Naloxonum h/chlor.WZF, 400 mcg/ml; 1 ml,roztw.d/wstrz,10 amp

Roztwór do wstrzykiwań Naloxonum hydrochloricum WZF zawiera naloksonu chlorowodorek, należący do grupy antagonistów opioidów. Lek odwraca niepożądane skutki działania silnych leków przeciwbólowych z grupy opioidów, takich jak morfina.

Lek stosuje się w przypadku zatrucia opioidami, w celu wyprowadzenia pacjenta ze znieczulenia wywołanego opioidami po operacji, zniesienia depresji oddechowej u noworodków spowodowanej podaniem matce opioidów podczas porodu oraz w diagnostyce różnicowej zatruć opioidami.

Naloxonum hydrochloricum WZF działa jako antagonista receptorów opioidowych, blokując ich aktywność. Dzięki temu odwraca skutki działania opioidów, takie jak senność czy zaburzenia oddychania.

Substancją czynną jest nalokson (Naloxoni hydrochloridum). Każdy 1 ml roztworu zawiera 400 mikrogramów naloksonu chlorowodorku w postaci dwuwodnej. Substancje pomocnicze to: chlorek sodu, rozcieńczony kwas solny (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań.

Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Podawany jest wyłącznie przez personel medyczny w postaci powolnego wstrzyknięcia domięśniowego, podskórnego lub dożylnego – bezpośrednio do żyły lub w kroplówce. Dawka ustalana jest indywidualnie przez lekarza w zależności od masy ciała, stanu pacjenta oraz rodzaju i ilości przyjętego opioidu.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Leku nie wolno stosować u osób z nadwrażliwością na którykolwiek składnik preparatu.

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, którzy przyjęli dużą dawkę opioidów lub są od nich uzależnieni, ponieważ może wystąpić ostry zespół odstawienny z objawami takimi jak wysokie ciśnienie, szybkie tętno, ciężkie zaburzenia oddychania, a nawet zatrzymanie akcji serca. Objawy odstawienia mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, osłabienie, gorączkę, wyciek z nosa, kichanie, dreszcze, pocenie się, ziewanie, niepokój, drżenie, bóle brzucha i mięśni. Ostrożność jest konieczna także u noworodków matek uzależnionych od opioidów, gdyż mogą wystąpić u nich ciężkie objawy odstawienia. Ryzyko działań niepożądanych, takich jak zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia czy problemy z oddychaniem, jest większe u osób z chorobami serca lub układu krążenia oraz przyjmujących leki nasercowe. Skuteczność leku może być ograniczona u pacjentów stosujących buprenorfinę lub pentazocynę. Po podaniu naloksonu mogą pojawić się trudności w oddychaniu, ponieważ jego czas działania jest krótszy niż opioidów. U pacjentów po operacjach z użyciem opioidów mogą wystąpić nudności, wymioty, drżenia, nadciśnienie i przyspieszone tętno. Ostrożność jest również zalecana u osób z chorobami wątroby lub nerek.

Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez co najmniej 24 godziny po podaniu leku.

Jak każdy lek, Naloxonum hydrochloricum WZF może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów) obserwuje się nudności. Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów) mogą wystąpić: zawroty głowy, ból głowy, przyspieszone bicie serca, niedociśnienie lub nadciśnienie, wymioty oraz ból pooperacyjny. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dołączonej do opakowania.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, także tych bez recepty. Szczególnie istotne jest zgłoszenie stosowania silnych leków przeciwbólowych (np. morfiny, kodeiny, buprenorfiny, pentazocyny), leków nasennych i uspokajających oraz preparatów wpływających na serce lub układ krążenia, takich jak leki na nadciśnienie, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antagoniści wapnia, beta-blokery, digoksyna, klonidyna, kokaina czy metamfetamina.

Kobiety w ciąży, karmiące piersią, planujące ciążę lub podejrzewające, że są w ciąży, powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku. Decyzję o podaniu preparatu w tym okresie podejmuje lekarz.