Norvasc, 10 mg, tabl.,(i.row),Delf,Irlandia, 28 szt

Norvasc to lek zawierający substancję czynną amlodypinę, należącą do grupy antagonistów wapnia.

Norvasc stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz bólu w klatce piersiowej związanego z dławicą piersiową, w tym jej rzadką postacią – dławicą Prinzmetala (naczynioskurczową). U pacjentów z nadciśnieniem lek rozszerza naczynia krwionośne, ułatwiając przepływ krwi. W chorobie niedokrwiennej serca poprawia dopływ krwi i tlenu do mięśnia sercowego, co zapobiega bólom w klatce piersiowej. Lek nie działa doraźnie w przypadku napadu dławicy.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Norvasc dostępny jest w dawkach 5 mg i 10 mg. Zwykle początkowo stosuje się 5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, najlepiej o stałej porze, popijając wodą. Nie należy łączyć go z sokiem grejpfrutowym.

Dzieci i młodzież: w wieku 6–17 lat zazwyczaj stosuje się 2,5 mg na dobę, maksymalnie 5 mg na dobę. Tabletki 5 mg można podzielić na połowy. Lek należy stosować regularnie, nie przerywając terapii bez konsultacji z lekarzem.

Przyjęcie zbyt dużej dawki może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia krwi, zawroty głowy, omdlenie, a w ciężkich przypadkach wstrząs i utratę przytomności. Może również wystąpić obrzęk płuc z dusznością nawet do 24–48 godzin po przedawkowaniu. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

W przypadku pominięcia dawki należy ją opuścić i przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.

• Substancja czynna: amlodypina. Każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu amlodypiny).
• Pozostałe składniki: wapnia wodorofosforan, magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A).

Opakowanie zawiera 28 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

• Nadwrażliwość na amlodypinę, inne antagoniści wapnia lub którykolwiek składnik leku (objawy: swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności w oddychaniu).
• Bardzo niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie).
• Zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny.
• Niewydolność serca po przebytym zawale serca.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent:

• niedawno przeszedł zawał serca,
• cierpi na niewydolność serca,
• ma znacznie podwyższone ciśnienie krwi (przełom nadciśnieniowy),
• choruje na wątrobę,
• wymaga dostosowania dawki z powodu podeszłego wieku.

Jak każdy lek, Norvasc może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku:

• nagłego świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności,
• obrzęku powiek, twarzy, warg, języka lub gardła,
• ciężkich reakcji skórnych (wysypka, pęcherze, złuszczanie skóry),
• zawału serca, zaburzeń rytmu serca,
• zapalenia trzustki z silnym bólem brzucha.

Bardzo częste: obrzęk (zatrzymanie płynów).

Częste: ból głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, niestrawność, zmęczenie, zaburzenia widzenia, skurcze mięśni, obrzęk kostek.

Niezbyt częste: zmiany nastroju, lęk, depresja, bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia, drętwienie kończyn, szum w uszach, niskie ciśnienie, kaszel, suchość w ustach, wymioty, wysypka, świąd, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia erekcji, ból mięśni i stawów, zmiany masy ciała.

Rzadkie: dezorientacja.

Bardzo rzadkie: zaburzenia krwi (małopłytkowość, leukopenia), hiperglikemia, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie naczyń, reakcje skórne, zaburzenia nerwowe.

Częstość nieznana: objawy parkinsonizmu (drżenie, sztywność, spowolnienie ruchów).