, niskie ciśnienie, zawroty głowy, ból jąder.
• Świerzb: nasilenie świądu na początku leczenia.
• Zakażenie Loa loa: zaburzenia neurologiczne, ból szyi lub pleców, krwawienie w białkach oczu, duszność, utrata kontroli nad pęcherzem, zmiany stanu psychicznego, śpiączka.
• Zakażenie Onchocerca volvulus: świąd, wysypka, bóle mięśni i stawów, gorączka, nudności, obrzęki, biegunka, zawroty głowy, niedociśnienie, szybkie tętno, zmiany widzenia, obrzęk powiek, pogorszenie astmy.