Norvasc, 5 mg, tabl.,(i.rów),MDZ,Rumunia, 30 szt

Norvasc to lek zawierający substancję czynną amlodypinę, należącą do grupy antagonistów wapnia.

Norvasc stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz bólu w klatce piersiowej związanego z dławicą piersiową, w tym jej rzadkiej postaci – dławicy Prinzmetala (naczynioskurczowej). U pacjentów z nadciśnieniem lek rozszerza naczynia krwionośne, ułatwiając przepływ krwi. W chorobie niedokrwiennej serca poprawia dopływ krwi i tlenu do mięśnia sercowego, co zapobiega bólom w klatce piersiowej. Nie działa jednak doraźnie w przypadku napadu dławicy.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Norvasc dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg. Zwykle początkowo stosuje się 5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, najlepiej o stałej porze, popijając wodą. Nie należy łączyć go z sokiem grejpfrutowym.

U dzieci i młodzieży w wieku 6–17 lat zazwyczaj stosuje się 2,5 mg na dobę, a maksymalnie 5 mg na dobę. Tabletki 5 mg można podzielić na połowy. Ważne jest regularne przyjmowanie leku i nieprzerywanie terapii bez konsultacji z lekarzem.

Przyjęcie zbyt dużej ilości tabletek może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia krwi, zawroty głowy, omdlenie, a w ciężkich przypadkach wstrząs, utratę przytomności i obrzęk płuc. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien pominąć zapomnianą tabletkę i przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

• Substancja czynna: amlodypina. Każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci bezylanu amlodypiny).
• Pozostałe składniki: wapnia wodorofosforan, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A).

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na amlodypinę, inne antagoniści wapnia lub którykolwiek składnik leku (objawy: swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności w oddychaniu).
• Bardzo niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie).
• Zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny.
• Niewydolność serca po przebytym zawale serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent:

• niedawno przeszedł zawał serca,
• cierpi na niewydolność serca,
• ma znacznie podwyższone ciśnienie krwi (przełom nadciśnieniowy),
• choruje na wątrobę,
• wymaga dostosowania dawki z powodu podeszłego wieku.

Jak każdy lek, Norvasc może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (≥1/10):

• Obrzęk (zatrzymanie płynów).

Częste (≤1/10):

• Ból głowy, zawroty głowy, senność.
• Kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy.
• Ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, niestrawność.
• Zmęczenie, osłabienie.
• Zaburzenia widzenia, podwójne widzenie.
• Skurcze mięśni, obrzęk kostek.

Niezbyt częste:

• Zmiany nastroju, lęk, depresja, bezsenność.
• Drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia, drętwienie kończyn.
• Szum w uszach, niskie ciśnienie, kaszel, suchość w ustach, wymioty.
• Wysypki, świąd, nadmierna potliwość, utrata włosów.
• Zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia erekcji, ból mięśni i stawów.
• Zmiany masy ciała.

Rzadkie: dezorientacja.

Bardzo rzadkie:

• Zmniejszenie liczby krwinek białych i płytek krwi.
• Hiperglikemia.
• Zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia czynności wątroby.
• Ciężkie reakcje skórne, zapalenie naczyń, wrażliwość na światło.
• Zaburzenia neurologiczne (sztywność, drżenie, trudności w poruszaniu).

Częstość nieznana: objawy parkinsonizmu (drżenie, sztywność, spowolnienie ruchów).