Mirtor, 30 mg,tabl.uleg.rozp.w j.ust,(i.row)InPh,Czech,30szt

Produkt pochodzi z importu równoległego. Mirtor 30 mg to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.

Lek jest stosowany w leczeniu epizodów ciężkiej depresji.

Dorośli: Zalecana dawka dobowa wynosi od 15 mg do 45 mg. Leczenie rozpoczyna się od 15 mg lub 30 mg na dobę. Efekt działania pojawia się zwykle po 1–2 tygodniach, a poprawa po 2–4 tygodniach. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej dawkę można zwiększyć do maksymalnej. Jeśli po kolejnych 2–4 tygodniach nie ma poprawy, leczenie należy przerwać.

Osoby w podeszłym wieku: Stosuje się takie same dawki jak u dorosłych, jednak zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą.

Dzieci i młodzież poniżej 18 lat: Nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej ze względu na brak skuteczności i obawy dotyczące bezpieczeństwa.

Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek klirens mirtazapiny może być zmniejszony, co należy uwzględnić przy dawkowaniu.

Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens mirtazapiny może być obniżony, szczególnie w ciężkich przypadkach.

Okres półtrwania mirtazapiny wynosi 20–40 godzin, dlatego lek można przyjmować raz na dobę, najlepiej wieczorem, lub w dwóch dawkach podzielonych (rano i wieczorem, przy czym dawka wieczorna jest większa). Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Leczenie powinno trwać do całkowitego ustąpienia objawów, zwykle co najmniej 6 miesięcy. Odstawianie leku należy przeprowadzać stopniowo, aby uniknąć objawów odstawienia.

Każda tabletka zawiera 30 mg mirtazapiny (Mirtazapinum) oraz 6 mg aspartamu (E951) jako substancję pomocniczą.

Opakowanie zawiera 30 tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej.

Lek należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C.

Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na mirtazapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą oraz podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO.

Stosowanie u dzieci i młodzieży: Lek nie jest zalecany u osób poniżej 18 lat ze względu na brak skuteczności i ryzyko działań niepożądanych, takich jak myśli samobójcze i wrogość.

Ryzyko samobójstwa: Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem samobójstwa, szczególnie na początku leczenia. Pacjentów należy uważnie monitorować, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii i przy zmianie dawki.

Zahamowanie czynności szpiku: Opisywano przypadki agranulocytozy, czasem śmiertelne, głównie u osób starszych. W razie objawów infekcji należy przerwać leczenie i wykonać badania krwi.

Inne ostrzeżenia: Ostrożność jest wymagana u pacjentów z padaczką, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, chorobami serca, niskim ciśnieniem, cukrzycą, schizofrenią, zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, jaskrą, przerostem prostaty. Może wystąpić akatyzja, hiponatremia, zespół serotoninowy. Lek zawiera aspartam, co jest istotne dla osób z fenyloketonurią.

Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to senność, uspokojenie, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała, wzrost apetytu, zawroty głowy i zmęczenie. Mogą wystąpić także nudności, biegunka, wysypka, bóle mięśni i stawów, hipotonia ortostatyczna, obrzęki, zaburzenia snu, lęk, koszmary senne, halucynacje, drgawki, zespół serotoninowy, hiponatremia, a w rzadkich przypadkach agranulocytoza. U dzieci częściej obserwowano zwiększenie masy ciała, pokrzywkę i hipertriglicerydemię.

Tabela 1. Działania niepożądane mirtazapiny