Norvasc, 10 mg, tabl.,(i.row),Delf,Czechy, 30 szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Norvasc 10 mg to lek w postaci tabletek, zawierający substancję czynną amlodypinę, należącą do grupy antagonistów wapnia.

Lek Norvasc stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz bólu w klatce piersiowej związanego z dławicą piersiową, w tym jej rzadką postacią – dławicą Prinzmetala (naczynioskurczową). U pacjentów z nadciśnieniem lek rozszerza naczynia krwionośne, ułatwiając przepływ krwi. W chorobie niedokrwiennej serca poprawia dopływ krwi i tlenu do mięśnia sercowego, co zapobiega bólom w klatce piersiowej. Lek nie działa doraźnie w przypadku napadu dławicy.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Zwykle dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, a w razie potrzeby może być zwiększona do 10 mg raz na dobę. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, najlepiej o stałej porze, popijając wodą. Nie należy łączyć go z sokiem grejpfrutowym.

U dzieci i młodzieży w wieku 6–17 lat zalecana dawka początkowa to 2,5 mg na dobę, a maksymalna – 5 mg na dobę. Tabletki 5 mg można dzielić na połowy, aby uzyskać dawkę 2,5 mg. Lek należy stosować regularnie, nie czekając z kolejną wizytą u lekarza do momentu wyczerpania tabletek.

Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Leku Norvasc nie należy stosować:

• u osób uczulonych na amlodypinę, inne składniki preparatu lub jakiegokolwiek antagonistę wapnia (objawy to m.in. swędzenie, zaczerwienienie skóry, trudności w oddychaniu),
• w przypadku bardzo niskiego ciśnienia tętniczego,
• przy zwężeniu zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząsie kardiogennym,
• u pacjentów z niewydolnością serca po przebytym zawale.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza, jeśli pacjent:

• niedawno przeszedł zawał serca,
• cierpi na niewydolność serca,
• ma znacznie podwyższone ciśnienie krwi (przełom nadciśnieniowy),
• choruje na wątrobę,
• wymaga dostosowania dawki w podeszłym wieku.

Amlodypina może w niewielkim lub umiarkowanym stopniu wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Objawy takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie czy nudności mogą osłabić koncentrację, szczególnie na początku leczenia.

Przyjęcie zbyt dużej dawki może spowodować znaczne obniżenie ciśnienia krwi, zawroty głowy, omdlenie, a w ciężkich przypadkach wstrząs. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Jak każdy lek, Norvasc może powodować działania niepożądane. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku objawów takich jak: nagły świszczący oddech, obrzęk twarzy, języka lub gardła, ciężkie reakcje skórne, zawał serca czy zapalenie trzustki.

Bardzo częste: obrzęk (zatrzymanie płynów).

Częste: ból głowy, zawroty głowy, senność, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, niestrawność, zmęczenie, zaburzenia widzenia, skurcze mięśni, obrzęk kostek.

Niezbyt częste: zmiany nastroju, lęk, depresja, bezsenność, drżenie, omdlenia, drętwienie kończyn, szum w uszach, niskie ciśnienie, kaszel, suchość w ustach, wymioty, wysypki skórne, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia erekcji, ból mięśni i stawów, zmiany masy ciała.

Rzadkie: dezorientacja.

Bardzo rzadkie: zaburzenia krwi, hiperglikemia, zapalenie wątroby, żółtaczka, zapalenie naczyń, reakcje neurologiczne, nadwrażliwość na światło.

Działania niepożądane należy zgłaszać lekarzowi, farmaceucie lub bezpośrednio do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Norvasc może wchodzić w interakcje m.in. z:

• ketokonazolem, itrakonazolem (leki przeciwgrzybicze),
• rytonawirem, indynawirem, nelfinawirem (leki stosowane w HIV),
• ryfampicyną, erytromycyną, klarytromycyną (antybiotyki),
• zielem dziurawca,
• werapamilem, diltiazemem (leki na serce),
• dantrolenem,
• takrolimusem, syrolimusem, temsyrolimusem, ewerolimusem (leki immunosupresyjne),
• symwastatyną,
• cyklosporyną.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może nasilać obniżenie ciśnienia krwi.

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania amlodypiny w ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje ją, powinna skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Amlodypina przenika w niewielkich ilościach do mleka kobiecego, dlatego w okresie karmienia piersią należy omówić stosowanie leku z lekarzem.