Novo-Hel.Depot podstawowe, roztwór I-50%, II-50%, 3 fiolki (4,5 ml), stężenie 1-3

Novo-Hel.Depot podstawowe, roztwór I-50%, II-50%, 3 fiolki (4,5 ml), stężenie 1-3 to zawiesina do wstrzykiwań stosowana w immunoterapii swoistej (odczulaniu). Jej celem jest złagodzenie objawów klinicznych związanych z określonym alergenem lub alergenami oraz ograniczenie stosowania leków objawowych. Preparat wykorzystuje się w leczeniu chorób alergicznych, takich jak alergiczny nieżyt nosa, zapalenie spojówek czy astma oskrzelowa.

Lek jest wskazany w terapii chorób alergicznych, w tym alergicznego kataru, zapalenia spojówek i astmy oskrzelowej, wywoływanych przez alergeny, których nie można wyeliminować ze środowiska pacjenta.

Preparat zawiera wyciągi alergenowe stosowane w procesie odczulania. Mechanizm działania polega na podawaniu podskórnych iniekcji z rosnącymi dawkami alergenów, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergii. Po wstrzyknięciu wyciąg jest wchłaniany głównie przez komórki skóry prezentujące antygen oraz limfocyty układu odpornościowego.

Preparat zawiera wyciągi alergenowe pochodzenia zwierzęcego (sierść, nabłonki, pierze), roztoczy kurzu domowego oraz grzybów pleśniowych. Skład jest dobierany indywidualnie w zależności od profilu uczulenia pacjenta, a szczegółowe informacje znajdują się na opakowaniu. Standaryzacja odbywa się w jednostkach TU (terapeutycznych) lub PNU (azotu białkowego).

Stężenia wyciągów:

• Pochodzenia zwierzęcego: 25 PNU/ml (stężenie 1), 250 PNU/ml (stężenie 2), 2500 PNU/ml (stężenie 3)
• Grzyby pleśniowe: 5 PNU/ml (stężenie 1), 50 PNU/ml (stężenie 2), 500 PNU/ml (stężenie 3)
• Roztocza kurzu domowego: 50 TU/ml lub 50 PNU/ml (stężenie 1), 500 TU/ml lub 500 PNU/ml (stężenie 2), 5000 TU/ml lub 5000 PNU/ml (stężenie 3)

Stężenie 2 jest rozcieńczeniem stężenia 3 w stosunku 1:10, a stężenie 1 jest rozcieńczeniem stężenia 2 w tym samym stosunku. Substancje pomocnicze to: wodorotlenek glinu, chlorek sodu, wodorowęglan sodu, fenol oraz woda do wstrzykiwań.

Dawkowanie i częstotliwość podawania ustala lekarz indywidualnie. W przypadku alergenów sezonowych (np. grzybów pleśniowych) terapię należy rozpocząć poza sezonem, a w przypadku alergenów całorocznych – w okresie wolnym od objawów. Iniekcje wykonuje się podskórnie po stronie prostowników ramienia, na szerokość dłoni powyżej łokcia, unikając podania dożylnego. Po każdej iniekcji pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 30 minut, a następnie jego stan musi ocenić lekarz.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którykolwiek składnik preparatu, przy niewystarczająco kontrolowanej lub umiarkowanej do ciężkiej astmie, nieodwracalnych zmianach w narządzie objętym reakcją alergiczną (np. rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli), ciężkich chorobach przewlekłych (np. nowotwory, czynna gruźlica płuc), niewydolności serca lub krążenia, chorobach układu immunologicznego (np. choroby autoimmunologiczne, choroby kompleksów immunologicznych, defekty immunologiczne, stwardnienie rozsiane) oraz w przypadku ciężkich zaburzeń psychicznych.

Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje inhibitory konwertazy angiotensyny z powodu nadciśnienia. W dniu podania szczepionki należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego, spożywania alkoholu, wizyt w saunie oraz gorących kąpieli.

Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ponieważ może powodować zawroty głowy.

Jak każdy lek, ten preparat może wywoływać działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta one wystąpią. Przy zachowaniu odpowiednich odstępów między iniekcjami i indywidualnym dostosowaniu dawek reakcje alergiczne są rzadkie i zwykle łagodne. Mogą jednak pojawić się reakcje miejscowe lub uogólnione. W przypadku objawów nietolerancji podczas wstrzykiwania należy natychmiast przerwać podawanie. Sporadycznie może wystąpić opóźniony obrzęk w miejscu iniekcji, będący wynikiem odpowiedzi immunologicznej. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie lub niedawno stosowanych lekach, a także o planowanych, w tym wydawanych bez recepty. Szczególnie istotne jest zgłoszenie stosowania innych leków przeciwalergicznych, beta-blokerów oraz inhibitorów ACE.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o terapii w tym okresie podejmuje lekarz.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 5. roku życia.