Oriven, 225 mg, kapsułki dojelitowe o przedłużonym uwalnianiu, 28 szt.

Oriven to lek w postaci kapsułek dojelitowych o przedłużonym uwalnianiu, należący do grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Stosowany jest w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych.

Oriven jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji, zapobiegania ich nawrotom, a także w terapii zaburzenia lękowego uogólnionego, fobii społecznej oraz zaburzenia lękowego z napadami paniki, z agorafobią lub bez niej.

Oriven należy do grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, wykazując działanie przeciwdepresyjne.

Substancją czynną leku jest wenlafaksyna (Venlafaxinum). Każda twarda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 225 mg wenlafaksyny w postaci chlorowodorku wenlafaksyny.

Substancje pomocnicze: zawartość kapsułki – celuloza mikrokrystaliczna, powidon, talk, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, etyloceluloza, kopowidon; otoczka kapsułki – żelatyna, dwutlenek tytanu (E 171), karmoizyna (E 122), woda oczyszczona; tusz – szelak, indygokarmin (E 132), glikol propylenowy, amonowy wodorotlenek stężony.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie. Oriven przyjmuje się doustnie, codziennie o stałej porze, niezależnie od tego, czy jest to rano, czy wieczorem. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem, i przyjmować z posiłkiem. Nie wolno ich dzielić, zgniatać, przełamywać ani żuć.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na którykolwiek składnik preparatu oraz podczas jednoczesnego przyjmowania nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent ma choroby oczu (np. jaskrę), nadciśnienie, choroby serca, napady drgawek w wywiadzie, hiponatremię, zaburzenia krzepnięcia lub przyjmuje leki zwiększające ryzyko krwawień (np. warfarynę), jest w ciąży, miał epizody manii lub zaburzeń dwubiegunowych, zachowania agresywne lub choruje na cukrzycę.

W przypadku pojawienia się myśli samobójczych lub o samookaleczeniu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Podczas terapii nie należy spożywać alkoholu, gdyż może to prowadzić do nadmiernego zmęczenia i utraty przytomności. Leki z grupy SNRI mogą powodować zaburzenia czynności seksualnych.

Do czasu poznania wpływu leku na organizm nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak każdy lek, Oriven może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Niezbyt często (u maksymalnie 1 na 100 osób) mogą pojawić się: obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, rąk lub stóp, wypukła, swędząca wysypka, trudności w przełykaniu lub oddychaniu. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest, jeśli pacjent stosuje: tryptany (na migrenę), inne leki przeciwdepresyjne (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe, lit), amfetaminy (ADHD, narkolepsja, otyłość), linezolid, inhibitory MAO (moklobemid), sybutraminę, opioidy (np. buprenorfina, tramadol, fentanyl, tapentadol, petydyna, pentazocyna), dekstrometorfan, metadon, błękit metylenowy, ziele dziurawca, tryptofan, leki przeciwpsychotyczne, leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid), antybiotyki (erytromycyna, moksyfloksacyna), leki przeciwhistaminowe, ketokonazol, haloperydol, rysperydon, metoprolol.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o stosowaniu preparatu w tym okresie podejmuje lekarz.

Leku nie należy stosować u osób poniżej 18. roku życia.